Mommybloggers topic

Adoptie is geen drama, adoptie kan een drama zijn. Gelukkig gaat het in veel gevallen hartstikke goed!

Maar check vooral even het rapport wat @Shaaar noemde, dan zie je dat het niet alleen aannames en vooroordelen van onze kant zijn.

Lees even de berichten daarna, vooral van @Shaaar en @Paardenmeisje. Die verwoorden mijn mening beter.

Ik heb die inderdaad gelezen en ik vraag mij af of één van jullie ooit een bijeenkomst over adoptie heeft bijgewoond? Want de negatieve aannames erover vind ik als mogelijk toekomstig adoptieouder echt heel kwetsend overkomen. Verder wil ik hier niet over doorgaan en kunnen we gerust stellen: we zijn het oneens.

1 like

Ik heb meer ervaring met dit onderwerp dan me lief is dus ja, ik roeptoeter niet zomaar iets.

Agree to disagree.

1 like

Ik erken zeker dat het in de meerderheid van de gevallen goed gaat, maar de inidviduele positieve gevallen wegen in mijn ogen niet op tegen het feit dat we op mondiaal niveau werken met systemen vol perverse prikkels. Individuele schakels (wensouders, kinderen, biologische ouders) zijn in mijn ogen ook echt niet fout of verkeerd bezig. Maar het systeem is eigenlijk met de kennis van nu niet meer oké. Dat is geen aanname of persoonlijke mening, maar een breed gedragen opinie van een behoorlijk aantal specialisten.

5 likes

Als ze dat even zou doen, scheelt dat 30 Instagram posts en 14 aankondigen in d’r stories met zo’n stomme poll "ben je team #boy of team #girl

Ik zeg doen. :woman_shrugging:t3:

13 likes

En ook echt op vrijdag om 16:00 ipv in de ochtend. Pfffff

2 likes

Thanks voor je berichtje, het voelde een beetje kort door de bocht maar dan hebben we inderdaad andere verhalen gehoord en kan dat je persoonlijke mening sterk beĂŻnvloeden. Misschien sta ik er momenteel ook wel te emotioneel in en dan zijn die paar berichten op rij gewoon niet zo leuk om te lezen. Verder ben ik heel erg voorstander van alles delen en zeggen, dus all good!

2 likes

Het is natuurlijk heel anders als je er zelf midden in zit of zoals voor mij, als het je eigen gezin (in dit geval mijn broer) aangaat. En for the record; ik ben absoluut niet tegen adoptie. Juist niet!

Maar ik ben wel tegen gesloten adoptie en het veranderen van de naam, puur uit eigen ervaring omdat ik heb meegemaakt wat dit kan doen met een kind.

De termen adoptie ouders en bio ouders gebruikte ik hier puur ter verduidelijking. Mijn ouders zijn net zo goed zijn ouders. Mijn moeder zei altijd tegen ons ‘Hij is in mijn hart gegroeid ipv in mijn buik’

Dat laatste vind ik heel mooi gezegd, kan me dat ook heel goed voorstellen. Mag ik vragen op welke manier hij hier last van ondervindt? Is hij nu oud genoeg dat hij dat zelf kan zeggen of was dit als kind al een ding in jullie gezin?

adoptie off topic

Ik ben zelf geadopteerd en ik heb de beste ouders van de wereld. Het is weliswaar 30 jaar geleden, maar ik ben blij dat het zo gelopen is. Ik heb een hele fijne jeugd gehad en ik ben blij dat mijn biologische moeder weg gegaan is na de geboorte. Als meisje was ik toch niks waard geweest in India, dus dit was de beste keuze.
Mijn adoptieouders zie ik echt als mijn ouders. Volwaardige ouders die mij als hun kind zien en inderdaad die zin van je bent gegroeid in mijn hart, die heeft mijn moeder ook gezegd.

Het is heel mooi dat je je liefde wil geven aan een ander kind en het wil opvoeden alsof het je biologische kind is. Heel veel succes met het traject, dat traject is niet het makkelijkste. :heart:

24 likes
adoptie off topic

Ah wat ontzettend fijn om te horen dat jij zo goed terecht bent gekomen met lieve ouders. En mooi dat het zo natuurlijk voelt :heavy_heart_exclamation: Ik geloof ook heel erg dat er niet persĂ© een bloedband nodig is om dat gevoel (van beide kanten) te hebben. Ik ben vanaf mijn 8e opgevoed door een andere vrouw, wel samen met mijn vader, en hoewel ik haar geen ‘mama’ noem, is zij alles voor mij wat een moeder moet zijn. Heel bijzonder en dat versterkt ook mijn adoptiewens.

1 like

Ik hou het hier en daar een beetje vaag ivm herkenbaarheid, hoewel het verhaal niet per se geheim meer is
 Het is een laaaang en verdrietig verhaal en laat laat ik voorop stellen dat mijn ouders altijd het beste met hem voor hebben gehad. Wat ze hebben gedaan was altijd uit liefde en bescherming, maar achteraf hebben ze verkeerde keuzes gemaakt. Mijn broer komt uit het oostblok en leerde op zijn 11e pas dat mijn ouders niet zijn bio ouders waren. Na hevige puberjaren wilde hij op zijn 17e meer te weten komen over zijn biologische familie. Mijn ouders gaven hem zijn geboorteakte, waardoor hij zijn ‘echte’ naam ontdekte. Na bijna een jaar bleek zijn geboorte akte vals te zijn. Lang verhaal kort; zijn adoptie is shady. Mijn ouders hebben altijd gezegd dit niet te weten en ik weet niet of ik ze 100% geloof, juist omdat ze zijn naam hebben veranderd.

Zijn moeder bleek in leven en zelf ook op zoek te zijn naar hem, maar ook zij had valse papieren mbt adoptie en dacht dat hij door een stel uit een ander land dan NL was geadopteerd. De adoptie is destijds gebeurd tegen haar zin, geregeld door haar ouders.

Ze heeft het ook mijn ouders kwalijk genomen dat ze zijn naam veranderd hebben, wat het gevoel van onrecht omtrent de hele adoptie heeft versterkt. Er bleek ook nog sprake van het eea aan erfelijke zaken waar mijn broer mee belast is.

Het heeft een stempel op ons allemaal gedrukt, want in zijn tienerjaren was zijn gedrag vreselijk (want inmiddels wel een beetje te verklaren is ivm een erfelijke aandoening). Rond zijn 25e kreeg hij echt last van een soort identiteitscrisis en dat is nog aanwezig tot op de dag van vandaag. Dit uit zich in ‘ongewenst gedrag’, om het even vaag te houden.

Mijn zus en ik hebben al ruim 10 jaar geen contact meer met mijn broer, hoe pijnlijk dit ook is. Mijn ouders hebben heel af en toe nog contact.

4 likes

Irritante reacties onder deze foto :see_no_evil: Zelfde kader als dat uitmelken van het geslacht van de baby van Martine
 Zoveel gepikeerde moeders dat hun kind voor een jongen wordt aangezien “wat ze draagt wel roze hoorrrrrr”

(Danique was hoofdredacteur van Girlscene als jullie haar nog kennen)

Ugh dit is echt een van mijn grootste ergernissen

Maar over moeders met kinderen in beeld: wet vinden jullie van yolanthe met haar zoontje xess xava? Zij deelt ook regelmatig foto’s van hem en krijgt daar vaak veel commentaar op. Oa omdat haar zoontje lang haar heeft (daarom kwam ik er nu ineens op haha)

offtopic

Jeetje, wat een verdrietig verhaal. Excuses dat ik zei dat je aannames deed, want het lijkt me heel erg om dit mee te moeten maken. Ik vind het van alle kanten erg sneu
 Eigenlijk heeft in jullie specifieke geval de naam inderdaad gezorgd voor vervelende situaties. Misschien wil je het er niet verder over hebben hoor, maar ik ben even benieuwd: wat was de beweegreden van jouw ouders om tot zijn elfde te wachten met vertellen dat hij geadopteerd is? Ik hoop voor je, mocht je die wens hebben, dat je hem ooit nog eens zal zien of spreken en dat het in de toekomst beter met hem gaat :kissing_heart:

1 like
Summary

Jesas eindelijk gelukt met die spoiler!! Excuses zijn helemaal niet nodig hoor, ik kan het me vanaf jouw kant voorstellen hoe naar sommige berichten zijn!

Waarom ze het hem toen pas hebben verteld is omdat hij begon te merken dat hij op niemand van de familie leek. Mijn ouders gaven hem een aai over zijn bol bij vragen, totdat hij tijdens een bezoek bij mijn opa en oma iets opving over ‘aangenomen kind’. Toen heeft hij het ze op de man af gevraagd en konden ze het niet meer ontkennen. Ik denk oprecht dat ze het hem anders nooit verteld hadden. Zoals gezegd; achteraf gezien hebben ze een paar hele verkeerde keuzes gemaakt


1 like

Wel leuk dat ze niet super herkenbare foto’s van haar kindje op instagram plaatst, allemaal beetje van de zijkant of achterkant van haar hoofdje.

Het maakt niks uit maar wat een ontlading :thinking:

2 likes

Oké laten we een poll erin gooien, afgaande op de foto en de tranen van Wil denk ik een meisje.

  • #Jongensmama
  • Een meisje (#jongenenmeisjemama?)

0 stemmers