Hmm ik vond het een beetje spannend wel maar ik weet dat ze wel echt een andere kat miste (ze zat elk moment dat ik thuis was echt helemaal tegen m’n gezicht aan gedrukt, naast m’n hoofdkussen, mee naar het toilet en de douche etc., vond dat zelf heel lief maar voor haar sip), plus mijn andere kat is vrij jong plotseling overleden en ik heb ze geen afscheid kunnen laten nemen, en toen ik hem introduceerde was zij ook al een jaar of 7, en dat vond ze al snel heel gezellig. Nu met mijn nieuwe kitten heb ik ze 3 dagen echt apart gehouden en dan steeds korte pauzes samen gezet, en dan weer apart als ik wegging. En dan geleidelijk steeds meer samen. Ze is altijd bij de kitten in de buurt en ondergaat lijdzaam zijn drukke gedrag haha en als ze het even beu is blaast ze of krijgt hij een tik, maar daar leert hij ook weer van. Nu zit de kitten steeds als een schildpadje op haar rug hahaha 
🩷.
Vast ook al wel gedaan maar nog iets van feliway/calm voer ivm wennen aan de baby misschien?
Ja, feliway is niet aan te slepen. Feliway, ander voer, medisch helemaal gecheckt, andere kattenbakken, ander grind, andere plaats, extra bakken erbij, extra schuilplekjes (die niet worden gebruikt), extra speelmomenten ingelast/extra aandacht geven. Gaat soms weken goed en dan is het weer een paar dagen achter elkaar raak en snap gewoon niet waarom.
Ik heb begin dit jaar een kattentherapeut ingeschakeld op aanraden van de dierenarts en ze gaf me wel goede inzichten! Uiteindelijk was bij mijn kat het probleem toch medisch, maar ik heb wel dingen doorgevoerd die de therapeut me heeft getipt. Zie wel dat je van die tips al veel hebt doorgevoerd, maar een therapeut kan het misschien wat zien wat jij niet ziet.
Ik heb nu ongeveer 5 jaar een sureflap kattenluikje die alleen opengaat voor mijn kat. Die werkt op batterijen. Ging eigenlijk jarenlang top, ik denk dat ik de batterijen eens per half jaar verwisselde. De laatste weken is het echt terror, om de paar dagen moeten de batterijen verwisseld worden en mijn kat heeft ook al een keer buiten vast gezeten tijdens een fitty met een andere kat omdat t luikje t niet deed. Wordt ze wel hard van maar toch zielig haha.
Lang verhaal kort; heeft iemand ervaring met dit kattenluik? Is t normaal dat dit gebeurt (slijtage?)? Ik vind op internet tips als gelijke batterijen er in doen en t batterijencompartiment schoonmaken, dat heb ik al gedaan. Helpt niet. 
is er iemand met ervaring? T frustreert me enorm, het is ook zonde van de batterijen namelijk.
Ik heb al 6 jaar een sureflap huisdierenluik en dit probleem nog nooit gehad. Mijn ouders en zus hebben ook een sureflap kattenluik en hun hier nog nooit over gehoord. Ik zou sureflap mailen, ze zijn heel meewerkend ook als de garantie al is verlopen.
Mijn kat vindt het leuk om mijn voeten op te eten in bed, heb nu alleen maar een laken dus het doet echt pijn. Alsof ie een kippenpootje te pakken heeft, hij houdt het vast tussen zijn poten met zijn nagels uit en zit gewoon door het laken heen in mijn voet te bijten 
. Ik probeer altijd zo min mogelijk te bewegen omdat ie het anders als spelen gaat zien en het nog vaker doet maar ik weet niet hoe ik dit af moet leren… Afleiden met een speeltje lukt alleen als ik toevallig een speeltje naast me heb liggen, hem aanspreken trekt ie niks van aan. Hem weg duwen met mijn hand helpt ook niet want dan hangt ie vervolgens in mijn arm te bijten.
's Avonds speel ik nog altijd even met hem zodat ie niet te druk is in bed maar hij doet het ook 's ochtends, werd vanochtend wakker omdat hij mijn grote teen in zijn bek had 
Dus heeft iemand nog tips hoe ik dit gedrag kan afleren?
Zo lief 
ik noem de mijne altijd snoetie en nu zegt m’n zoontje dat als we ooit nog een (andere) kat nemen dat hij die snoetie wil noemen haha
Heel voor de hand liggend hoor maar heb je hem al streng toegesproken, streng en duidelijk NEE gezegd en als hij t blijft doen een kussen naar m gooien? Of m wegduwen en als hij je bijt weer NEE en bij z’n nekvel pakken en het bed uit. Echt streng en duidelijk zijn, zonder m pijn te doen. Ook niet z’n naam gebruiken.
Vooral niet uit bed gaan ‘s ochtends als hij het doet, kan me voorstellen dat ie je gewoon wakker wilt maken namelijk.
dit is toch gevaarlijk bij volwassen katten? of bedoel je het figuurlijk
Ik woon sindskort in een huis met een tuin en vind het zo mooi hoe mijn kat van de tuin geniet. We woonden vroeger aan een gezamenlijke binnenplaats dus daar kon ze wel naar buiten, maar daar was weinig groen en veel mensen en dat vond ze vaak te spannend. Aan de tuin moest ze ook wennen maar inmiddels struint en snuffelt ze lekker rond en wordt ze pissig als ze naar binnen moet. Nu nog naar het level “lekker dutten in de tuin”, dat gun ik haar echt. Ik ben ook heel trots op hoe flexibel ze is op haar oude dag. Hoop dat ze nog lang bij ons is 
Nee niet figuurlijk. Natuurlijk niet optillen, maar wel daar vastpakken.
Ja streng aanspreken zonder zijn naam doe ik inderdaad al, toen hij nog jonger was hielp het om hard in mijn handen te klappen maar daar heeft ie nu ook schijt aan. In zijn nekvel pakken doe ik liever niet… Ik ga hem nu maar iedere keer heel hard met mijn been van het bed schuiven zodat ie gelanceerd wordt en hopen dat het een fase is 
Ik kreeg net van mijn ouders het bericht dat onze kat (waar ik mee opgegroeid) is ingeslapen 
hij is 17 jaar geworden en hij ging het laatste jaar al wel achteruit, kon niet zo goed meer lopen door zijn reuma, maar we maakte altijd grapjes dat hij er toch altijd weer bovenop kwam. Dit weekend vertelde mijn moeder al dat het slecht met hem ging en vandaag bij de dierenarts kwamen ze erachter dat zijn nieren het niet meer deden 
ik moest net heel erg huilen, want heb ook geen afscheid kunnen nemen, had hem nog heel graag even willen knuffelen… hij was zo’n fluffy Britse korthaar, dan weet je het wel 
maar mijn ouders gaan een mooi grafje voor hem maken.
ohhh ja ik dacht dus dat je optillen bedoelde door de zin nekvel pakken en bed uit haha
Hoe werkt dit dan precies? Moet je ter plekke beslissen om te laten inslapen? Ik heb zo’n situatie nog nooit meegemaakt en wil in de toekomst liever niet voor verrassingen staan, het lijkt me verschrikkelijk om geen afscheid te kunnen nemen
Dit lijkt me heel erg afhangen van de situatie, hoor vaak genoeg dat huisdieren eerst nog wel naar huis kunnen, maar hij had acute pijn en de dierenarts wilde hem geen lijdensweg bezorgen 
en ik woon natuurlijk niet meer thuis, dus snap heel goed dat mijn ouders deze beslissing hebben genomen. Ik zou echt niet willen dat hij nog langer had moeten lijden
Ik kom na 10 dagen thuis en poes is door oma (mn moeder dus) verzorgd. Ik denk is ze nou weer dikker? Ze was net na vrij strikt diëten en spelen 1,5 kg afgevallen. Heeft m’n moeder zich vergist en haar elke dag 2x zoveel natvoer gekregen als ze mag en natuurlijk heeft ze alles naar binnen lopen schrokken. Zegt m’n moeder ja soms boerde ze erna maar ik dacht het zal wel. Maaaaaaam
Sterkte wat rot dat je geen afscheid heb kunnen nemen