Dit had ik ook: door de misselijkheid in mijn zwangerschap viel ik kilo’s af. Ik ben nét niet naar het ziekenhuis gemoeten, maar het scheelde echt niet veel. Toch vond mijn familie het nodig om te zeggen dat ik er nu toch wel goed uitzag, en dat het een geluk bij een ongeluk was.
Voor mij was het vanaf toen duidelijk dat gewicht zoiets fout is om op te focussen. Dat zegt niets over gezondheid, geluk,… Ik complimenteer nooit meer mensen als ze afgevallen zijn, tenzij ik heel zeker weet dat dat echt de bedoeling was (en dan nog… Niet als ik weet dat ze daar een ongezond dieet voor volgen).
Over die regels van Wil: wij hebben hier voor de vakantie toch ook een aantal zeer duidelijke afspraken gemaakt over ‘taakjes’. Het werd te echt te erg("wil je me helpen? " “Nee”). Sinds we nu duidelijke afspraken hebben, is dat plots allemaal niet erg meer. Ik kan me inbeelden dat ik over een paar jaar ook lijstjes hang. Tenslotte doe ik dat ook met mijn vriend, lijstjes ophangen met wat er nog moet gebeuren, en ik kan me inbeelden dat mijn zoon dat daarom ook wil:)

En het was ook geen spoiler.