Vriendin van mij had er ook handje van dat ze zo trots was zonder studieschuld afgestudeerd te zijn. En keek beetje neer op mensen die dat wel hebben.
Haar ouders hebben alles betaald. Ook kleding en zorgverzekering etc.
Ik heb een fikse studieschuld bijna geen bijdrage van mijn ouders gekregen en stufi was minimaal met laatste jaar niks.
Ja ik ken ook mensen die alles van hun ouders krijgen. Ik heb vier jaar collegegeld gekregen en heb toen ik thuis woonde nooit kostgeld hoeven te betalen. Daar ben ik al ontzettend blij mee, want sommige mensen hebben echt alles helemaal zelf betaald. Vind het ook vanzelfsprekend dat ik zelf de huur betaal en mijn ouders ook. Sommige mensen kunnen dat ook op zoân rare manier brengen he. Zo van âja mijn ouders willen niet dat ik afstudeer met een schuldâ. Ja net alsof mijn ouders aan de zijlijn staan te juichen om mijn studieschuld 
Die vriendin die dit zei heeft geen studieschuld omdat ze voornamelijk bezig is met werken en dus een baas heeft die wil dat ze op tijd komt (duh). Colleges zijn eigen verantwoordelijkheid en dan blijft ze in dr bed liggen. En nu ze geld verdient, vindt ze dat allemaal wel chill en heeft en maakt ze geen tijd om te studeren. Dan kun je wel trots zijn dat je na 8 jaar studeren nog steeds geen schuld hebt, maar ik haal toch echt liever eerst mijn vakken
Ohh irritant. Toen ik ging samenwonen met mân ex, bemoeide zijn moeder zich ook overal mee. Ook altijd haar zin proberen door te drammen⊠Zij vond dat wij behang met een printje moesten nemen, maar wij wilden dat niet⊠Toen zei ze letterlijk tegen mân ex: ââIk heb 25 jaar zo goed voor je gezorgd en nu mag ik niet eens bepalen wat er op je muren komt??ââ
Hahahahaha dit is gewoon grappig. Hoezo maakte die vrouw zich zo druk om wat er op JULLIE muur komt? Zoek een leven, zou ik denken. Was die navelstreng wel helemaal doorgeknipt?
Waarom zeg je er niet gewoon wat van?
Kan juist helpen dat het dan ook van iemand anders komt, en dus duidelijk niet aan âzijn onbeschofte vriendinâ ligt. Dit soort mensen moeten gewoon vaker een tik op hun neus krijgen, bizar dat je schoonvader het voor haar opneemt.
Klopt zeker, maar als ze al 60 jaar geen tik op hun neus hebben gekregen, dan worden die tikken van de jongere generatie niet zo maar geaccepteerd ;-). Heb me wel voorgenomen om bij een volgende opmerking een soortgelijke opmerking terug te maken. Ze hebben pas nieuwe raamdecoratie dus ik hoop dat ze iets over onze keuze gaat zeggen.
Zo kinderachtig eigenlijk, maar dat is de enige manier dat er voor mij nog een beetje mee te leven valt
Ooooh ja ik heb nog een bijzondere opmerking van de stiefmoeder+vader van mijn jeugdliefde.
Ik was een jaar of 18 en al 3 jaar samen met die jongen. Met zijn moeder kon ik altijd heel goed overweg. Maar de stiefmoeder+vader hielden er best wel aparte regels op na en zij hadden hele andere normen een waarden dan ik gewend was, ik kon ook niet zo goed overweg met hun.
Toen kwam er een punt waarop we samen een gesprek hadden over het feit dat het niet zo lekker liep tussen ons.
Waarop ik aangaf dat we misschien niet zo goed machten qua persoonlijkheid, daar kan je niet zo veel aan doen en ook niet forceren.
En toen was de reactie van die stiefmoeder: ja je bent gewoon niet zo sociaal ontwikkeld, het ligt in elk geval niet aan ons hoor.
???
Deze vrouw was in 7 jaar tijd 4 keer van baan gewisseld omdat het niet lekker liep met collegaâs. En ze had altijd commentaar op gedrag van vrijwel iedereen. Toen mijn beste vriendin verkering had met broer van mijn vriendje, had ze ook altijd van alles op te merken op mijn vriendin en dat zei ze dan ook tegen mij (en vice versa). Heel naar.
Needless to say, het is er niet beter op geworden in de jaren dat ik nog samen was met die jongen.
Gelukkig heeft mijn omgeving die opmerking snel ontkracht. En ik heb nu hele leuke en lieve schoonouders.
Zo typisch dat mensen vaak een ander iets gaan verwijten waar ze zelf duidelijk last van hebben 
gelukkig weet je (en heb je het op dat gebied nu) beter!
Hoe reageer je er nu op dan? Stel dat zij zegt âoh nee die bank is echt niet mijn smaakâ. Dan kan je iets zeggen als âjammer dat je dat benoemt, dat vind ik niet zo leuk om te horenâ. Of vragen âWaarom zeg je dat?â Soms gaan mensen er dan pas echt over nadenken. En als iemand het blijft doen kan je op een gegeven moment gewoon zeggen âik ben er erg blij meeâ of zelf âik ben er erg blij mee, het maakt mij niks uit dat het niet jouw smaak isâ. Ik ben benieuwd wat ze dan zou doen. Dit allemaal even los van dat zij duidelijk een feeks is haha
Ik begrijp je. Ik heb heel erg vaak zin om eens goed in discussie te gaan met mijn schoonouders en echt mijn mening te geven i.p.v. altijd dat achterbaks gedoe. Maar wat ga ik ermee bereiken? Ruzie, de relatie tussen hen en mijn vriend verpesten? Dat is het ook niet waard. Ik probeer heb gewoon zo weinig mogelijk te zien. Die mensen zijn inderdaad te oud en zitten in hun rare bubbel waar zij altijd gelijk hebben.
Ik zeg meestal âOh, ja dat kan. Wij vinden het wel heel mooiâ. Bij de opmerking over onze vloer had ik een helder moment en reageerde ik met: âNee snap ik wel, bij jullie meubels zou het er ook echt niet uitzien!â. Ze schrok toen van mijn reactie, maar ik ging door met de orde van de dag en vroeg toen of ze ook nog koffie wilde. Bye Felicia.
@Amandelbloesem Juist, inderdaad. Wij (ook mijn vriend) komen mede door dit soort opmerkingen (er gebeurt nog veel meer hoor, ik kan er een netflix hit-serie van 10 seizoenen mee vol krijgen) minder graag bij hen dan bij bijvoorbeeld mijn ouders. En inderdaad, ik heb geen zin in ruzie, want dat kost me nog meer energie dan dat het me nu kost. Ik weet ook dat het niet alleen bij ons speelt, maar ook bij mijn schoonzus en de broer van mijn vriend. Dat is wel verzachtend, haha.
Jeetje wat een raar mens. Ik zou waarschijnlijk de waarom-vraag wel een keer stellen als laatste wanhoopspoging, kijken of dat werkt.
Mijn schoonvader zei altijd dat ie me zag dat ik er slecht/moe/ziek uitzag. Ik het begin zei ik dingen als âja drukke weekâ of âslecht geslapenâ, maar werd het zooo zat dat ik een keer zei âdat is gewoon hoe ik eruit zie, kan er niks aan doen.â Hij heeft het nooit meer gezegd 
Hahaha, dat is ook echt een verschrikkelijke opmerking zeg. Lullig, wel een goede comeback! Ik denk dat het ook een generatiekloof dingetje is ofzo? Tenminste, ik merk bij mijn oma dat ze uiterlijk vertoon ook heel erg belangrijk vindt. Mijn oma maakt nooit lullige opmerkingen over mij, maar wel bijvoorbeeld over een âvriendinâ van haar bij het jeu de boullen. Hoe die vrouw het in haar hoofd haalde om niet even naar de kapper te gaan van tevoren bijvoorbeeld, haha.
Mijn schoonmoeder durfde bij een weekendje weg de gordijnen van de vakantiewoning niet open te doen, omdat ik in mijn ochtendkloffie (a.k.a. trainingsbroek + trui) rondliep. Ze vroeg of ik me niet zou schamen als ze de gordijnen zou opendoen. Ik ga nog stuk als ik daar aan terug denk, haha.
Ja hoe dan! Hoe kan je trots zijn op iets wat je niet zelf hebt gedaan (behalve dan het studiewerk zelf naar behoren doen en het papiertje halen). Dan ben je toch je ouders dankbaar of blij dat je uit een goed nest komt, maar trots zijn dat je geen studieschuld hebt dan?? Daar zie ik ook te veel schepsels van. Onuitstaanbaar. Mag ik het effe weten
Hahahaha alsof je je schaamt in je chill kloffie
Collega die ik na maanden weer ergens zie op de set: ooohhh schoonheid, wat ben je ontzettend slank, ben je afgevallen?
Oma: je bent dikker geworden. En je moet je haar anders doen dan lijkt je gezicht niet zo dik.
Every. Fucking. Time.
En nee: ik was dus niet aangekomen. Ook niet extreem afgevallen. Maar zeker niet dikker dus. Ugh
Hahahha. Mijn schoonouders zien er ook altijd netjes uit. Vader altijd in jeans en hemdje. Zelfs als die gaan wandelen doen die geen chillere kleding aan. Wij lopen echt super vaak rond in joggingbroek en hoodie, zelfs als we buiten even snel naar de winkel gaan of gaan wandelen. Echt een schande. âWat gaan de mensen zeggen als ze jullie zo zien!!!â
