Moord- en vermissingstopic

@Eddie en @Twijfelaar tja, ik snap inderdaad dat het niet zo werkt in iemands hoofd en dat het allemaal niet zo zwart/wit is. Ik zelf zie dit soort mensen wanneer ze een moord hebben gepleegd (en ik spreek nu even in het algemeen, niet over de besproken zaak) gewoon niet meer als kwetsbaar wanneer ze zo ver zijn gegaan. Ik heb er nog even over nagedacht waarom ik dat zo vind en ik denk dat het komt omdat ik wel eens het idee heb dat er vrij snel vanuit advocaten van de gedachte wordt overgegaan op ‘niet toerekeningsvatbaar’ om strafvermindering te krijgen. Ik kan geen concrete voorbeelden noemen want ik heb me er nooit dusdanig in verdiept, maar ik vind wel - hoe vervelend het ook is dat iemand psychisch niet in orde is - de daad voorop moet staan: er is (of zijn) slachtoffer(s) en die levens krijg je nooit meer terug. Als iemand strafvermindering krijgt door zijn psychische toestand is het nog maar de vraag of diegene niet opnieuw de mist in gaat, ook al krijgt die persoon tbs. Kijk bijvoorbeeld naar Michael P. Moeten we hem dan ook als kwetsbaar persoon zien omdat hij psychische problemen heeft? Hij liet het geloof ik in zijn verdediging heel erg lijken alsof de situatie hem overkomen was… Waar ligt in zo’n geval de grens. Ik vind het heel lastig. Nogmaals, ik snap dat je met een psychose niet in de hand hebt wat je wel of niet doet, maar het blijven wel mensenlevens en ik vind het lastig als er soms strafvermindering gegeven wordt omdat ‘de dader er eigenlijk niks aan kan doen omdat hij niet toerekeningsvatbaar was’.

En ook, hoe ver ga je dan in zoiets? Ik wil zeker niks vergelijken, maar iemand met een alcoholverslaving kan daar ook in zekere zin niet altijd iets aan doen zou je kunnen stellen. Als die persoon iemand doodrijdt omdat hij/zij dronken achter het stuur zit, is het dan ook een kwetsbaar persoon? Of die groep jongeren die die jongen hebben gemarteld en een heel laag IQ blijken te hebben. Kun je die dan iets kwalijk nemen? Het zijn geen meningen van mij of zo hoor, ik typ gewoon even uit welke vragen er bij zoiets bij mij op komen en waarom ik dan zo stellig ben in mijn mening. Maar goed, hierom ben ik dus ook duidelijk geen advocaat of rechter geworden, haha. Ik vind dit echt lastige dilemma’s.

6 likes
1 like

Ik vraag me eigenlijk af waarom er, toen hij nog niet gepakt was, zo’n onduidelijke opsporingsfoto gedeeld werd. Terwijl ze ook veel duidelijkere foto’s hadden (zoals bericht boven mij)

2 likes

Hmm, ja je hebt gelijk hoor. Ik gebruik die termen ook wel door elkaar nu omdat de discussie natuurlijk voort kwam uit de situatie met Thijs H., waarbij er nog heel weinig bekend is/was en er al wel met termen als kwetsbaar gestrooid werd. Dat kunnen we natuurlijk nog niet weten, al weten we ook niet wat er wel precies met hem is. Zaak blijft dat we zeker weten dat er drie mensen gedood zijn en ik vind dat de empathie op de eerste plaats voor die mensen zou moeten zijn, tot er eventueel verzachtende omstandigheden boven water komen over de dader. Vandaar ook mijn reactie dat ik het, persoonlijk, als nabestaande heel vervelend zou vinden als mijn zoon/dochter/vriend(in) vermoord zou zijn en er gesproken wordt over de kwetsbaarheid van de dader/verdachte zelf.

In elk geval goed om over dit soort zaken na te denken en te praten/schrijven, want het is zeker een heel lastig onderwerp voor iedereen.

Zelfs als iemand expert was op dit gebied zou die er om twee redenen nu geen uitspraken over kunnen doen namelijk niet zelf gesproken of wel zelf gesproken maar dat moet dan in een rechtbank besproken worden

Misschien omdat die andere foto’s recenter zijn?

Ik heb even getwijfeld of ik het zou plaatsen, ivm herkenbaarheid maar het is al een aantal jaren geleden en ik houd het oppervlakkig. En misschien haal ik het zo weer weg.

Ik heb van dichtbij meegemaakt dat iemand die in een psychose zat een ander heeft vermoord.

En echt, het maakt geen reet uit qua gevoel voor de nabestaanden. De pijn en het verdriet is er niet minder om, de "haat"gevoelens richting de dader toe ook niet. Zelfs al kon die persoon er misschien niet bewust iets aan doen, hij/zij heeft wel iemand vermoord. Zij vonden het ook heel moeilijk dat de dader (gedeeltelijk) ontoerekeningsvatbaar verklaard werd. Dat voelde als een trap na, alsof het een ongeluk was. Voor hun gevoel werd de daad gebagatelliseerd. En ergens begrijp ik dat wel.
Alsof het minder erg is dat iemand vermoord wordt wanneer de dader ziek is.

Maargoed dit is voor iedereen anders natuurlijk. En ik denk dat er geen goed of fout is qua gevoel tegenover iemand die zoiets gedaan heeft. Ik ben in ieder geval ook blij dat ik geen rechter ben die over zulke zaken moet oordelen. Lijkt me ontzettend moeilijk.

7 likes

Ik vind dat heel lastig. Rationeel gezien is het inderdaad niet eerlijk. Maar ik kan me zo voorstellen dat je daar als nabestaande heel anders over denkt.

Ik zou me bijvoorbeeld ook absoluut niet kunnen voorstellen dat ik iemand kan vergeven die verantwoordelijk is (ongeluk of moord) voor de dood van mijn kind. Maar, zoals jij ook aangeeft, zijn er mensen die dat wel kunnen. Ik heb eens gelezen dat voor sommige mensen vergeving ook helpt bij de verwerking. En ondanks dat ik dat niet begrijp kan ik me daar wel in vinden.

Het is inderdaad gewoon een hele moeilijke kwestie.

1 like

Als iemand ontoerekeningsvatbaar is verklaard kan diegene geen straf worden opgelegd maar alleen een maatregel (TBS). Als iemand verminderd toerekeningsvatbaar is kan dit inderdaad zorgen voor strafvermindering maar vaak wordt er dan ook nog een maatregel opgelegd.

1 like

@ibnzo jeetje, wat een heftig verhaal. Wat jij schrijft is precies wat ik bedoelde. Kan me dat heel goed voorstellen.

@Lula Nee, dat is waar. Misschien dat ik kwetsbaar automatisch koppelde aan (inderdaad) meeleven met de verdachte/dader, maar dat kan ook los van elkaar staan ja. Goede opmerking!

1 like

https://www.ad.nl/utrecht/vermiste-student-stefan-spreekt-familie-weg-verder-alleen-vervolgen~a916c7df/

Ik krijg niet snel de kriebels, maar hier lig ik dus echt benauwd van in mijn bed :disappointed_relieved:

4 likes

jeetje wat interessant en heeel bizar

1 like

Zo vaag dat de eersten werden gevonden in ondergoed, en die daarna in de kleding van de eersten

Werden ze niet gewoon aangevallen door een grizzly beer ofzo? Ik moet dat filmpje nog bekijken.

Het is hier inderdaad wel eerder besproken maar omdat de zaak nu is heropend, is er weer meer aandacht voor. De nabestaanden geloven niet dat de waarheid boven tafel komt als ik het zo begrijp. Sommige deelnemers van een zogenaamde Dyatlov-stichting menen de waarheid te kennen. Als aan hen gevraagd wordt of ze er echt van overtuigd zijn, dan is het antwoord: 100%. De theorie zou dan zijn dat er raketten zijn afgevoerd boven het gebied waar de jongeren aan het hiken waren en dat er tijdens die vlucht giftige stoffen zijn vrijgekomen. Een stam in de buurt (Mansi volgens mij) bevestigt dat er regelmatig raketonderdelen worden gevonden. De vraag is nu alleen of er die desbetreffende nacht een raket is afgevuurd, en daarover lijkt niemand uitsluitsel te willen geven. Tot slot verklaart die theorie ook niet de verminkingen aan sommige lichamen.

Edit: de twee video’s van RTL Nieuws zijn wel goed informerend (denk ik), maar ik vind het allemaal iets te mysterieus en spannend geëdit. Dus wel overdag kijken en niet pas 's avonds. :sweat_smile:

Had jij het al weleens opgegooid hier? Ik kon me niet herinneren wie het was namelijk

Ah ja ik vind dit mysterie ook zo bizar. Had er een tijdje geleden iets over gelezen want volgens mij werd er inderdaad een film van gemaakt? Maar ga die documentaire zeker kijken!

1 like

Kijkt iemand sbs over ivana smit?

Ik heb gisteren de helft gezien en nu de andere helft. Ik weet niet wat ik ervan moet vinden. Ik snap niet zo goed wat ze er nou precies mee proberen te bereiken. Tuurlijk, het verhaal klopt van geen kant. Maar die confrontatie met haar…man wat slecht. Hij zorgt er alleen maar voor dat zij niet meer wil.