Maar dat is exact de definitie van een huilbaby.
Als een baby veel huilt door reflux of andersoortige pijn, heet het geen huilbaby meer (volgens de definitie dan).
En dat is tegelijkertijd het wanhopige van het hebben van een huilbaby: je kan niks doen. En je weet niet waarom. En er komt geen oplossing (zoals andere voeding, medicatie whatever) behalve uitzingen…
(Overigens maakt het tot die oplossing er is, geen verschil qua impact voor de ouders. Want het is gewoon vreselijk).
Er wordt ook regelmatig EMDR aangeboden en geadviseerd bij huilbabys. Omdat ouders bijv bij een tweede “normaal huilend kind”, bij elk huiltje al in de kramp schieten omdat ze terug gevloten worden naar die nare tijd…
We hebben toen tijdens college een kort gastcollege gehad van een van de hoofdonderzoekers van de opleiding die zelf een huilbaby had gehad en vond dat zo heftig om haar verhaal te horen toen.
Ik hoop dat ze, als nodig, hulp zoeken of via de kinderarts hulp aangeboden krijgen, ipv het met ons allemaal te delen.





Wat een spannende tijd zullen ze gehad hebben en nu misschien nog steeds. Echt super leuk voor ze dat het ze weer gegund is!
