Ik had mijn voet gekneusd en liep op krukken dus ik kon niet echt snel lopen. We gingen uit eten met mijn schoonfamilie. We hadden elkaar daar thuis nog gezien en gingen daarna met een paar auto’s richting het restaurant. Mijn man had me zo dicht mogelijk bij het restaurant afgezet, het was denk ik nog zo’n 250 meter lopen. Hij ging de auto parkeren en ondertussen liep ik vast in mijn eentje aan met m’n krukken. Maar ik was natuurlijk een stuk langzamer dan de rest van de schoonfamilie, dus toen ik bij het restaurant aankwam was iedereen er al en ze stonden allemaal buiten te wachten.
Ik zei: Ooh wat lief dat jullie allemaal buiten op mij hebben gewacht.
Tante: Het restaurant is nog niet open…
Zo voor schut was dat, hahaha.




