Ik weet niet of ik dit al eens heb gedeeld, maar daar komt het.
In 2018 besloot ik wat fitter te willen worden en schreef ik me in voor baantjes zwemmen met een vriend. Heel leuk idee, wij dat water in, zien we dus dat er 3 banen zijn. Een voor snelle zwemmers, een voor een normaal tempo en een baan voor ouderen. Toen kwam ik er tot mijn grote treurnis achter dat ik gewoon GEEN tempo heb en ook nog eens heel raar zwem, dus we moesten tussen de oude vandagen zwemmen. Dat ging wel en ik vond het zelfs leuk worden (werd alsnog 100x ingehaald) maar toen werd ik overmoedig. Ik wilde wat sneller proberen te zwemmen tot ik ineens mijn voet tegen iemand haar gezicht voelde gaan. Vreselijk ongemakkelijk, excuus aangeboden en toen ben ik een beetje uit schaamte aan de kant gebleven tot het zwemuurtje voorbij was. Op het moment dat ik het water uit wilde gaan zag ik dat er een rolstoel langs de kant stond, en jawel hoor, het was natuurlijk van de vrouw die ik ik in haar gezicht had getrapt 
Wat was dat vreselijk. Ik heb het zwemmen ook niet lang volgehouden.
En zij super beleefd: "geeft niks, iedereen heeft geheimen 
". Maar toen vroeg ik wat zij voor haar vriend had gekocht, en ik verstond dat ze zei: “een buttplug”. Alleen daarna zei ze: “voor op zijn werk” dus ik denk dat ik het toch verkeerd verstaan had. Maar ik heb nu nog steeds echt geen idee wat ze nou wel zei. Ik denk misschien laptop? In ieder geval heeft ze volgens mij in een minuut tijd het hele spectrum aan emoties op mijn gezicht voorbij zien komen: paniek, ongemakkelijkheid, verbazing, bewondering, en totale verwarring.
