Had vorige maand weer een gezellige Vrijmibo op mijn werk. Na de nodige glaasjes rood zat ik weer in de trein op weg naar huis.
Het was spits en de trein zat ramvol, maar gelukkig had ik een plekje bij het raam in een vierzits terwijl het gangpad vol met mensen stond.
De trein was net een kleine 10 minuten onderweg waarna ik mij echt enorm misselijk voelde. Tijd om naar het toilet te rennen was er niet want voor ik het wist gooide ik het er allemaal uit….
Over mijn handen, broek en helaas ook de tas en schoenen van de meneer die voor mij zat….die dat beantwoorde met een luide schrikbrul 
Het geroezemoes in de coupé viel compleet stil. Toen ik in die stilte er nog een lading uitgooide hoorde ik mensen om mij heen zich uit de voeten maken. Toen ik weer opkeek zat ik helemaal alleen in die vierzits onder mijn eigen spuug terwijl ik vanuit het gangpad werd aangekeken door allemaal mensen.
Fuck wat voelde ik mij toen ellendig, vies en alleen. 
Gelukkig was er nog een lieve meneer die mij een zakdoekje aangaf en een flesje water. Tot overmaat van ramp raakte ik bij het aanpakken met mijn vieze braakhand zijn hand aan waarna hij hem weer snel terugtrok.
De weken daarna meteen mijn trein-routine aangepast en helemaal vooraan of helemaal achteraan ingestapt in de hoop niet herkend te worden als dat smerige braakmeisje. #kutleven
(Mochten mensen deze situatie herkennen en mij gezien hebben, laat het mij vooral NIET weten)