Mommybloggers topic

Entertainment
#4613

Hier ben ik het helemaal mee eens. Geboortezorg kan je echt niet vergelijken met andere vormen van zorg. De focus ligt vaak veel meer op het ongeboren kind dan op de zwangere en er worden daarom vaak dingen gedaan die voordelig zijn voor de baby maar minder voor de moeder.
Mijn verloskundige zei ook heel terloops dat een vochtinfuus wenselijk was bij mijn bevalling. Toen ik vroeg waarom, zei ze: ach je merkt er niks van, je moet alleen iets vaker plassen. Oftewel: ze wist geen enkele reden te noemen.

Sterkte met het verwerken van dit alles <3.

2 likes
#4614

@Tessa met “de dode kind kaart” bedoel ik niks persoonlijks
 dat is een soort algemene uitdrukking die er op wijst dat je in de geboorte zorg snel te horen krijgt dat als je dit nu niet doet je bewust je kind gevaar doet lopen
 Ook als ze niet kunnen aangeven waarom dat dan is, het is een soort inspelen op een hormonale zwangere/moeder op dat moment

Die “kaart” trekken ze ook vaak als je niet vaccineert en als je wel vaccineert etc etc.

Daar wil ik ùcht op geen enkele manier teniet doen aan mensen die een kindje verliezen, en deze kaart letterlijk trekken

Heel veel sterkte voor jullie allemaal in de familie :heart:

1 like
#4615

Ik snap die hele ‘met je dode kind kaart’ niet want ik zie Fishing hier niks over zeggen, maar ik ben het volledig met je eens. Krijg echt chronische jeuk van vrouwen die blijven mopperen over een bevalling die niet exact is gelopen zoals ze hadden gepland. Vriendin, je hebt een (levend) kind ter wereld gebracht. Mede dankzij je verloskundige, gynaecoloog en soms zelfs een heel team. Tel je zegeningen alsjeblieft, want in je eentje in de rimboe had je ook geen plan gehad of daarna stilgestaan bij alles wat je tekort bent gekomen tijdens je bevalling. Ik zeg hier trouwens niet mee dat een bevalling in Nederland niet traumatisch kan zijn want uit ervaring weet ik dat dit wel kan, maar je hebt ook een keuze hoe je hier vervolgens mee omgaat. Over Martine en haar eigenwijze houding m.b.t. zwangerschapsdiabetes: Prima dat je jezelf bepaalde zorg ontneemt maar wees je even bewust van het feit dat je een kindje draagt en het dus niet alleen over jouw gezondheid gaat.

12 likes
#4616

Ik benoemde de dode kind kaart wel :kissing_heart:, als in wat ik hier boven uitlegde


#4617

Veel zweten? Minder kunnen drinken omdat je misselijk/moe/verrot bent?
Ik begrijp je punt wel hoor en ik begrijp dat het maar een voorbeeld is, maar vind dat toch geen oneerbaar voorstel of zo.

3 likes
#4618

Tenzij het eindigt in een overloop blaas en je dus 48u moet blijven omdat je met een katheter eindigt :raising_hand_woman:t3::raising_hand_woman:t3: (Mocht daarna met een verblijfskatheter naar huis gelukkig)

Want als je zelf al een liter wegtikt en ze pompen 2l in je, word je best beroerd


#4620

Ik weet niet hoe dat in de verloskunde zit maar in de oogheelkunde worden iig wel veel onderzoeken gedaan gewoon omdat 't procedure is. Daar mag wel met een kritisch oog naar gekeken worden vind ik, want al die onnodige onderzoeken kosten de zorgverzekeraar (en dus vooral de klant van de zorgverzekeraar) veel geld. Volgens mij kwam daar circa 2012 in België een wetgeving tegen, zelfs.

1 like
#4622

Hmm ja. Want het is procotol.
In mijn geval werden we medisch omdatze een uur NA de bevalling ze bloed wilde afnemen bij de baby. En ik wilde niet vlak na de thuisbevalling naar het ziekenhuis hoeven.

Maar; het was protocol dus ik moest nu ook een cgt, ook een vocht infuus, mocht niet meer douchen of in bad, en baby moest een elektrode achtig ding op z’n hoofd. We kregen een oxytocine toegediend omdat de wissel van de wacht was en het moest opschieten.

De cgt was onschadelijk en alleen voor de barende onhandig. Het vocht infuus heeft mij schade opgeleverd. Oxytocine toedienen kan borstvoeding in de weg staan, en dus “niet goed” voor de baby. En het was medisch allemaal onnodig. Dus
 ja. Er wordt zo protocollair gewerkt.
Ik zeg NIET Dat dit allemaal onnodig interventies zijn hĂš! Als je uit droogt en niet in staat bent te drinken: yes please infuus! Als je kindjes hartslag instabiel is of men twijfelt: yes please banden om je buik! Echt.

Maar
 er was niks met ons aan de hand, we hadden gewoon thuis mogen bevallen. Maar het ging om dat beetje bloed afnemen de uren ERNA.
Volgende keer ga ik dus liever met net bevallen doos in de auto denk ik.

@ElizabethGilbert ik vroeg waarom ze wilde inleiden. Het antwoord; er overlijden meer kinderen na week 41; dat wil je toch niet?!

Toen vroegen wij waarom dan? Toen kwam hij met een lijst: hogere bloeddruk, te weinig vruchtwater, groter kind, minder beweeglijk en nog een paar dingen.
Maar dat was bij ons allemaal in perfecte staat, dus voor ons leek dat risico heel niet op te gaan (beamen ze dan zelf ook) maar de kaart werd wel meteen getrokken: “dat wil je toch niet?”.
Nee natuurlijk wil ik dat niet
 retorische vraag right?
Maar als je niet zelf verder vraagt, blijft het bij “die kaart”. Dat vind ik kwalijk. Je moet dus voor jezelf opkomen en er naar vragen.

Uiteindelijk zijn we de laatste week dagelijks in de gaten gehouden, een protocol wat ons werd aangeboden en ik zeker wel heb aangenomen. Daardoor hadden we vertrouwen in onze keuze. Maar elke keer als we kwamen werd de kaart direct of indirect weer getrokken
 ook al was alles telkens perfect. Dat vond ik jammer

#4623

Ik denk dat het slim is om niet over medische indicaties te praten.

18 likes
#4624

Ik begrijp het ook heel goed, ik heb me gister nog laten vertellen dat als ik zwangerschapsdiabetes heb en ik kan dat met dieet onder controle houden, dat ik gewoon bij de verloskundige mag blijven en thuis kan bevallen.

Uit Martine’s verhaal begrijp ik dat ze geen insuline hoeft te gebruiken, haar dagcurves goed zijn en dan zou ik niet weten waarom ze met 38 weken wordt ingeleid? Nou ben ik geen medicus, maar als er een goede reden voor is dan kunnen ze dat vast ook op een begrijpelijke manier aan Martine uitleggen. En het lijkt er op dat dat niet lukt, dus dat ze haar vraagtekens er bij heeft vind ik niet meer dan logisch.

3 likes
#4625

(Overigens denk ik niet dat medici niet het beste met mensen voor hebben, maar wel dat ook zij soort sort off gedwongen zijn een protocol te volgen, terwijl dit niet nodig is. Het ligt dus groter dan die ene gynaecoloog, oogarts, oncoloog. Denk ik.)

1 like
#4626

Klopt dat zij dit protocol moeten volgen. Maar daar zitten ze dus ook gewoon aan vast omdat dat een leidraad bij hun handelen is. En hiermee zich ook kunnen verantwoorden. Die dingen zijn niet zomaar uit de duim gezogen maar echt wel na onderzoek opgesteld.
Protocollen zijn er niet voor niks!

3 likes
#4627

@Fishing ik vind het oprecht heel vervelend voor je dat je zo’n (onverwerkte?) traumatische bevalling hebt gehad. Ik hoop dat je het snel een plekje kan geven. Maar ik snap niet zo goed wat je wil bereiken met deze posts, en ik denk ook niet dat dit topic de juiste plaats hiervoor is.

13 likes
#4630

Ik probeerde in de eerste instantie aan te geven waarom ik het niet “zo belachelijk” als voorgangers vond dat Martine het medisch advies in twijfel trekt dat er dus soms wel reden toe is.

En ik zal een van de laatste zijn die de mensen in de zorg teniet doet @Molotov, ik werk zelf ook in de (gehandicapten)zorg en OOK in mijn werk sta ik kritisch tegenover protocollen, en merk nu in mijn master dat er zeker wel beweging komt.
Alsin, “We moeten niet het protocol teniet doen maar een ander protocol volgen waarin flexibiliteit mogelijk is.”
Maar ik vind het dus niet gek, dat Martine, waar we mee begonnen, een protocol in twijfel trekt, en op dit moment de beste bedoelingen van deze arts in twijfel trekt.

@Monstertruck ik weet idd wat oxytocine doet want ik geef ook alweer een ruim jaar borstvoeding. Maar het verstoort de natuurlijke oxytocine flow. Unicef en world centre of Breastfeeding hebben hier ook een stuk over geschreven, dat heb ik toen in mijn iets te lange verlof gelezen.

Overigens heb ik, door de standvastigheid van mijn man en eigen verloskundige een hele fijn bevalling gehad - maar ik vind niet dat die standvastigheid & “ruzies” nodig had moeten zijn in de beval kamer. En de blaas schade, neem ik inmiddels voor lief tov het hebben van een gezond kind.

#4632

Totaal off topic denk ik?

Overloop blaas

(Eh, ja hoe kom ik daarbij
 omdat de betreffende verpleegkundige dat zei en haar excuses voor kam aanbieden. Ik heb daar geen verder onderzoek naar gedaan of haar theorie klopte.

Ze legde het uit als dat de blaas een spier was, en ik in zeer korte tijd (een uur) meer dan 4l had gehad, 2l zelf en 2l gekregen. En daardoor die blaas zover was opgerekt dat deze niet meer in staat was zichzelf te legen
 de spier was te ver uitgerekt. Ze noemde dit een overloop blaas)

#4634

Haha neee ik bedoelde het stukje daaronder over de overloopblaas als offtopic.

Samenvatting

Ik mocht het eerste uur m’n bed niet uit, moest wachten tot er iemand tijd had om te checken of ik gehecht moest worden :), toen heb ik het opgehouden en daarna kón ik simpelweg gewoon niet meer plassen. Was ineens onmogelijk, de nieuwe verpleging zei dat het aan mijn angst lag (maar ik had inmiddels wel gepoept haha, paar uur na de bevalling, dat ging wel, en dat leek mij angstiger). Ik kon het gewoon echt niet (plassen)
 En ze wilde me helaas niet katheteriseren toen. Maar ik had we dorst, en vochtinfuus moest blijven tot ik geplast had, zeiden ze. Pas toen de avondzusters kwamen (baby is om 9u geboren), kwamen ze katheteriseren.
Zij legde toen uit hoe die overloopblaas zo was gekomen en dat ik daardoor niet kón plassen en het dus niet psychisch was. Dat heb ik voor waar aangenomen, want gezien de hoeveelheid die er uit komt, leek dat een heel logisch verhaal, ik lag immers al zo’n 8u met 4l in m’n buik


Oh well, ik vond dat (hele plas gebeuren) het aller, alles ergste van mijn bevalling, dat deed zooo’n pijn, m’n buik zat ZO vol. Ik heb daarna nooit meer urineverlies gehad, na afronden van het hele proces. Gelukkig.

Edit: misschien kon ik direct na de bevalling ook niet plassen maar ik heb dat niet geprobeerd, want lag nog te wachten en naar de baby te staren :crazy_face::hear_no_evil:

Oke nog Ă©Ă©n reactie en dan ga ik wat andesr doen trouwes

“In de geboortezorg gaat het heel erg om het inperken van risico’s. Het ergste is dat er iets ergs gebeurt en de patiĂ«nt dan zegt: ja hallo, als jullie me dĂĄt verteld hadden, dan had ik andere keuzes gemaakt. Daarom worden de risico’s je telkens zo onder de neus gewreven.”
Maar dat is precies wat ik jammer vind: ze vertelden ons niet de risico’s die voor ons golden, maar alleen het grote feit, zonder het op onze casus te specificeren. We moesten zelf telkens vragen naar de waarom. Zodat wij vervolgens een keuze konden maken.
Maar in eerste instantie werd het gebracht alsof we geen keuze hadden (‘dat wil je toch niet?’ over het grotere risico op overlijden). Dat vind ik jammer.

En dat bemerk ik zowel als cliënt als als zorgverlener. En dat is een ervaring inderdaad.

#4635

Nou inderdaad wat een aannames. Een ervaring is nogal persoonlijk en zegt verder helemaal niks over de kwaliteit of kunde die geleverd is.

8 likes
#4636

Maar een ervaring kan toch wel uitleggen waarom je de ervaring van een ander (Martine in dit geval) wĂ©l begrijpt en dus Martine niet ‘bashed’.

Zoals de dames boven mij met hun ervaring de keuze van Martine niet begrijpen, en haar wel bashen (‘ze is laks’, onbegrip)?

Maar ‘grappig’ wel, dat dat wat ik voor waar aannam van de verpleegkundige die mij kwam helpen 's avonds nou weer niet blijkt te kloppen. Dat vind ik dan ook weer jammer.

5 likes
#4638

Een naaldje leggen ze vaak aan ‘voor het geval dat’. Hier hoeft niet direct vocht aangehangen te worden. Als wel dan kan een waakinfuus ook.

Ik vind Martine ook hardleers, maar dat heb ik eerder gezegd.

1 like
#4639

@Fishing En bovendien zijn protocollen een richtlijn en wordt er per patient/persoon ook wel eens van af geweken als het noodzakelijk is, mits goed onderbouwd. En vanuit dat soort handelingen worden protocollen vaak weer kritisch bekeken zoals Molotov zegt.

3 likes