Mijn vriend is Vlaams en ik Nederlands. We hebben nog altijd zo vaak verwarring door het woord ‘lopen’. Voor hem is dat hardlopen, en voor mij is dat gewoon wandelen. Op vakantie met Vlaamse vrienden erbij dezelfde verwarring gehad. Vroeg ik wie er zin had in een stukje lopen: stonden zij met hardloopkleren klaar terwijl ik gewoon dacht dat we gingen wandelen haha.
Verder vind ik kraantjeswater echt een leuk woord voor kraanwater
Ja opzich zeg ik soms ook lopen voor hardlopen. Maar als je zegt van “zullen we een stukje lopen” of “zullen we er heen lopen” of “hoe gaan we?” “lopend” zie ik het toch wel als wandelen. Verwarrend haha.
Ik heb dat verschil aangeleerd door de hardlooptrainingen van Evy 
Ik gebruik heel vaak ‘normaal gezien’, vandaag viel het me op dat NLers dan ‘als het goed is’ zeggen
Seeseemel!
Door de video van Bonnie: een bovenwoning. Ik dacht heel de tijd dat ze bedoelde dat het huis 2 verdiepingen heeft maar het zijn dus 2 huizen op elkaar? Dus 2 grote appartementen?
Heb echt foto’s moeten opzoeken want begreep er niets van
Ja, maar dan wel met een voordeur aan de straat! @nello @Amandelbloesem Je kunt je het beste een rijtjeshuis voorstellen met twee voordeuren. Een voordeur is voor de begane grond (benedenwoning) en de ander voor de bovenwoning. Dus het huis is in twee appartementen/woningen verdeeld.
Zo gek! Ik denk dat wij dat in België inderdaad 2 appartementen zouden noemen. Weet ook niet of dat veel voorkomt hier. Misschien zoiets als kangeroewoningen (is dit een bekend woord in Nederland?)
Ik was ook al in de war dat ze geen voor of achtertuin had. Ik dacht hoe kan dat met een huis?
het zijn niet echt appartementen want vaak beslaan de woningen meerdere verdiepingen. Beneden/boven woningen meestal zijn het ruime rijtjeswoningen van drie a vier verdiepingen hoog, gesplitst in tweeën waar iedereen een eigen ingang heeft zodat je die ruimte niet hoef te delen. Ook wel Haags portiek genoemd komt veel voor in Den haag en Rotterdam.
(dit is slechts een voorbeeld van zon woning)
Vroeger dacht ik altijd dat als Nederlanders het hadden over broertjes en zusjes het over kinderen ging. Blijkbaar kan dit ook voor volwassenen😄
Is daar in het Vlaams een ander woord voor dan? Ik dacht dat broer/zus ook door Vlamingen werd gebruikt.
Volgens mij bedoelt @Bubbless dat je in Nederland volwassenen over hun broertje of zusje hoort praten en dat het dat dus geen kind van vijf is, maar ook een volwassene kan zijn. Dus hoe volwassenen praten over hun jongere broer of zus.
Nou ook genoeg Nederlanders denken dat hoor! Dus toen ging ik mezelf aanleren dat ik het heb over broer en zus, denken ze nu heel vaak dat ik dan weer de jongste ben. Je doet het nooit goed 
Haha ja dat bedoel ik. Ik denk bij broerTJE en zusJE aan kinderen, maar dat kan echt over dertigjarigen gaan.
Nog een grote verwarring die ik merk tussen Nederlanders en Belgen is trouwens het woord “voormiddag”. Ik zou zelf bij voormiddag aan een uurtje of 1 denken. In Vlaanderen is dit dus vóor de middag, rond 10. Veel logischer eigenlijk haha.
maar voormiddag is dus gewoon ochtend? (sorry als dit een te Nederlandse, lees botte opmerking is)
Nee ochtend is echt vroeg op de dag, 6-9u ofzo. Daarop volgt de voormiddag, middag en namiddag vanaf een uur of 14. Vanaf 18u ongeveer avond.
Ik snap je vraag niet helemaal? Ik (Nederlands) interpreteer het woord voormiddag als begin in de middag. Toen schoot een collega een meeting om 9 uur in en zei dat hij het in de voormiddag had gepland. Dus toen dacht ik huhh
nou in mijn tijdsgevoel duurt de ochtend van 8-12? en de middag van 12-18 dus dan heb je het concept middag en daar dan in de voormiddag van 12-14?
Maar wel grappig hoe tijd dus ook zo cultureel verbonden is. Ik spreek om verwarring te voorkomen altijd exacte tijden af.
‘Een boontje hebben voor iemand’ vind ik zo lief en mooi. Ik ben ook dol op ‘ze hebben pijn aan hun goesting’.
In het tijdschrift Onze Taal stond in juni een mooie column over ‘ik ben eens curieus’, met daarin: ‘… omdat het in Vlaanderen nog altijd zo beloftevol klinkt. En dan voornamelijk in de eerste persoon en met dat relativerende bijwoord eens: ‘Ik ben eens curieus.’ Dat is de Vlaming op-en-top: gematigd optimist.’ (Ludo Permentier) Vond ik wel mooi.
