Ongemakkelijke momenten #2

[Drawster]

We gingen afgelopen weekend met een groep vrienden naar het strand en begonnen ‘s middags al met drinken (recept voor een flinke kater let me tell you). Ik heb veel ervaring met zwemcoaching dus later op de dag kwam de vraag of ik kon kijken waar de mannen hun techniek in konden verbeteren wat betreft de borstcrawl. Zij waren nog niet zo van de kaart. Ik heb ze dus allemaal op het droge met hun armen als een molen staan laten zwaaien, toen allerlei info staan ratelen over de techniek, ze baantjes laten trekken, vervolgens feedback gegeven en ze merkten gelijk verschil en oh oh wat ging het toch een stuk makkelijker zo!

Ik begin de volgende dag weer wat op aarde te komen en ontvang in de groepsapp wat filmpjes van dat moment en… ik realiseer me ineens dat de door mij aangeleerde techniek van toepassing op de RUGcrawl is ipv de BORSTcrawl en ik dus zo bezopen was dat ik dat niet eens door heb gehad. Ik heb ze dus compleet het verkeerde aangeleerd. Hoelang zal het duren voordat ik door de mand val?

🫠

[NoyraSoturi]

Ik kijk net uit mijn raam en zie mijn overburen op groot scherm porno kijken Hun luxaflex is dicht dus ik denk dat zij denken dat het niet zichtbaar is, maar omdat mijn raam lager is dan dat van hen, kijk ik daar zo doorheen. Ik begin me nu wel af te vragen of dit andersom ook geldt, alle keren dat ik “nee joh, kan best op de bank, je kijkt hier echt niet zomaar naar binnen” heb gezegd flitsen opeens aan me voorbij

[chachaloco]

Volgens mij ligt dat aan de stand van je luxaflex. Ik denk dat zij hem dan schuin naar beneden hebben met de laatste kant naar buiten gericht. En als ie dan net niet helemaal dicht zit, kun je er doorheen kijken.

[the.rebel.club]

Mijn man preekt altijd dat dit idd zo werkt en dat ik het dus in de badkamer schuin naar beneden moet zetten omdat anders mensen vanaf de straat me kunnen zien staan (als hij schuin naar boven staat dus). Want dan kijk je er onderdoor zoals bij @NoyraSoturi. Dacht altijd dat het onzin was maar het tegendeel is bewezen!

[flalamingo]

Door mijn korte lengte heb ik moeite met een passende afritsbroek voor mijn aanstaande wandelreis te vinden. Ik had eentje met lengtematen online besteld (want in de winkels hebben ze die niet), maar wel laten leveren in de winkel. In de winkel zelf vroeg ik of ik hem ter plaatse even mocht passen, en mocht hij niet goed zijn, dan kon ik hem meteen retourneren. Zo gezegd, zo gedaan.
Ik pas die broek, maar hij blijkt net wat te wijd te zijn bij de heupen. De medewerker suggereert om hem met een hikingriem te passen aangezien een maat kleiner niet bestaat.

zo'n ding:

Ik wil hem weer af doen en wat blijkt… die riem zit muurvast en is niet los te krijgen. Met schaamrood op de kaken vraag ik of de medewerker kan helpen met hem uit te doen. Hij lacht en zegt dat het geen probleem is en dat hij wel even komt helpen… Hij probeert hem los te krijgen, maar het lukt ook niet. Hij gaat op zijn knieën zitten, met zijn hoofd t.h.v. mijn kruis, om er beter aan te kunnen, maar het lukt nog steeds niet… Lang verhaal kort: na lang proberen heeft hij die riem moeten openmaken met een schroevendraaier, nog steeds knielend voor mijn kruis, bleek een defect te zijn

[Dommel]

Maar belangrijker: paste de broek wel goed mét een riem?

[NoyraSoturi]

Ja precies! In feite moet ik dus kiezen of ik liever heb dat mensen vanaf de straat bij me naar binnen kunnen kijken of mensen om me heen die hoger wonen

[Verka]

Werd net op werk 3 keer door iemand gebeld terwijl ik mij ergens anders op probeerde te focussen. Bij derde keer wegklikken heb ik alleen schijnbaar perongeluk op opnemen geklikt waardoor hij mij geïrriteerd hoorde klagen.
Toen ik doorkreeg dat ik perongeluk had opgenomen kon ik ook niet meer echt ophangen. Zelden zo’n ongemakkelijk gesprek gehad.

En nu is mijn concentratie voor m’n focusklusje ook weg

[FrootLoops]

Dank voor de tip van jouw man en jouw post @NoyraSoturi.

Ik loop graag half bloot door de woonkamer / keuken en we gaan toevallig deze maand een luxaflex kopen, dus ga dit goed onthouden

[anon30197667]

Vandaag knipoogde ik naar mezelf in mijn achteruitkijkspiegel voor ik uitstapte en kwam er toen ik de portier opendeed achter dat mijn collega me had zien parkeren en dus gezellig naar mijn auto toe was gelopen echt fucking cringe ik weet ook helemaal niet waarom ik naar mezelf knipoogde??? En ik weet ook helemaal niet of ze me nou wel of niet had gezien, dus ik kon er ook niet ff een grapje over maken, was alleen maar ongemakkelijk haha

[anon30197667]

Wow, wat is interpunctie?

[LeeftOnderEenSteen]

Jouw verhaal is nog goed te volgen hoor, ik voel je awkwardness Heb wel es ergere posts voorbij zien komen waar mn brein echt ff niks van kon maken

[Schorem]

Ik: “hee lang niet gezien, hoe is het? Je was op vakantie toch?”
Directeur: “nee, m’n moeder is overleden”

[Hippe_kikker]

Hoe hard ben je weggerend?

[Schorem]

Heel zachtjes achteruit weggelopen

[Evely]

Had vorige maand weer een gezellige Vrijmibo op mijn werk. Na de nodige glaasjes rood zat ik weer in de trein op weg naar huis.

Het was spits en de trein zat ramvol, maar gelukkig had ik een plekje bij het raam in een vierzits terwijl het gangpad vol met mensen stond.

De trein was net een kleine 10 minuten onderweg waarna ik mij echt enorm misselijk voelde. Tijd om naar het toilet te rennen was er niet want voor ik het wist gooide ik het er allemaal uit….
Over mijn handen, broek en helaas ook de tas en schoenen van de meneer die voor mij zat….die dat beantwoorde met een luide schrikbrul

Het geroezemoes in de coupé viel compleet stil. Toen ik in die stilte er nog een lading uitgooide hoorde ik mensen om mij heen zich uit de voeten maken. Toen ik weer opkeek zat ik helemaal alleen in die vierzits onder mijn eigen spuug terwijl ik vanuit het gangpad werd aangekeken door allemaal mensen.
Fuck wat voelde ik mij toen ellendig, vies en alleen.

Gelukkig was er nog een lieve meneer die mij een zakdoekje aangaf en een flesje water. Tot overmaat van ramp raakte ik bij het aanpakken met mijn vieze braakhand zijn hand aan waarna hij hem weer snel terugtrok.

De weken daarna meteen mijn trein-routine aangepast en helemaal vooraan of helemaal achteraan ingestapt in de hoop niet herkend te worden als dat smerige braakmeisje. #kutleven

(Mochten mensen deze situatie herkennen en mij gezien hebben, laat het mij vooral NIET weten)

[Krabpaal]

Oh neee, dat is wel echt heel naar.

[lightbox]

Ahw nee dat vind ik super kut voor je en stom dat er (bijna) niemand hielp. Hoe kut het ook voor de rest van de passagiers was, voor jou was het het kutst

[June]

Ahw dit vind ik vooral zielig voor jou! Ik heb dit ook een keer meegemaakt in de bus (wel al zo’n 10 jaar geleden) en weet precies hoe je je voelt haha. Zoooo gênant gewoon. Ook na teveel rode wijn. En ik schaamde me zo erg dat ik de eerstvolgende halte de bus uit ben gestrompeld en toen mijn vader heb opgebeld en die heeft me vervolgens opgehaald ergens in the middle of nowhere (held)

Maar goed, er wordt wel vaker gekotst in het ov dus

[Krelis]

Ik heb dat dus ook eens meegemaakt maar dan zonder alcohol, maar eerder buikgriep of voedselvergiftiging. Ik was naar school geweest en was klaar, zat in de bus richting het station. Onze school was een beetje het eerste punt waar er leerlingen instapte, waarna die vervolgens langs 3/4 hoge scholen reed. Waarbij ik dus bij een van die haltes ineens naar buiten rende en net niet een prullenbak haalde waarbij elke student die ging opstappen mij aankeek van wat gebeurt hier… Toen wilde ik terug de bus in, maar ik denk dat die buschauffeur dacht, nou mooi niet snel die deur dicht. Huilend m’n vriendin opgebeld om te vragen of ze mij met de fiets bij het station kon afzetten. Eenmaal daar afgezet heel het station besmeurd. er lag letterlijk een hele plas om me heen. Ik durfde hierdoor niet met de trein verder te reizen dus ik had mijn moeder gebeld om me op te komen halen zodat ik ‘‘veilig’’ met een zakje in de auto terug naar huis kon.

Maar het ongemakkelijkste aan dit verhaal vond ik, er was letterlijk niemand die het boeide of leek op te vallen, er liepen gewoon mensen door die plas heen waar ik ondertussen alles er aan het uit gooien was. vond dat zo vreemd, dat je me ontwijkt kan ik begrijpen, of dat je vraagt of het gaat kan ik begrijpen. Maar niet dat je niks ontwijkt maar ook niet de moeite neemt om te checken of alles oké is.