Mijn katten gaan nu ook gewoon nog in de zon liggen. Vinden ze vast lekker, ga er vanuit dat ze zelf kunnen aanvoelen wat ze willen.
moet wel zeggen, mijn huis wordt niet warmer dan 25 graden.
Kan hij wel zelf weer naar binnen via een luik of iets?
Nee helaas niet.
Ik heb maar besloten om hem buiten te laten met ook water en brokjes buiten. Ik ga er inderdaad maar van uit dat hij zelf kan aanvoelen wat goed is.
Mijn kat wil echt continue tegen me aanliggen en knuffelen. Ben ik zijn koelmat?
1 like
Als het buiten 38 graden is, dan ben jij heel verkoelend. 
Ik wil mijn kat uiteindelijk graag buiten laten rondrennen. Hebben jullie hier ervaring mee? Ik woon aan de rand van weilanden en achter een parkje. Er is weinig verkeer.
Hij is nu 4 maanden oud en al gecastreerd (in België gebeurd dit al <6 maanden). Ik laat hem nu soms uit met een tuigje in de tuin maar daar is hij laatst uit ontsnapt. Persoonlijk vind ik hem nog iets te klein om alleen buiten te laten lopen dus daar wil ik nog een maandje mee wachten. Inmiddels komt hij wel naar me toe zodra ik zijn snoepjes vasthoudt.
Ik ben echt zo geĂŻrriteerd. Mijn kat plast periodes bij de voordeur op de mat. Dan een hele tijd niet en dan is het ineens elke dag weer raak. Zijn (schone) kattenbak staat ernaast en ik heb ook niet het idee dat hij een blaasonsteking oid heeft. Ik heb al verschillende soorten vloer gehad en nu heb ik zeil omdat dat beter schoon te maken is. Maar ik wil de oorzaak aanpakken. Het lijkt erop dat er wel eens katten bij de voordeur zitten en ik heb buiten bij de voordeur ook schoongemaakt en van die cat off-spray gebruikt daar. Maar net weer alles schoongemaakt, meneer komt naar binnen en plast doodleuk weer op de mat 
ik weet het niet meer!
Iemand die hetzelfde heeft meegemaakt en tips heeft? Qua schoonmaken heb ik wel goed spul maar de oorzaakâŠheb ook al aluminiumfolie gebruikt maar dat boeit hem niet.
Edit: hij is gecastreerd en 6 jaar.
Ja, heb er zelfs 3, op elke verdieping 1âŠ
Hangt jullie kat ook half uit de kattenbak als ie moet poepen? Mijne zit tot aan zn voorpoten in de bak en steekt dan zân kop er uit en zit met zân ogen dicht te poepen. 
2 likes
Dat doen die van mij ook. Alleen over dat ogen dicht stuk ben ik niet zeker.
Jep en als hij klaar is graaft hij met zân voorpootjes buiten de bak (?)
1 like
Mijn kat, een mix pers, weigert om ook maar in de buurt van een koele/vochtige doek te komen. Ook een koelmat blieft hij niet. Iemand misschien tips wat ik een volgende hittegolf kan proberen?
Die van mijn keken ook zwaar beledigd toen ik met een vochtige handdoek aan kwam zodat ze daar op konden liggen. Ze kropen liever in een krappe schoenendoos
Ze konden hier wel op de tegels liggen in de gang, die zijn wat koeler dan laminaat, dus heel af en toe deden ze dat. En ze kregen wat natvoer aangevuld met extra water (soort soepje) om ze voldoende vocht binnen te laten krijgen. Denk dat je er ook weinig meer aan kan doen. Tenzij kat echt heel erg hard gaat hijgen van de hitte. Maar ik heb me ook wel afgevraagd of ik iets meer kon doen voor de heren.
1 like
Mijne knuffelt heel graag, weet niet of de jouwe dat ook doet? Mijn oplossing was om een fles water in de vriezer te doen en eruit te halen als het eruit zag alsof hij het te warm had, handdoek eromheen en als hij dan bij me komt liggen die fles + handdoek tegen zijn buik/pootjes aan te leggen. Door die handdoek is het geen shock voor zân systeem. Of even aaien met een lauwe, natte washand/handdoek (maar niet een zeiknatte).
Als âie van spelen houdt kan je ook wat pingpongballetjes in een bak met water doen, dan koelt âie af via zijn pootjes terwijl hij speelt!
2 likes
De bevroren fles met een handdoek eromheen klinkt als een goed idee! Hij is inderdaad heel knuffelig, wilde met die hitte alsnog constant bij of op me liggen. Thanks voor alle tips, @Swelgje ook 
1 like
Ik hoop dat ik hier een beetjw begrip vind⊠Een van mijn poezen is onlangs overleden en ik ben zo verdrietig. Mijn omgeving was wel begripvol maar je merkt toch dat rouwen om een dier na een week ofzo wel echt afgelopen moet zijn volgens de meesten. Niemand vraagt nog hoe het gaat of staat echt nog te trappelen er over te praten. Terwijl het echt nog pijn doet en ik hem ook gewoon heel erg mis. Ik heb geen afscheid kunnen nemen omdat het heel snel heel erg mis ging en dat steekt. Daarbij heb ik veel schuldgevoel omdat hij door de komst van mijn 2e toch wat minder aandacht heeft gekregen. Ik kon het wel delen met mijn man, maar die heeft het sneller een plekje kunnen geven. Ik wil alleen maar de tijd terugdraaien :â(
2 likes
Ah verschrikkelijk dat je poes zo snel is overleden⊠was het door een ongeluk? Ik kan me heel goed voorstellen dat zoân plotseling verlies van je kat je heel verdrietig en down laat voelen, vooral als je voor je gevoel niet goed afscheid hebt kunnen nemen. Over die aandacht verdeling, ik denk niet dat je je daar schuldig over moet voelen (ook al snap ik het heel erg!). Je klinkt als een lieve âkattenmoederâ, en het is logisch dat met een tweede kat er een nieuw evenwicht moest ontstaan. Het gevoel dat je nu hebt mag er zijn en je mag vooral ook huilen/ je sip voelen erover, iedereen gaat er anders mee om en dat is ok. Het is alleen lastig als niemand in je omgeving het begrijpt. Misschien kan je zelf een mooi aandenken aan haar maken? Een fotoboekje of een soort herinneringen hoekje? Dan ben je er toch mee bezig, misschien kan het helpen bij de verwerking. Super veel sterkte met het verlies iig, en neem je tijd.
1 like
Ah heel veel sterkte! Heb het zelf nog niet mee gemaakt dat een van mijn katten wat overkomt maar ik kan me jouw gevoel ook zo goed voorstellen. Lijkt soms nog een soort taboe op te liggen dat je ook heel erg verdrietig kan zijn om het overlijden van je huisdier. Maar het is toch ook een onderdeel van je familie, iemand die je elke dag ziet en dan mag je daar echt verdrietig om zijn. Vind een fotoboekje of herinneringsplekje wel een heel mooi idee.
1 like
Ah Zora, ik denk dat ik me goed voor kan stellen hoe je je voelt. Zelf heb ik dit gelukkig nog nooit meegemaakt, maar je weet bij een huisdier dat de kans erin zit dat je ooit afscheid moet gaan nemen. Hiermee bedoel ik niet: dus stel je niet aan, maar ik bedoel hiermee dat ik hier nu zelf ook al wel eens aan denk, tot huilens toe. Dan aai ik mijn kat en besef ik me ineens dat dit niet voor altijd gaat zijn.
Ik snap heel goed dat je hier niet na een week overheen bent. Ze is onderdeel van het gezin, en zorgen voor haar zit waarschijnlijk zo in je routine. Waarschijnlijk hoor je de kat nog vaak in huis. Dat je een geluidje hoort, en denkt dat zij het is. Maar dat kan dan helemaal niet 
Of dat je een vers bakje water of eten voor haar wilt maken, en dan met dat bakje in je hand staat van âo, dat hoeft nu niet meerâ 
Anyway, meer tips dan hierboven door anderen genoemd heb ik eigenlijk niet. Wat ik vooral wil vertellen is dat je hier je verhaal mag doen, ook nog over een hele tijd. Ik last laatst iets moois dat rouwen en verdriet als een bal in een doosje is. Een vierkant doosje, met binnenin een knop. En daarin zit ook een bal. In het begin is de bal heel groot, hij past maar net in de doos, en als je de doos ook maar een beetje beweegt, dan stoot de bal tegen de knop. Als dat gebeurt dan voel je pijn en verdriet. Naarmate de tijd vordert, wordt de bal kleiner. De bal raakt minder vaak de knop, maar als de bal de knop raakt, dan doet het nog net zo pijn. Het komt alleen minder vaak voor omdat de bal kleiner is.
Soms als alles even tegen zit, dan wordt de bal tijdelijk weer wat groter. En daarna weer kleiner. Maar hij gaat nooit helemaal weg. De rest van je leven heb je dit doosje met de bal, en dat is ok.
4 likes