Hahaha ja dat was ook, maar was de eerste reactie die in me opkwam. Zo dom
Op het 30-jarig huwelijksfeestje van mijn ouders waren een paar buitenlandse cateraars die het diner serveerden. Op een gegeven moment vroeg één van die cateraars in de keuken (in het Engels) aan mij hoe het bordje moest worden opgemaakt. Toen reageerde ik: âI am not sure, she is the chefcockâ, (en wees naar mijn moeder). En schrok zo dat ik direct weg liep.
Omg dit doet me denken aan die keer dat ik in Utrecht liep en van een afstandje een bekende aan zag komen lopen, maar we kregen telkens geen oogcontact. Toen we elkaar bijna passeerden zei ik heel enthousiast hoi! En ze zei, iets minder enthousiast, hoi terug. Dus ik vraag hoe gaat het nou met je, woon je nog steeds hier? Zij een beetje ja, ja, nog steeds, ja goed hoor. Ik dacht dat ze geen zin zou hebben in een gesprek dus ik zei nou succes nog met je studie! Zij bedankt en we gaan ieder onze eigen weg.
Ik zit me onderweg naar huis telkens af te vragen van welke studie of activiteit ik haar ken en ineens valt het kwartje⊠ik ken haar van The Voice 
Hahaha oh nee!
Ben wel heel benieuwd wie het was
Geen specifiek moment, maar met bellen haat ik het altijd zo erg dat als het half stilvalt, je dan allebei tegelijk begint te praten (en weer stopt omdat je elkaar hoort praten). Aaaargh
Ik heb dit zo vaak
En wat het nog erger maakt âoh sorry zeg het maarâ ânee zeg jij maarâ ânee wat wilde je zeggen?â
Hahahah ja en dat dan oooooooook weer door elkaar, een oneindige neerwaartse spiraal
Ik heb dit ook best vaak in het echt, dat je dan tegelijkertijd âhoe gaat het?â vraagt. Zo stom voelt dat.
Was (overdag) (in de zomer) aan het seksen en ineens ging de bel. Ik denk ja daaag im ga niet open doen ben bezit doei. Maar vervolgens wordt er ook nog bij geklopt enzo dus ik denk ok misschien is het belangrijk. Ik dus in mn badjas naar benedenâŠ
Staat er de buurvrouw van de ene kant en van de andere kant (niet lesbisch), of ik mn raam dicht wel doen⊠


Oh en ik ben een paar weken geleden in mn stamkroeg van de trap geflikkerd. Head first. Iedereen zag het. En kom daar dus elke weekend. Ben van schrik twee weken niet geweest.
Ze zeggen toch wel is als iemand homoseksueel is dat diegene âvan de andere kantâ is
Maar wat bedoel je dan wel haha? Dat er twee buren stonden? Een van de ene kant en de andere van de andere kant? Anders snap ik het nog steeds niet.
Jaa dat bedoel ik haha.
Hahah, ik haat bellen ĂŒberhaupt, en doe het ook zo min mogelijk, maar moest er laatst toch aan geloven. Voicemail. Die ga ik wel even inspreken dacht ik.
Nou, halverwege kom ik niet meer uit mijn woorden en ben ik ineens secondelang stil. Maar echt, ik wist niet meer wat ik moest uitbrengen. Op dat moment wil ik eigenlijk de verbinding verbreken maar realiseer me dat het kwaad al geschied is en ik niet meer terug kan. Heb me herpakt en het resulteerde in een âja eh u kunt mij terugbellen op dit nummer, of eh, als dat niet uitkomt kan ik ook nog wel eens bellen hoor!â Ik hoop nog steeds niet dat de persoon in kwestie de voicemail heeft geluisterd, schaam me dood hahaha
Zo hebben mijn zus en ik (wij woonden naast elkaar in aangrenzende studioâs) een keer een sinterklaasgedicht geschreven aan onze bovenbuurman die elke nacht heel luid met zijn vriendin aan de slag ging of het wat zachter kon, of op tijdstippen dat anderen er geen/minder last van hadden.
Hier hebben we toch zo veel lol om gehad. Weet niet of hij weet dat het van ons kwam maar dat moet haast wel want hij woonde alleen boven ons.
Ik dacht dat er een manier was om de voicemail te verwijderen en opnieuw te beginnen. Door # in te drukken ofzo. Maar ik weet het niet meer zeker.
Ik weet niet meer hoe ze heet, het was die meid met prachtige rode krullen een paar jaar geleden, lekker vaag haha wie haar herkent is een baas.
Iris Kroes?
Ah meen je, had ik eerder moeten weten!