Aflevering 8, een opsomming van persoonlijke irritaties:
Hoe die moeder van Paula in haar handen klapt na die geloften van Remco, haar hele houding in die stoel, hoe ze door die zaal blaat dat de kinderen van Paula daar zitten (en dan die arme meid die zegt “oma misschien moet je gewoon even
), ik vind echt alles aan deze vrouw vervelend. Het begon met die opmerking over die jurk (“ze is ook geen 20 meer”) en daarna kan ik me alleen nog maar storen.
En als Martijn nog één keer ciao ciao zegt
deze gast is toch gewoon een grote show, hij weet denk ik zelf niet eens wie hij nou eigenlijk is en wil vooral heel graag bepaalde dingen uitstralen.
Als ik dit allemaal typ denk ik ook, waarom kijk ik dit eigenlijk haha. Ik vind Blind Getrouwd België zoveel beter, de hele begeleiding eromheen en hoe alles veel serieuzer wordt aangepakt, snap niet dat NL daar nog steeds geen voorbeeld aan heeft genomen, hoewel, dan heb je natuurlijk ook weinig tot geen drama tv.