Ik zou voor een iets grotere woonkamer écht niet al mijn spullen gaan verplaatsen, weer gaan verven, etc haha, maar ieder z’n ding!
Ze hebben meer slaapkamers en zijn nu in een gelijkvloerse appartement. En ze verhuizen binnen hun gebouw. Ik kon haar redenatie wel begrijpen.
(Ik heb een zwak voor Billie Rose, ik vind haar stijl leuk, en ze komt heel relaxt en lief over in haar video’s)
Wel grappig hoe smaken verschillen. Ik zou bijvoorbeeld juist veel liever verdiepingen hebben dan gelijkvloers en ik vond hun buitenruimte bij het vorige appartement ook aanzienlijk groter/leuker dan die binnen/buiten ruimte die ze nu krijgen. Maar inderdaad: als zij er maar blij mee zijn! Vind haar verder ook wel leuk en lief overkomen hoor.
Ja precies dit… soms luisteren kinderen nou eenmaal niet, dat heb je als ouders toch niet altijd in de hand?
Ik vind de reacties hierboven echt heel erg overdreven? “ik bepaal zelf wel wanneer ik het mijn kinderen ga vertellen”, het is niet jouw feest? Bovendien, je kunt het feest nog steeds net zo leuk maken als dat het nu is, het enige is dat de kinderen niet meer zenuwachtig as hell zijn en slecht slapen. Bovendien, wat kan het de kinderen kwaad wanneer zij erachter komen (door de ouders of door klasgenootjes) dat het hele gebeuren nep is?
Ik snap dat het als ouder zijnde super leuk is om te zien dat je kind zo in de ban van iets is, maar waarom dien jij als ouder te bepalen wanneer je kind het wel/niet hoort? Snap het gewoon niet. Vind het ook echt raar om dan de ouders van het niet-gelovende kindje aan te spreken daarop, of om in ieder geval ‘boos’ te zijn. Waarom zou je jezelf daar boos over maken?
Zoals ik hierboven schreef, mijn oudste zal het, in de ideale situatie, als eerste te horen krijgen. Ze zit in groep 4, de halve klas geloof nog dus we twijfelen nu of we het voor of na 5 dec vertellen. Ze heeft een vierjarig broertje (en eentje van 1,5) dus ik wil het haar zelf vertellen zodat ik kan uitleggen dat er ook nog kinderen zijn die wel geloven.
Zoals ik ook zei, het zijn kinderen. Die flappen er van alles uit. Ik schrijf ook nergens dat ik boos zou worden op die ouders.
Het is niet dat ik mijn kind aanspoor ofzo, heb hem ook verteld dat sommige kinderen wel geloven dat het echt is. Ik kan niet controleren wat hij wel of niet zegt.
Ik geloof ook dat zijn klasgenoten hem eerder voor gek verklaren dan dat zij er zelf om gaan twijfelen. Ze komen met wel gekkere verhalen thuis.
ik heb destijds mijn zusje tijdens een ruzie gezegd ‘en Sinterklaas bestaat ook niet’
. Ze was 7 dus mijn ouders vonden het ook wel prima 
Ik zou boos worden inderdaad maar niet op het kind. Want het kind weet niet wat hij of zij verkeerd doet. Die denkt een groot geheim te weten en wil dat natuurlijk graag delen met andere kinderen. Maar ik denk dat je al ouders zijnde hier zeker een rol in hebt. En ja, het is niet mijn feest. Maar het is wel het feest van mijn kinderen. Zoals @Tessa al zei: ik wil graag zelf bepalen wanneer ik dit mijn kinderen vertel en dat op mijn manier doen.
Dus ik moet maar tegen mijn kind liegen omdat hij het jouwe anders misschien de waarheid vertelt? 
Nee helemaal niet. Als jij niet wilt dat je kind niet gelooft moet je dat helemaal zelf weten. Maar maak niet de keuze voor mijn kind. Die kan ik goed zelf maken, net zoals dat jij zelf de keuze kan maken dat jouw kind niet geloofd.
Overigens is het hier dus geen “groot geheim” wat hij denkt te weten en te moeten verklappen, het is voor hem net zo min een issue als dat Nijntje niet echt bestaat of dat Koning Koos in het Zandkasteel een man in een pak is. Maar als het ter sprake komt, zegt hij dus kennelijk wel dat het maar een verhaaltje is. Kleuters van deze leeftijd die wel geloven, zullen dan denken: “waar heeft hij het nou weer over
” en hooguit thuis om opheldering vragen (en als papa/mama dan zegt dat dat het wel echt is, dan hechten ze echt geen waarde aan wat mijn zoon gezegd heeft. Als je dat wel denkt dan overschat je deze leeftijd).
Maar die keuze maak je toch niet bewust voor het kind van een ander? Als mijn zoon zijn mond voorbij praat, is dat natuurlijk heel vervelend, zeker als jij vindt dat jouw kind er nog niet aan toe was. Maar het zijn nou eenmaal kinderen en op die leeftijd volgens mij niet bijster goed in het bewaren van geheimen. Natuurlijk zou ik mijn kinderen uit proberen te leggen dat ze dit niet tegen andere kindjes moeten vertellen, maar als ze dat desondanks wel doen dan is het niet zo dat ik een beslissing heb gemaakt ten nadele van andere ouders, mijn kinderen hebben gewoon niet naar me geluisterd 
Ik was hier nog helemaal niet klaar voor
Bumba is wel echt, toch?
Ik vind het wel leuk want ik vind haar stijl heel tof. Maar ik zou het me zoooo ontzien als ik hen was. Al snap ik de redenen wel.
Vraag maar aan Martine van 2wmn. Die heeft hechte banden met Bumba.
Ik vind dit echt een hele hypocriete discussie, en ik vind het echt een hele vreemde uitspraak dat jij voor je kind bepaalt wanneer jij de traditie wilt verbreken. Als je het vanuit een ruimer perspectief bekijkt ben je eigenlijk gewoon glashard aan het liegen tegen je kind dus wat maakt het uit als hij/zij het op een eerder of ander moment van een klasgnootje te horen krijgt?
Of begrijp ik je verkeerd? Dat kan natuurlijk ook! Corrigeer me dan gerust. Krijg alleen nu echt de indruk dat jij per se de touwtjes in handen wilt hebben over wanneer JIJ het tijd vindt dat je kind niet meer gelooft en ik begrijp gewoon niet waarom je daar zo’n issue van zou maken.
Ik vind Sanny over het algemeen wel leuk, maar zulke uitspraken vind ik ook altijd zo ergerlijk. En inderdaad worden ze vaak door mensen gezegd die weinig vervelende dingen meemaken.
Zal wel van Cóóóstes zijn.
(Nee sorry weet t niet, erger me enorm aan haar uitspraak)
