Mommybloggerstopic #7

Entertainment
#2254

Mijn familie weet dat als ze nog één opmerking maken over mijn lichaam, dat ik dan per direct al het contact met ze verbreek.

In het verleden hebben ze me zo onzeker gemaakt door mij altijd dik te noemen. Vooral mijn zus en broer waren hier erg goed in. M’n moeder vond het altijd maar “grappig” dat ze dit deden want ja; misschien zag ik dan wel in dat ik dik was geworden?
Ik was een jaar of 15 en mijn zus was 25 en broer 29. Aan leeftijd lag het dus niet.

Toen ik klein was (jaar of 7) had ik veel beenhaar. Ik werd toen altijd Harry de harige aap genoemd. Ik schaamde me zo erg voor m’n harige benen dat ik rond m’n 8ste al ben begonnen met scheren.

Hetzelfde geldt voor m’n witte benen. Ik ben roodharig en verkleur niet. M’n benen slaan blauw uit. Duizenden opmerkingen/beledigingen heb ik daarover gekregen.

Nu kom ik expres op een verjaardag met harige, witte benen en wacht ik tot opmerking valt over m’n lichaam en ik eindelijk een excuus heb om met ze te breken. Ik heb echt niets met mijn familie.

38 likes
#2255

Wat heftig! Niemand, maar zeker niet familie, heeft het recht om iemand zo te behandelen of kleineren. Hopelijk kun je die onzekerheid tegenwoordig wat loslaten. :kissing_heart:

1 like
#2257

Yep, herkenbaar. Van basisschool af aan van mijn moeder, buurvrouwen en tantes al gehoord dat ik een buikje kreeg, dat mn kledingmaat te groot was want buurvrouw X had dat pas toen ze ouder was etc terwijl ik gewoon een supergezond gewicht had. Al van jongs af aan meegekregen dat mijn gewicht iets was waar ik me voor moest schamen en wat voor anderen blijkbaar ook.schandelijk was ofzo. Ik wil dit ZO anders aanpakken bij mijn dochter en haar nooit op haar 14e op dieet zetten zoals mijn eigen moeder heeft gedaan (terwijl puberteit, gezond gewicht, echt wtf…)

Mijn vader maakte laatst een opmerking over mijn dochter en haar ‘vette billen’ (kind is 5…) en toen heb ik gezegd dat ik dat nooit meer wil horen over mijn kind. En dat hij geen idee heeft hoe schadelijk dat is. Wat is het toch dat het blijkbaar oke is voor mensen om meisjes van jongs af aan te bodyshamen?

8 likes
#2260

Ik kom juist uit een gezin waar alles qua eten en lichamen heel relaxed was, vind het zo bizar om dit soort dingen te lezen… je zegt toch niet tegen jonge kinderen dat ze te dik zijn?! Kan me niet voorstellen dat mijn moeder dat tegen me zou hebben gezegd toen ik nog een kind was (of mijn vader, of mijn zussen, of mijn oma, of wie dan ook in mijn familie).

3 likes
#2261

Oh om te janken toch, hou gewoon je mond over kinderen en hoe ze er uit zien.

Wat betreft dat gezond eten, dat thema hebben wij ook gehad. Ik weet niet of ik het juist doe maar ik probeer het als het over gezond vs ongezond gaat te koppelen aan dat alles in je lichaam dan goed kan groeien (sterke botten, je hersenen groeien etc) en niet aan uiterlijk oid. En dat minder gezonde dingen eten heel normaal is en niet slecht is voor je, maar dat we proberen om meer gezonde dingen te eten.

Maar als iemand hier goede informatie over heeft: deel vooral!

10 likes
#2263

Precies dit is de reden dat ik niet moeilijk doe over snoep en mijn kinderen ook regelmatig een chocolaatje of koekje krijgen aangeboden zonder dat ze er om vragen. Anders wordt het zo’n groot ‘ding’. Al dat krampachtige gedoe over eten en het labelen van dingen als goed en slecht heeft er bij mij ook voor gezorgd dat ik een eetstoornis heb ontwikkeld. En dat is best lastig met kinderen want dat wil je natuurlijk niet op ze over brengen

9 likes
#2264

Nu je dit zo zegt realiseer ik me dat mijn ouders dat vroeger ook zo gedaan hebben. Van wortels krijg je goede ogen, van melk sterke botten - hoewel je over dat laatste natuurlijk ook kunt discussiëren want mijn zus drinkt tegenwoordig geen koemelk meer. Maar dat terzijde :laughing: Het heeft er bij mij in ieder geval voor gezorgd dat ik een gezonde relatie heb met eten! Wij mochten altijd alles eten, wel met mate natuurlijk, maar er waren maar weinig beperkingen of regels. Ik heb het me nooit gerealiseerd (ik denk juist omdat eten nooit een issue voor mij was) maar dat is blijkbaar, gezien de vele posts hierover, wel heel belangrijk om bewust mee om te gaan. Interessante discussie iig!

10 likes
#2265

Jezus wat erg. En ook dubbel om haar nu in zo’n andere rol te zien denk ik.

1 like
#2266

Ben benieuwd wat voor tips je krijgt. Ik heb dat ook met mijn opvoeding meegekregen, maar door gezondheidsproblemen en een andere bouw heeft het alsnog een verschillende uitwerking gehad op mij en mijn zusje. Er is dus misschien sowieso niet één succesrecept. Ik vond het als jongvolwassene ook heel fijn om meer over koken en eten te leren. Dat je vetten nodig hebt en dat ze cruciaal zijn voor smaak bijvoorbeeld. Dat veroorzaakte echt zo’n verschuiving in mijn kijk op eten.

6 likes
#2267

Wow wat vreselijk voor je, ongelofelijk dat je gewoon gepest werd door je eigen familie. Dikke knuffel!

#2268

Ik denk dat je gelijk hebt, dat er sowieso niet één goede manier is maar je altijd moet kijken naar hoe je kinderen zijn en op informatie reageren. Ze worden door nog zo veel andere dingen gevormd. Mijn broer en ik zijn met dezelfde regels rondom eten en alcohol opgegroeid (eigenlijk mocht alles) en dat heeft op ons allebei een heel andere werking.

5 likes
#2270

Wat ik echt erg vind is dat men overgewicht vaak als het probleem ziet, maar vergeet dat het vaak niet de oorzaak maar het gevolg van een ander probleem is. Dan kun je wel leuk al je aandacht op het overgewicht richten, maar ondertussen voelt je kind zich niet begrepen/gehoord en zul je in vicieuze cirkel terechtkomen. Ik heb dat zelf meegemaakt na de scheiding van mijn ouders en geen ‘thuisbasis’ meer had. Ik werd overal naartoe gesleept en dat zorgde voor veel spanning bij mij.

Ik sluit me ook helemaal aan bij wat @grace zegt over de generatie van onze ouders. Hoe vaak ik andere moeders, tantes, kennissen, etc wel niet heb horen praten over dik zijn en dieeten, zo kwalijk :pensive:

Het heeft echt lang geduurd voordat mijn relatie met eten weer gezond werd en nog betrap ik mezelf er regelmatig op dat ik eten indeel in gezond/ongezond. Hopelijk kunnen wij het beter doen voor de volgende generatie :muscle: Het zal al een hoop schelen als mensen leren luisteren in plaats van oordelen op wat ze zien.

11 likes
#2271

Ik denk dat het ook heel normaal/goed is voor een kind om af en toe gewoon ‘nee’ te horen te krijgen op zo’n vraag? Je hoeft toch ook niet altijd maar ja te zeggen als ouder, of je nou genoeg eten in huis hebt of niet. Soms kun je er toch ook gewoon geen zin in hebben, wat de achterliggende reden ook is. Het is ook jouw huis.

9 likes
#2272

Ik was vroeger een hele moeilijke eter. Op latere leeftijd erachter gekomen dat het te maken heeft met mijn hooggevoeligheid, ik heb heel erg moeite met structuur, geur en smaak van eten. Vooral uitgesproken geuren en smaken waren vroeger uit den bozen. Dan was het niet van “oh ik lust het niet” maar echt een lichamelijke reactie zoals kokhalzen als ik maar iets voor m’n neus kreeg wat niet binnen de groene zone zou passen. Voor mijn ouders was dit verschrikkelijk, je wilt dat je kind alle voedingstoffen binnen krijgt wat het nodig heeft. Ik was ook slank, waardoor altijd werd gezegd door mensen dat ik meer moest eten terwijl dat gewoon een struggle was. Ik ben mijn ouders zo dankbaar dat ze er geen strijd van hebben gemaakt en dat ze me dan maar een pakje Samson en Gert koekjes mee naar school gaven ipv fruit wat ik toch niet zou eten. Ik denk dat ze me een hoop leed hebben bespaard en dat daardoor mijn relatie met eten alleen maar verbeterd is. Ik heb nog steeds een aantal etenswaren die ik als “rood” bestempel, maar steeds meer dingen zijn “oranje” geworden en het valt tegenwoordig niemand meer op. Ik lust nu bijna alles wel en heb steeds minder een fysieke reactie als ik iets niet kan eten. Ik weet zeker dat het aanpassingsvermogen van mijn ouders daar aan bijgedragen heeft.

13 likes
#2273

Stel je bent Wil

  • Je post een story met op de achtergrond een korrelig lijstje regels dat je amper kan lezen met het blote oog

Vervolgens ontstaat er 24 uur lang een discussie op een forum over hoe kwalijk hartig voor zoet is en waar allemaal volwassenen hun persoonlijke ervaring met eetregels tot in detail uiteenzetten.

Ik zou toch wel ff gniffelen om m’n invloed

Maar misschien is t gewoon :cucumber: tijd

83 likes
#2274

Bij ons was het een soort van standaard regel dat als een vriendje of vriendinnetje kwam spelen woensdagmiddag, die om 5 uur werd opgehaald. Mee eten gebeurde eigenlijk nooit zonder reden. (Klein dorp met maar 1 klas per leerjaar) dus je belde gewoon de hele lijst af tot er iemand kon spelen haha, ik ken die volgorde nog bijna uit mijn hoofd.

#2279

Nou ja elk kind gaat er natuurlijk anders mee om. Maar als ik bij een vriendinnetje ging spelen en ik kreeg daar iets lekkers dan vond ik dat zo lekker en bijzonder dat ik meer wilde, maar we hadden dat thuis niet. Dan at ik ter vervanging stiekem 6 kapitein koeks. Maar ik moet zeggen dat ik echt heel jong was, toen ik een grotemeisjeskamer kreeg was dit al al aan de orde, toen vonden mijn ouders oooveral snoep en koekpapier. Ik weet natuurlijk niet precies wat ik toen dacht

6 likes
#2281

Hier ook een eetstoornis door mijn opvoeding wat betreft eten. Kreeg als 5jarige al te horen dat ik niet te veel mocht snoepen want daar word je dik van!!! Mijn moeder heeft haar ongezonde relatie met haar eigen gewicht altijd op mij geprojecteerd. Zij heeft het ook weer van haar moeder. Als we bij mijn oma zijn, zijn er eigenlijk maar 2 gespreksonderwerpen: wat is er in de aanbieding en wie is er nu weer aangekomen/afgevallen.

Toppunt van kut opmerkingen van mijn moeder: toen ik 13 was zat ik op de bank en ik was wel wat voller dan leeftijdsgenootjes maar absoluut niet dik. Door het zitten hing er een klein rolletje buik over mijn broek, je weet wel, zoals gebeurt met lichamen als je zit. Mijn moeder zei dat ik anders moest gaan zitten “want ik leek wel zwanger zo”. Rot toch op man.

Gelukkig hebben we tegenwoordig een betere band en maakt ze dit soort opmerkingen niet meer. Maar ze blijft er toch mee bezig. Ik ben onlangs bevallen en was na een week al 13kg afgevallen. Ik schrok daar zelf heel erg van, vond het erg veel en ik deelde dat met haar. Haar eerste reactie is dan "oh wat goed! Ga zo door! " :roll_eyes::roll_eyes:

8 likes
#2282

Waar kijkt je vent tegen op bij die types?

#2284

Dus is er nog een moeder die iets gedaan heeft of hebben we het nog steeds over 20 jaar geleden?

11 likes