Ik wilde de profielfoto van iemand (een man) van whatsapp bekijken uit zown groepsapp (die dus niet in mn contacten staat). Klik ik op gesprek omdat ik dacht dan krijg je een whatsapp gesprek maar toen belde ie diegene 
Heeeel snel weggeklikt dus weet ook niet zeker of ie t uberhaubt ziet, weet iemand dat? Zo awkward, straks belt ie terug en dan moet ik uitleggen dat t per ongeluk ging 
Ja, dat kun je zien!
Noooooooo 
Haha ja als ie belt zeg ik gewoon alleen: ging per ongeluk ben em geen hele uitleg verschuldigd haha
Ik heb dit zoooooo vaak
Die knop is zo gevoelig en na 0,12 seconden ziet de ander dat ook al. Gvd
Ah zeg je toch gewoon per ongeluk? Dat gebeurd bij mij echt te vaak helaas. Toevallig belde ik gister nog per ongeluk iemand die geblokt staat in mn whatsapp. Ook niet handig.
Haha ja dat zeg ik dan ook. Maar geen reactie dus hij zal wel denken vast per ongeluk? Anders belt/appt ze wel weer. My god. Ik heb ook echt 0 redenen om hem te contacten
Ik word heel vaak per ongeluk gebeld en denk nu al standaard: o, dat zal wel een foutje zijn 
Andersom ook weleens gehad.
Ik denk dan altijd: aah die wilde vast gewoon mijn profielfoto bekijken. Al stelt dat je vast niet echt gerust @Chicago
Ja ik voel me nu met terugwerkende kracht gevleid (of bezorgd). Ik heb ook wel eens een berichtje gekregen met “sorry, verkeerde Opperhoofd!” misschien dat sturen?
Hahaha, ik (niet dement) heb zo’n actie ook wel eens gehad😅 mn zusje en een vriendinnetje kwamen schreeuwend naar me toegerend: Wompie wompie er is brand! Ze waren echt in paniek en ik begreep niet zo goed wat ze zeiden. Dus de redder in mij kwam naar boven en ik schreeuwde dat ze naar buiten moesten en 112 moesten bellen, pakte de brandblusser en sloop door het huis op zoek naar brand en om de honden te redden. Ik was echt supergefocust, kroop door het huis (ivm rookontwikkeling) en deed langzaam de deuren open om geen extra zuurstof bij de brand te laten. Maarja ik zag nergens brand. Dus ik rende naar mn zusje buiten die net 112 ah bellen was en vroeg waar de brand dan was? Toenzeiden ze: “ja op de scanner (die hadden we ivm vaders werk) hoorde we een oproep van de brandweer dat er daar en daar brand was”. Oh man ik schaamde me rot, de vrouw ad telefoon zei als jullie het weten via de brandweer hoef je op zich 112 niet meer te bellen he?!
Ik begrijp tot vandaag de dag niet waarom ze zo in paniek waren en het mij uberhaupt vertelde, want die scanner stond praktisch 24/7 aan. Voel me nog ongemakkelijk als ik eraan terugdenk
Ja het kan wel een beetje ongemakkelijk zijn. Ik bel vaker per ongeluk dan niet haha. Maar diegene die ik gister belde daar zou ik ooit mee gaan daten maar uiteindelijk had ik echt geen puf meer en afgehaakt. Toen was ie boos en hadden we elkaar geblokt. Dus dat ik hem nota bene bel, zelfs FaceTime! Snel weggeklikt. Hij heeft wel gesmst en ik zag mij gedeblokkeerd. Misschien denkt ie dat ik na 1,5 jaar geen contact ineens wel wil
Als ik eten afhaal en diegene zegt: eetsmakelijk zeg ik ook standaard dankje jij ook 
Haha ik werk in een winkel en na het afrekenen zeg ik heel vaak ‘veel plezier met het product/uw aankoop/etc.’ en dan zegt bijna iedereen ‘ja dankjewel, jij ook he!’.
Hahaha neee hij heeft gistermiddag gebeld (was aan het werk en ik zie dat dus serieus nu pas). Dus toch maar ff geappt sorry ging per ongeluk gister
Haha serieus ik krijg een appje terug dat hij ook per ongeluk terugbelde toen ie mijn oproep bekeek
Vorig jaar ben ik afgestudeerd en mijn moeder wilde mee naar de openbare zitting. Ik wilde dat niet maar heb toegstaan dat ze in de wachtruimte bleef. Daar zat ik dan. Bijna afgestudeerd, met mijn moeder. Al ongemakkelijk op zich.
Ik zat te trillen van de zenuwen toen op een gegeven ogenblik mijn moeder zei: ‘kind doe niet zo zenuwachtig, wil je op schoot?’. Ik siste ‘mamdoenormaal!’.
Een klasgenoot die tegelijkertijd zijn zitting had bij zijn docenten liep rond te ijsberen (ook nerveus) toen hij mij zo hoorde reageren. Mijn moeder greep dat moment aan om…
Hem te vragen of hij dan op schoot wilde 
.
Hahahaha sorry, maar ik moest hier echt hard om lachen.
Doe je zo je best om je moeder toch mee te nemen (tegeb je wil in) doet ze dit haha
Haha ja achteraf is het ook gewoon heel grappig, die jongen en ik hebben er nog regelmatig om gelachen!
Ik had gisteren vrij hoge open sleehakken aan, en ik had er al best veel complimentjes over gekregen.Ik denk eigenlijk vooral omdat mensen onder de indruk waren dat ik een hele week op hakken heb rondgelopen.
Maar op een gegeven moment stond ik in de rij van de bar, en toen kreeg ik weer een compliment over mijn schoenen van een onbekende man. Ik vond dat heel vriendelijk, dus ik zei: oh, dankuwel, wat aardig. Maar hij ging maar door: ‘ ja, daar worden wij (???) wel gelukkig van, van zulke voetjes in zulke schoenen’. Toen vond ik het al een beetje weird, maar als de aangepaste vrouw die ik ben reageerde ik erop door wat ongemakkelijk te lachen, ik haat dat van mezelf.
En toen stond hij opeens echt te dicht achter me, en zei hij: mag ik anders even aan je voeten likken? HET WAS ZO RAAR. Maar het allerergste vond ik hoe ik reageerde, ik was echt volledig overdonderd. Ik had tenminste een por met mijn elleboog kunnen geven of weet ik veel wat, maar weet je wat ik doe? Ik zeg (ik hoorde het me zeggen en ik haatte mezelf meteen), let op: NOU HIHIHI DAT LIJKT ME GEEN GOED IDEE WANT MIJN VOETEN ZIJN HEEL VIES EN STOFFIG!
Ik had echt alles kunnen zeggen. Vanuit mijn hoofd: rot op perv, over mijn lijk, ga weg of gewoon nee, maar ik kies voor deze subassertieve rotzooi voordat ik ongemakkelijk wegloop. Wat intens kut van mezelf.