Ben het eens met wat hierboven al gezegd is. Het is echt een schandalige manier van doen en ik voel gewoon woede bij mezelf opkomen terwijl ik het lees!! Kan me heel goed voorstellen hoe kwetsend zo’n opmerking is 
Wat een lieve reacties allemaal 
Ongelofelijk he, wat een opmerkingen mensen kunnen maken. Echt geen fatsoen!
Ik bedenk altijd maar dat mensen er soms wat uitflappen zonder na te denken. Dit was ook zeker wel zonder kwade bedoelingen, meer nog als een grap. Maar super onhandig en stomme grap.
Op een moment dat ik heel vrolijk was en enthousiast een verhaal aan het vertellen was begon iemand heel hard te lachen. Toen ik vroeg waarom hij lachte moest hij nog harder lachen en zei hij dat hij niet snapte dat ‘zo’n leuke meid als ik’ maar geen man kon ‘vinden’.
Ik stond met mijn mond vol tanden want ik begreep écht niet waar het vandaan kwam, weet nog steeds niet of het eigenlijk sarcastisch was (nog erger) en het is mij onbekend waarom er zo hard gelachen werd.
Dat is nog wel het vervelendste, soms zit ik mega lekker in mn vel en heb ik scheit. Dus dan ben ik lekker vrolijk en gek aan het doen. (in het openbaar bijvoorbeeld een festival) Dan zijn vriendinnen die op dat moment zeggen: “Tubing doe maar even niet”.
waardoor ik meteen weer terug schiet in zon houding van oh sta ik voor lul? Ja zie ie wel ik ben maar een raar mens. En in mn schulp kruip. Ik moet andere vriendinnen denk ik.
Pff sowieso komt de opmerking " je bent zo’n leuke meiiiid waarom heb je geen vriend joh?" me mijn neus uit. Vind dat altijd zulke kutvragen.
Of: “je moet wat minder kritisch zijn!”
Of die opmerking van ‘nu ben jij aan de beurt’…
Dat zeg je toch ook niet op een begrafenis?!?!
Nou idd!
En ik kots al die vragen uit van “hoe is het in de liefde” of “hoe staat het met de mannen”.

Alsof iedereen het recht krijgt om zich te bemoeien met jou liefdesleven. Je vraagt inderdaad toch ook niet wanneer diegene voor het laatst seks heeft gehad…
Pff mensen zijn vermoeiend soms hoor…
Oh ik weet er nog 1. Tijdens je kraamweek de vraag krijgen van ‘willen jullie al voor een tweede’?
Ten eerste dat gaat je niks aan.
Ten tweede iedereen gaat er maar vanuit dat het zo maar lukt.
En ten derde… nee natuurlijk denk je daar nog niet over na als je onderkant op een opengesneden uitgelubberde kip lijkt.
Ben bijna in staat om dat volgende keer aan die mensen te vragen. Misschien doe ik het ook wel gewoon.
Ik word er zo doodmoe van om telkens te zeggen dat ik niet aan het daten ben. De volgende vraag is dan ook altijd waarom. Alsof ik overal maar tekst en uitleg bij moet geven.
Dit is ook te erg hoor, hebben die mensen een brein van het formaar van een pinda?!
Een vriendin van mij (die niet snel met haar mond vol tanden staat) zegt meestal
‘Ik vind maar niemand zo leuk als mezelf’
Of soms, als ze vinnig is,
‘Jij bent toch ook een leuke meid? Waarom ben jij met X?’
Gewoon schijt blijven houden! 
Mijn oma zei wel eens: “ge moet veul snuupkes gepruuft hebben wilde weten wa lekker is”.
Dus dat zei ik ook wel eens als iemand aan mij vroeg waarom ik nog geen vriend had. 
Oh, zo kunnen mijn vrienden ook doen en dan schoot ook terug in mijn schulp. En de dag erna ben ik de boos dat ze dat zeggen. Dus ik heb besloten zodra iemand dat weer tegen mij zegt, ik nog gekker ga doen. Je vind dat ik je voor schut zet? Oh wacht maar, dan ga ik je echt voor schut zetten
Ik probeer mezelf aan te leren dat mensen niet meer macht over me hebben met dit soort opmerkingen.
Zooo 
Oh vreselijk. Niks van aantrekken hoor! Er groeit een kindje in je, wat verwachten mensen dan? Zo irritant die opmerkingen over gewicht bij zwangere vrouwen (en in het algemeen).
Mijn oudste zus deed dit ook. Midden in een koffiebar riep ze (ze heeft een harde stem, is niet de snuggerste en gewoon heel tactloos vaak): zooo, jij bent echt heel dik geworden. Mensen keken ook echt om en ik schaamde me zo. Ze weet dat ik jaren anorexia heb gehad, dat dit een gevoelig punt is. Ik word er nu bijna weer kwaad om.
Ik heb iets teruggezegd in de trant: kijk naar jezelf. Haha, lekker volwassen.
Ze heeft het trouwens ook een keer gepresteerd om mij allemaal nare verhalen te vertellen over miskramen en overleden kindjes. Was een week na mijn zwangerschapsaankondiging. Toen ben ik kwaad naar huis gegaan, nadat ik al een paar keer gezegd had dat ik geen zin had in dezs verhalen. Trut.
Pure frustratie? Valt wel mee. Heb gewoon geen goede band met haar.
