Wat is je vraag dan precies? Dan begrijp ik je verkeerd.
Ohh ik dacht dat je mân eerste post niet gezien had.
Ten eerste zou ik nooit opmerkingen maken over/tegen iemand die nog thuis woont. Dat mag je zelf weten. Waar mijn beeld vandaan komt: als je nog lang (ik vind dat boven de 22 ofzo) thuis woont dan heb je volgens mij sowieso minder of op zân minst gedeelde verantwoordelijkheden. Je bent ook nooit door het proces van uit huis gaan gegaan en je bent minder losgeweekt van je ouders. Je zorgt nog niet 100% voor jezelf, je bent niet gewend aan de lasten en verantwoordelijkheden die erbij komen kijken als je op jezelf woont, je bent nog nooit in je eentje geweest, je financiĂ«le last draag je niet zelf en ik kan me niet voorstellen dat je helemaal los staat van toch een verzorgende ouder-kind relatie.
Desalniettemin betekent het zoals ik zei niet dat mensen in luilekkerland wonen (en dat is ook een foute aanname van mij), maar ik geloof wel dat mensen die lang thuis wonen op een bepaalde manier minder volwassen zijn puur omdat je minder verantwoordelijkheden hebt wat ik vind horen bij volwassen worden. Misschien moet dit wel in onpopulaire meningen trouwens 
11 likes
Begin vorige week op werk kreeg ik een onnodige kut opmerking naar mân hoofd (alhoewel niet kut. Maar wel heel ongemakkelijk). Collega vroeg hoe mijn weekend geweest was en ik was daar enthousiast over aan het vertellen. Daarna vroeg ik. âGoh en hoe was jouw weekend dan?â.
Toen draaide ze zich om liep weg en zei op een bitse toon âmijn weekenden zijn privĂ©â .
Ah well 
Prima dat dat privé is overigens. Maar dat kun je dan toch normaal vertellen 
11 likes
Die brengt waars haar weekenden zo door:
9 likes
Maar waarom is dit aan leeftijd gebonden?
Uit jouw verhaal begrijp ik dat je eigenlijk voor je 22ste het huis uit moet zijn en dan kun je pas volwassen worden?
Dat betekent in veel geval (gedeeltelijk) lenen bij ome duo om zowel studie, als huur, eten etc te kunnen betalen. Wat bij een aantal mensen onnodig veel wordt aangezien het pas op de lange termijn terugbetaald moet worden. Dus ânu veel lenen, want ik merk het toch nog nietâ. Maar ook voor de mensen die een gedeelte lenen is het gevolg een schuld waardoor het de komende 10 jaar vrij lastig word om een koopwoning te kopen. En ook de huurwoningen liggen niet voor het oprapen.of zijn erg duur waardoor een groot gedeelte van je salaris opgaat aan huur.
Terwijl een ander juist thuis blijft wonen om bewust met geld om te gaan om straks wel die koopwoning te kunnen vinden, want geen/minder hoge studieschuld en makkelijker kunnen sparen. Daarnaast wil het echt niet zeggen dat iemand die langer thuis blijft wonen minder volwassen is. Nee je zorgt misschien niet 100% voor jezelf en bent samen met je ouder(s) verantwoordelijk. Maar maakt juist misschien wel volwassenere keuzes dan bepaalde leeftijdsgenoten die op zaterdag weer hun zuurverdiende geld er doorheen brassen om aan het einde van hun geld een stuk maand over houden. En nee dat doet niet iedereen dat weet ik ook wel 
. En ook samenwonen die thuiswonen kunnen dit natuurlijk doen.
Ik vind het eerlijk gezegd erg kort door de bocht om te zeggen dat mensen die niet vroeg uit huis zijn volgens jou minder volwassen zijn. Puur omdat het niet komt uit âluiheidâ/gemak maar soms juist uit toekomstperspectief en daarbij misschien wel een volwassen besluit maken om niet uit huis te gaan.
Ik voel me deels persoonlijk aangesproken omdat ik rond mijn 19de bewust (samen met mijn vriend) heb gekozen om niet uit huis te gaan en niet veel geld uit te geven aan huurhuizen en te sparen. om zo op mijn 23ste (en mijn vriend op zijn 27ste) een huis te kunnen kopen. En hadden wij eerst gaan huren (zowel samen of apart) dan was het voor ons verrekte lastig geweest om komende jaren een huis te kunnen kopen. Omdat het sparen voor de aankoop van een huis dan lastig waren geweest.
En ik denk niet dat dit bij mij ervoor gezorgd heeft dat ik of mijn vriend minder volwassen zijn geworden dan leeftijdsgenoten, maar juist soms misschien wel iets volwassener. Omdat wij bepaalde keuzes voor de âtoekomstâ gemaakt hebben. En daardoor nu juist goed voor onszelf kunnen zorgen.
En ik weet dat thuis blijven wonen niet altijd tot de mogelijkheden behoort en dat het niet altijd een keus is. Maar in ons geval wel en ik ben blij dat ik de kans heb gekregen om dus te kunnen sparen voor die koopwoning.
Oké het is een heel verhaal geworden haha.
maar ik word soms gek van de opmerkingen rondom âlangâ thuiswonen. Juist omdat het soms een bewuste keus is en dat het niet zo zwart wit is.
20 likes
Dat had ik dus ook. Zeg dan iets als âjoh mijn weekend was prima! Het was goed weerâ. Of iets anders nietszeggends . Dit was zo gek moment. Ook omdat ze zich meteen omdraaide nadat ik het vroeg.
3 likes
Vervelend dat je het zo persoonlijk opvat. Ik zeg zeker niet dat je nooit meer zo volwassen zou kunnen worden, dat als je lang thuisblijft je een soort âeeuwige achterstandâ hebt. Dat zou raar zijn. En het is natuurlijk kort door de bocht om te zeggen: âelke thuiswonende is minder volwassen dan uitwonenden.â Maar ik geloof dat over het algemeen je sneller ontwikkeld bent op bepaalde vlakken als je uit huis gaat wonen. Dat heeft niks met jou te maken en zeker gezien die tijd al achter je is zou ik je er niet druk over maken 
3 likes
Maar dat ligt echt totaal aan de persoon zelf! Het is zo moeilijk om een huis te vinden op jonge leeftijd. Ik ben zelf jong uit huis gegaan en wilde daarom ook beslist niet meer terug naar huis omdat ik mijn vrije leven gewend was. Andere vrienden van mij hadden een perfect vrij leven terwijl ze ook nog thuis woonden.
Er zijn ook gewoon mensen die het echt niet trekken om in een bijvoorbeeld ranzig studentenhuis te wonen en dingen te moeten delen met andere. Ik vind het persoonlijk ook echt een denigrerende opmerking om het te vergelijken met volwassen worden/zijn. Dat is voor mij net hetzelfde dat mensen vinden dat je pas weet wie je bent en jezelf terug kan vinden als je op een verre reis gaat.
7 likes
En overigens ken ik zat onvolwassen mensen die toch uit huis zijn waarvan bijvoorbeeld de ouders de huur betalen.
Ik geloof heel erg dat ontwikkeling niets te maken heeft met uit huis gaan etc. Ik denk namelijk dat het ook heel erg aan je ouders zelf ligt hoe die zijn. Ik vind iemand die bewust gaat sparen voor een koophuis (want tegenwoordig moet je gewoon veel spaargeld hebben voor een hypotheek) juist heel volwassener tegenover mensen die bijvoorbeeld maar uit huis gaan maximaal lenen etc etc.
Ik ben zelf bijna 32, ben al 14 jaar uit huis en word nu pas helaas een beetje volwassen .
9 likes
Ik mag waarschijnlijk ook naar het impopulaire meningen topic, maar ik vind het ook altijd maar vreemd als mensen pas laat het huis uitgaan en/of direct vanuit hun ouders gaan samenwonen. Maar ik kom uit een omgeving waar het vanzelfsprekend is dat als je gaat studeren of werken na de middelbare school je op kamers gaat. Mijn vader was met zijn zestiende het huis uit, mijn moeder met haar zeventiende, ik was dus nog laat met mijn negentiende⊠Kon toen ook niet wachten eerlijk gezegd, en snap nog steeds niks van mensen die ik via via ken die op hun 24e of zelfs 27e nog thuis wonen
14 likes
Ja zou best wel uithuis willen, maar ik kom gewoon niet aan een huis. Reageer echt op elke loting, maar kom er niet door
3 likes
Kamers heb je ook niet in iedere stad. Zou beetje raar zijn geweest om drie kwartier rijden( met ov) van mijn opleiding op kamers te gaan, terwijl ik 5 minuten fietsen van mijn opleiding vandaan woonde.
2 likes
Ik trek kamers niet en heb dat nooit echt getrokken.
Het is alleen zo moeilijk om een huis te krijgen.
8 likes
Ik vind dat in deze discussie ondertussen ook een hoop onnodige kutopmerkingen gemaakt worden en assumpties gedaan worden.
49 likes
Er zijn ook ouders die hun kinderen niet het huis uit kijken hĂš, die het gezellig vinden dat ze nog wat langer willen blijven.
8 likes
Me gekwetst voelen in die situatie was voor mij niet nodig hoor.
Daarmee ga je de andere kant op, alsof het dan weer slecht is als je ouders erachter staan dat je op jezelf gaat en het daar ook wel tijd voor vinden⊠zoveel gezinnen zoveel situaties toch?
Edit: dat je ouders vinden dat t goed is om op jezelf te gaan is geen persoonlijke afwijzing, bedoel ik
Echt absurd 
1 like
Deze is wat milder dan de rest van de posts hier, maar laatst tijdens een werkborrel vond een collega het nodig ten overstaan van het hele groepje waarmee we stonden haar verbazing te uiten over mijn paarse tanden (had blijkbaar een paar glazen goedkope rode wijn gehad). Ze bleef er ook maar op door gaan, en vervolgens was de aandacht van iedereen uiteraard gefocust op mijn tanden. En nadat ik weer een slok wijn nam: âohh het ligt blijkbaar aan de manier waarop je drinkt!â. Ik voelde me zo ongemakkelijk en opgelaten. Echt zoân onnodige opmerking ook, houd gewoon je mond voortaan.
5 likes
Ik had het van de week met de moeder van een vriendin van me over mijn oma die niet naar het verzorgingstehuis wil en vertelde dat ze ook wel wat koppig was. Die moeder reageerde daarop met:
âOh die koppigheid zit dan misschien ook wel in de genen.â
Lachte en knikte maar een beetje mee, maar vond het eigenlijk wel een beetje onaardig. Zeker omdat die vrouw mij al jaren niet meer regelmatig gezien heeft en dus alleen uitgaat van wat haar dochter haar verteld heeft en van hoe ik als kind was?
2 likes
Ahh dat is zo irritant hĂš. Dan word je helemaal hyperbewust van een lichaamsonderdeel. Ik kan dan ook echt niet meer normaal lachen of bewegen.
1 like