Vorige week kregen we op werk een ijsje van de zaak voor het warme weer. Dan komt er een ijskar en mag iedereen gaan kiezen. De timing was alleen barslecht, mijn collega en ik deden een brainstorm als start voor de opmaak van een groot beleidsplan. 30+ personen, die allemaal hun ijsje willen krijgen.
Uiteindelijk geregeld dat een administratief medewerker bestelling op nam en telkens kwam leveren, voor haar comfort heb ik geholpen met bestellen en uidelen. Uitdelen van ijsjes idereen natuurlijk hele joviaal en happy de peppy, wie houdt er dan ook niet van een ijsje naturlijk?
Toevallig was het laatste ijsje om uit te delen voor de grote baas, ik geef het aan hem en we beginnen een beetje te ouwehoeren over hehe eindelijk nu kan hij pas goed werk leveren (zij hij zelf), reageer ik letterlijk âJa, en ik heb NIET in je ijsje getuft hihi
â. Echt een vage intrusieve gedachte van mezelf? Het kwam er ook echt uit zonder nadenken??
Nu denkt die arme man waarschijnlijk dat ik hem niet kan uitstaan en in zijn koffie zou pissen als het kan.