Ongemakkelijke momenten #2

Centraal Station
#2507

Verbazingwekkend he? Hoe moeilijk kan het zijn om even iemand vriendelijk te begroeten. Las eens een artikel van een journalist die een paar weken lang voor Gorrilaz ging werken en die kreeg ook vaak nog net niet de deur in zijn gezicht gesmeten, zonder ook maar enige vorm van communicatie. Bizar.

Zal het misschien aan opvoeding liggen? Of worden mensen gewoon steeds asocialer en individualistischer?

Het telefoniste verhaal van hierboven deed mij denken aan de tijd dat ik bij een grote dienstverlener werkte. De telefonisten werden niet alleen uitgekafferd door klanten, maar ook door collega’s. Daar kwam ik pas later achter, toen ik al vertrokken was. Ik kende de collega’s van het callcenter niet zo goed, maar had ze wel dagelijks aan de lijn. Ben er dus eens op een rustig moment langsgegaan met wat zoets voor bij de thee, om eens gezichten bij de stemmen te zien en dus kennis te maken. Werd erg gewaardeerd, maar dat deed eigenlijk nooit iemand.

En laatst bedankte iemand die hier een meerdaagse grote klus in huis deed mij uitgebreid voor de goede zorgen (koffie, thee, wat te drinken bij de lunch, niets bijzonders). Bij veel mensen krijgen ze helemaal niets aangeboden. Hoe asociaal.

On topic: ik struikelde vorige week in een vergaderzaal over een kabelgoot en vloog daardoor mijn nieuwe leidinggevende om de hals. Hoi, leuk om zo intiem kennis te maken. :slightly_smiling_face:

20 likes
#2510

Zelfde met schoonmakers en conciërges.

Maar ik vind het ergens ook ietwat awkward dat mensen nu zichzelf een mini heldenrol toedichten, omdat ze wel fatsoen hebben en gewoon communiceren met mensen in al deze beroepsgroepen. Yea veel mensen zijn scumbags, daar ben ik het helemaal mee eens. Dat is natuurlijk erger dan een lintje aan jezelf uitreiken, but still.

19 likes
#2511

Mijn certificaat rolt nu uit de printer. Zal ‘m zo zelf nog even kalligraferen en ingelijst ophangen.

Maar nog afgezien van het gegeven dat het woord held aan inflatie onderhevig is, lijkt het mij meer een vorm van normaal gedrag dan heldendom.

8 likes
#2512

Niet heel ongemakkelijk, maar ik voelde me wel stom; op werk was vandaag mijn mobiel verantwoordelijk voor de muziek en die was ook verbonden met de speaker. Daarna moest ik even naar wat andere kantoren, dus ik had hem mee in mijn zak. In 1 van de kantoren vroeg een collega of die muziek van mij kwam. Dus ik zei verbaasd nee, want het klonk oprecht alsof het uit de ruimte zalf kwam. Nou daarna nog langs 3 mensen geweest tot ik buiten ineens heel zachtjes muziek van mijn mobiel hoor komen. Die stond de hele tijd nog aan :joy:

8 likes
#2513

Hahah echt heh het uitleggen maakt het ook gewoon nooit beter ofzo :rofl:

3 likes
#2514

Ik zat net alleen op kantoor naar het foute uur van Qmusic te luisteren. Beetje jammer dat mijn leidinggevende dan precies tijdens Heyah Mama van K3 binnen moet komen :slightly_smiling_face:

8 likes
#2515

Beter dat dan ‘smack my bitch up’
Of iets van Def Rhymz

8 likes
#2516

Dat brengt verdrongen herinneringen terug toen ik met mijn ongemakkelijke/ sociaal niet heel vaardige leidinggevende als enige op kantoor was en er op de radio ineens een liedje kwam over iemands “kale kano”. Ik deed maar alsof ik niks hoorde, en hij denk ik ook.

8 likes
#2517

Ik deed gisteren een escaperoom ergens en het begon ~~met een twist, namelijk van ‘oh de persoon die jullie moet begeleiden is er niet, het kan niet doorgaan’. Uiteraard wist ik niet van de twist, maar 3 vrienden die mee waren wel.

En ik bloedserieus “oh wat vervelend joh, wat is er aan de hand?”

En die man uitleggen, achteraf een insane scenario, over een arrestatie, een politiebureau, een hack/datalek en een burenvete, en ik een goeie 5 minuten lang “ah wat naar, oh joh, meen je dat?, wooooooooow daar kunnen jullie niks aan doen, nee ik snap het helemaal”

En bleeeeeef maar heel serieus reageren ook toen die man echt duidelijk onzin begon te vertellen had ik het gewoon niet door? En de rest inmiddels wel maar die vonden het veel te grappig dat ik daar nog steeds geloofde in een letterlijk sprookje.

129 likes
#2518

Haha ik heb dit ook een keer gehoord toen ik in een bordspellenwinkel stond en daar was blijkbaar ook een escaperoom. Dus iemand van die winkel was een heel verhaal aan het ophangen tegen een groep en ik vond het heel raar dat dat zo in het openbaar was want die medewerker zat vast omdat hij de koning/Rutte had bedreigd ofzo? Het duurde ook veel te lang voordat ik besefte dat het nep was haha.

21 likes
#2520

Hahahhahahahhahs @anon50301661 had jij de room gedaan of hoorde jij het ook alleen in de winkel? Over WA zei ie idd ook iets en ik dacht nog even “wat raar dat deze man zoveel vertelt over de buurvrouw en haar hier midden op straat gek noemt” maar hij had een heel overtuigend en aardig gezicht vond ik Hahah

6 likes
#2521

hahaha ik heb deze ook gedaan, herken het gelijk. Ik was ook zwaar in twijfel of dit nou echt was of er al bij hoorde destijds.

wel hele toffe escaperoom ook vond ik.

4 likes
#2523

Hahah mij dus ook lol

Maar het is wel echt een aanrader van een escaperoom, echt cool gedaan.

2 likes
#2524

Nu wil ik weten welke room!

4 likes
#2525

Ja ik wil ook wel eens wat

7 likes
#2527

Er kwam een verkoper aan de deur. “Bent u de eigenaresse van dit huis?” en in plaats van een simpele “ja” zeg ik “ehhh, voor de helft”. :woman_facepalming:

67 likes
#2528

:joy::joy::joy:

5 likes
#2529

Voor de helft is tenminste wel maar een halve ‘ja’ en al een stap in de goede richting op de weg naar de volgende drie handige antwoorden op verkopers:

  • nee
  • ik ben minderjarig
  • mijn ouders zijn niet thuis
25 likes
#2530

Zo jammer dat ik hier niet meer mee wegkom.

5 likes
#2531

Gewoon met een strak gezicht blijven volhouden. Ik ben 36 en doe dat nog steeds. Als ze lachen blijf ik serieus kijken, ze durven er toch niet echt tegenin te gaan.

68 likes