Ik heb dat dus ook eens meegemaakt maar dan zonder alcohol, maar eerder buikgriep of voedselvergiftiging. Ik was naar school geweest en was klaar, zat in de bus richting het station. Onze school was een beetje het eerste punt waar er leerlingen instapte, waarna die vervolgens langs 3/4 hoge scholen reed. Waarbij ik dus bij een van die haltes ineens naar buiten rende en net niet een prullenbak haalde waarbij elke student die ging opstappen mij aankeek van wat gebeurt hier… Toen wilde ik terug de bus in, maar ik denk dat die buschauffeur dacht, nou mooi niet snel die deur dicht. Huilend m’n vriendin opgebeld om te vragen of ze mij met de fiets bij het station kon afzetten. Eenmaal daar afgezet heel het station besmeurd. er lag letterlijk een hele plas om me heen. Ik durfde hierdoor niet met de trein verder te reizen dus ik had mijn moeder gebeld om me op te komen halen zodat ik ‘‘veilig’’ met een zakje in de auto terug naar huis kon.
Maar het ongemakkelijkste aan dit verhaal vond ik, er was letterlijk niemand die het boeide of leek op te vallen, er liepen gewoon mensen door die plas heen waar ik ondertussen alles er aan het uit gooien was. vond dat zo vreemd, dat je me ontwijkt kan ik begrijpen, of dat je vraagt of het gaat kan ik begrijpen. Maar niet dat je niks ontwijkt maar ook niet de moeite neemt om te checken of alles oké is. 