Superknap van je! Alleen jij weet wat er precies bij jou speelt en wat de juiste beslissing is. Heb vertrouwen in jezelf!
Wow wat een enorm heftige uitspraak, wat naar. Echt niet oké om ooit zoiets te zeggen, kan me voorstellen dat dat pijnlijk aankwam. Hoe heb je gereageerd?
Ben benieuwd wat haar reactie daarop was. Waarom ze dan haar kinderen met iemand die in haar ogen zo ongeschikt is wilt opschepen.
Wat een leed doet ze die kinderen aan zeg. 
Ik zou degene echt gaan dumpen. Dag 
Nou idd, zoek maar een andere (gratis?) oppas.
Jemig. En dit is een vriendin?!
Ik vind het echt heel naar voor je 
Zou ook in uiterste nood niet doen, byeeeee Felicia.
Wij zijn een jaar geleden verhuisd naar een groter huis. Wij willen geen kinderen maar gewoon meer ruimte. Het afgelopen jaar heb ik al zovaak de vraag gehad wanneer er kinderen komen. Vorige week zei die buurvrouw dat ze had gedroomd dat ik zwanger was, ook een collega vroeg wanneer er taart kwam ivm een zwangerschap? Ik ben wel een paar kilo aangekomen maar waarom kunnen mensen zich niet met hun eigen sneue leven bemoeien. Wordt hier echt onzeker van 
Ik was van dik naar ineens super dun gegaan. Dit was ongezond, ik zat niet lekker in mijn vel en het ging niet goed. Ik ving alle complimenten van iedereen, maar dat voelde niet goed, omdat het duidelijk werd dat toen ik ‘dik’ was dus geen complimenten mocht ontvangen.
Door de corona, burn out en alles ben ik weer aangekomen (best wel veel) maar ook omdat ik me een stukje beter voel dan toen.
Echter, kwam ik gisteren iemand tegen die ik al een tijdje niet had gezien. En die keek mij letterlijk van top tot teen aan toen ze me zag en zei letterlijk dat ze me niet herkende omdat ik er voller uitzag en vroeg of ik zwanger was.
Toen ben ik dom gaan lachen uit awkwardness en zei ik dat ik niet zwanger was. Zij schrok volgens mij ook wel en bood 100x dr excuses aan.
Ze is niet een belangrijk persoon voor mij, maar gewoon een bekende maar hierdoor heb ik echt veel meer zin om me thuis op te sluiten.
Ik zag laatst na een lange tijd weer een familielid en ben de afgelopen twee jaar hard aan het werk geweest om van ondergewicht naar een stabiel en wat gezonder gewicht gegaan. Nog steeds ben ik erg smal en heb weinig vormen maar ben blij dat alles het gewoon doet en ik weer een beetje normaal kleding kan kopen. Dus ik vertel dat heel trots aan mijn oma nadat ze zei dat ik er goed en gezond uitzag. Zegt dat familielid ineens “ja alleen jammer dat je het niet ziet aan je borsten!”. Pardon? Bemoei je lekker met je eigen tieten ofzo, ik ben hartstikke blij met die van mij. Bovendien zijn ze heel mooi in verhouding. En een collega die een keer zei “maar jij hebt helemaal geen tieten??” nadat ik zei dat ik tietzweet in de zomer haat.
Nou oké genoeg weer over mijn tieten vandaag 
Ik had het kind van een collega stoepkrijt cadeau gedaan. Nu verteld die collega telkens wat dat kind volkleurt (alles behalve de stoep) en blabla. Dus ik lach maar wat, want ik denk: zet het dan ergens neer waar een 3-jarig kind niet bij kan.
Zei hij net, toen ik weer lachte om wat dat kind volkrijt: ik wens jou een vroeg-geboorte toe (ik ben 26 weken zwanger). En ik: en waarom precies? Hij: weet ik niet.
The fuck is dat voor een opmerking? Die collega is sowieso raar, het ene moment heel aardig en betrokken (heb ook al wat voor de baby gekregen, voor de maxi cosi) en het volgende moment komt hij weet met zoiets…
Sorry not sorry dat jij je kind niet onder controle hebt…en er zijn ergere dingen als stoepkrijt op je speelgoed
Wauw sorry maar ik vind het echt heel knap dat je zo rustig gereageerd hebt want ik was echt uit mijn dak gegaan.
Jeetje wtf zeg wat een gast
WTF. Ik zou zelfs een klacht indienen. Hoe haalt hij het in zijn botte kop.
Inderdaad, succes om bij de manager uit te leggen waarom je dat zei.
Wat een ongelooflijk ziek persoon omdat iemand toe te wensen
Weetje, het is natuurlijk een kutopmerking maar ik ben nog maar 4 weken hier, wellicht korter en dan 2 jaar verlof (woon in Duitsland) en ben niet van plan terug te komen naar dit bedrijf.
Ik heb me de laatste tijd zoveel zorgen gemaakt om iets wat er met mijn familie is gebeurd, dat ik dit gewoon van me af laat glijden. Hij is het niet waard.
En mijn kind krijgt ook ooit stoepkrijt en die gaat aan het eind vd dag ergens bovenin de kast. En mocht het dingen volkleuren, dan denk ik zeker niet aan die collega maar daaraan dat het mijn kind is en ik zeker ook zulke geintjes uithaalde
En toch zou ik het melden, wat als deze idioot er altijd mee wegkomt?
Ik zou echt woest zijn
Mensen/mannen mogen wel eens leren dat ze niet zomaar alles in het rond kunnen blaten zonder gevolgen. Zo klaar mee. Maar goed, als je er geen energie in wil of kan steken is jou dat goed recht. Maar ik vind het echt niet normaal.
Wat een achterlijke kut lul
Deze gozer spoort echt niet hoor