eens met #1, maar dat was juist mijn punt: het is heel normaal, maar je kunt ondanks goede voorlichting niet voorkomen dat vrouwen zich na 6 maanden al zorgen gaan maken en dan “iets” willen. Nu gaan ze liegen bij de huisarts, dan heb ik liever dat ze 150 euro neerleggen voor een test.
Het hele argument dat je niet alles kan zien met die test, tsja dat kan de arts ook niet. Ik zit zelf in het fertiliteitstraject en bij mij begon dat toch echt met een bloedtest, AMH , chlamydia etc. Je begint bij de meest voorkomende oorzaken en daarna ga je steeds een stapje verder. Ik vond het zelf wel een stukje geruststelling dat mijn AMH goed was en ik geen infecties had doorgemaakt, en jaa ik wist heel goed dat er nog 100 andere dingen mis konden zijn, maar dan heb je in ieder geval wat afgestreept. Ik had het best fijn gevonden als dat eerder had gekund en ik had daar persoonlijk best geld voor over gehad.
Wij hebben voor mijn vriend trouwens wel een thuistest gedaan. We konden niet naar de arts omdat we toen niet in Nederland verbleven en het land waar vriend zat is de zorg nogal ongeorganiseerd. Om een stukje zekerheid te krijgen hebben we toen een thuistest uit de VS laten meenemen. Op die test stond destijds heel duidelijk dat het niet dezelfde uitslag als een sperma onderzoek in het ziekenhuis gaf, maar in ieder geval een indicatie. Wanneer zijn sperma 100% dood zou zijn zou de test dat wel aangeven, maar kleinere afwijkingen niet. Wij vonden die indicatie wel 20 dollar waard en vonden het op dat moment (na 6 maanden proberen) wel even voldoende voordat we 6 maanden later verder zouden gaan in NL.