Ik had gisteren een meeting met mijn commercieel directeur over een event dat zaterdag plaatsvindt en waar we dus beiden op zouden werken.
Ik vertelde hem dat we van 8 tot 17u30 werken en hij vraagt waarom hij een volledige dag moet werken; Ik antwoord dat hij al zijn plannen moet cancellen want dit is een belangrijk event en prioritair.
Hij antwoordt dan dat hij wel zal zien tot hoe laat hij bijft.
Ik: “S, wat is er nu belangrijker dan dit event”
S: "Mijn moeder die op sterven ligt "
Ik: OOOOOOOHHHHH
Ik had ook wat ongemakkelijks op werk. Een aantal collega’s gingen trakteren, ze hadden van te voren geteld hoeveel mensen er waren (inclusief mij).
Ik ga dus die traktatie halen, is het de laatste. Dus ik zeg oh goh het is de laatste. Zie ik één van die trakterende collega’s ongemakkelijk kijken: ohhh maar Pietje heeft nog niets gehad
. Dus ik zeg: Oh prima dan sla ik wel over joh.
Maken die collega’s er een heeeeeel drama van dat ze het zielig vinden en wat anders gaan halen voor mij. Ik aangeven dat dat echt niet nodig is.
Geven ze mij later toch iets, heel lief hoor, maar ben er allergisch voor.
Ze hadden beter voor Pietje wat extras kunnen halen toch?
Ik botste tegen een vader op bij mijn vrijwilligerswerk. Ik schrok want ik had hem niet gezien. Hij vroeg “ben ik zo lelijk?” Ik: “daar ga ik niet op in” waarop hij antwoordde met “ik vind jou wel heel knap”. Ik antwoordde met de magische woorden “ach dat kan gebeuren. Geeft niet, dat gaat wel weer over”
Mijn brein 

prachtig!!!
Ik kwam vanavond bij m’n huis aangereden en moest achteruit fileparkeren om m’n auto voor het huis te krijgen. Iets wat ik liever vermijd (want ik faal zo hard), maar waarvan ik weet dat het goed is om wel te doen. Dus ik ging maar weer een dappere poging wagen. Rustig blijven, is vooral de kunst. Maar in mijn hoofd heb ik al snel van die ‘helpende’ gedachtes dat iedereen in de straat altijd staat te kijken hoe ik faal… De eerste poging mislukte falikant. Toen ik bezig was met m’n 2de poging, zag ik vanuit mijn spiegels iemand aankomen lopen en die ging instructies geven. Ondanks instructies ging het natuurlijk nog mis. Dus ik mijn raam open, zegt die jongen: ‘Zal ik die van mij maar even verzetten? Dat maakt het een stuk makkelijker’. Bleek het de buurjongen uit de straat te zijn. Zo aardig van die jongen, maar ik voelde me zo’n kluns joh. De plek waar de auto in moest, is ook niet eens krap. Ik kan het gewoon niet. En nu is mijn gedachte van ‘iedereen in de straat kijkt’ nog bevestigd ook…!
Als ik aankom bij mn huis en ik zie deze situatie rij ik rustig drie straten verder
ik doe het gewoon niet
Hahaha dat doe ik normaal ook 9/10 keer.
Liever lopen dan staan stumpen, maar laatst was het me wel gelukt. 1 keer alleen en 1 keer met iemand er naast dus ik dacht nu, ik ga het maar weer proberen. Maar nu ga ik dus mooi voorlopig weer 3 straten verderop staan.
Fuck fileparkeren! Ik kan het ook totaal niet, heb de laatste de hele velg verneukt tegen de stoeprand
Ik had vanavond een etentje met collega’s, en een collega kwam me ophalen maar ik had geen idee wat voor auto ze heeft. Dus ik sta op de stoep te wachten en toen kwam er een auto aanrijden, en ook echt richting mij. Dus ik ren half naar die auto, maar ik ben nachtblind dus ik zag echt niet wie er in zat, maar ik zag wel dat het een vrouw was. Maar ik begon toch te twijfelen, dus ik stond gebukt voor de auto naar binnen te loeren, bleek het natuurlijk niet m’n collega te zijn, maar wel m’n nieuwe buurvrouw. Daarna viel ook nog eens m’n tas op straat, en toen zei ze: ik pak hem wel, en toen zei ik: nee laat maar liggen
Super goede eerste indruk gemaakt wel 
Ugh, ik was net iemand waar ik ooit mee gedate heb aan het stalken op insta (we volgen elkaar wel) en ik heb per ongeluk een foto uit 2018 geliked 

heb hem daarna meteen ‘ontliked’ maar ik weet niet of het kwaad dan al geschied is? Anders wil ik nu graag door de grond zakken
Ik vind dit juist super stoer!
Oh please laat hem die meldingen uit hebben staan 
En auwtsj, dat is idd heel obvious!
Ik deed dit ook laatst, dus toen heb ik maar mijn hele instagramaccount verwijderd 
Ik begin nu eigenlijk een beetje te twijfelen of ik die foto niet gewoon destijds al heb geliked
ik ben half serie aan het kijken en half met mijn telefoon aan het klooien dus ik lette niet echt op, zag alleen dat ik hem geliked had maar het kan net zo goed een like uit 2018 zijn
nu weet ik het dus niet meer haha, ik like niet snel namelijk
Sorry voor de spam Guys, maar hierdoor herinner ik me een mega pijnlijke situatie.
Een vriend van mijn broer is een aantal jaar geleden heel plotseling overleden. Ik vond dat echt heel erg, en omdat ik hem al heel lang kende via mijn broer was ik best van slag. Omdat ik nog eens een foto van hem wilde zien zat ik met mijn telefoon op de Facebook pagina van zijn vriendin naar foto’s te kijken. Hoe het kan weet ik niet, maar ik heb mijzelf per ongeluk getagd in een foto van hun samen. Ik was volledig in paniek want ik kreeg het dus niet meteen weg. Facebook verwijderd tot ik had uitgevogeld hoe ik het weer kon verwijderen maar God wat voelde ik me toen rot zeg. Vond dat zo lullig en raar overkomen
Mijn beste vriendin heeft dezelfde voornaam als een goede vriendin van mijn zus die onlangs overleden is. Ik tag mijn vriendin heel vaak op Facebook in stomme dingen en het komt ZO vaak voor dat ik per ongeluk de vriendin van mijn zus tag en ik vind dat zo ongemakkelijk. Lijkt me echt kut om als ouder in te loggen op haar fb en dan te zien dat je overleden dochter getagd is in van die catmemes ofzo.
Held!!
Edit: shit ik had hem geunliked uit paniek dus dan kan ik hem niet meer zien 
Deze ontdekking gaat er voor zorgen dat ik veel te laat naar bed ga
ff alles doornemen wat ik ooit geliked heb haha
Alleen kan dat niet op Instagram 