Toen ik 13 was ging ik met mijn moeder naar Londen. Helemaal leuk samen in een hotel, naar een musical, Londen bekijken een beetje winkelen. Op een avond waren we uiteten in een mooi restaurant, waar mijn moeder lekker ging met de wijn. Na 3 wijntjes hadden we nog niets gegeten en kwam het allemaal aardig bij mijn moeder binnen en werd ze een beetje baldadig. Na het eten (en weer 3 wijntjes verder) kregen we de rekening en deed mijn moeder alsof het een astronomisch hoog bedrag was. Toen begon ze samenzweerderig tegen mij te fluisteren dat we gewoon weg gingen lopen zonder te betalen. Ze had de allergrootste lol, EN TOEN STOND ZE OP EN LIEP ZE OOK DAADWERKELIJK HET RESTAURANT UIT.
Ik als 13jarige zat daar vet peultjes te zweten en zag mijn moeder aan de overkant van de straat lachen. Maar echt handen op de knielen slaan lachen. En ik zat daar binnen maar met grote ogen, totdat ik door had dat ze haar portemonnee gewoon had laten liggen. Dus ik bij de ober betalen en naar buiten naar m’n moeder lopen die zich achter een hoekje verschuilde, tranen over haar wangen.
Kom ik dichterbij zie ik een plasje liggen. Had ze in dr broek gepiest door het lachen hahah. Vanaf die dag geloof ik in karma haha.



