Ohh ik heb meegehuild met Jip. De gedachte dat je kind op een gegeven moment zonder jou verder opgroeit 
Wauw Irene en haar moeder allebei uitgezaaide borstkanker en allebei alleen nog levensverlengende medicatie. Wat bijzonder⦠niet het goede woord maar jeetje.
En zo pijnlijk ook voor de twee zussen die straks achterblijven⦠Onvoorstelbaar wat dat voor hen moet betekenen.
Ik vond het erg mooi dat alle vrienden/familie van Patrick in autoās kwamen met ballonnen er aan voor zijn doop. Erg ontroerend. 
Ik vind de beelden van Patrick en zijn zoon zo hartverscheurend. Het is toch niet te bevatten dat je dat mannetje niet kunt zien opgroeien
Wat een sterke mensen zijn dit allemaal. Samen met hun familie en vrienden
Zo mooi hoe toch iedereen bij de doop van Patrick kon zijn. En de reden waarom hij het graag wilde doen 
Pff, ik vind het verhaal van Kiki zo aangrijpend. Het verschil tussen haar en de andere deelnemers is zo groot om te zien. Door het moment dat haar moeder aan haar zusje een mini-urn geeft en Kiki buiten het zicht om in huilen uitbreekt kon ik het ook niet drooghouden. Wat een verdriet. 
Wat een helden-familie is dat, zo knap hoe ze het samen doen, je voelt de liefde door je beeldscherm heen, dat zusje ook. 
Volgens mij zijn ze heel echt inderdaad. Vind het echt heel bijzonder. Het breekt mijn hart ook wel echt als je dat ziet 
Net terug zitten kijken maar my god, de tranen hebben echt van begin tot eind over mijn wangen gerold 
Dat zusje van kiki. Echt huilen. Mijn eigen zusje was net zo oud met mijn diagnose, zo veel herkenning. Moet echt stoppen met dit kijken hoor.
Ik huil iedere aflevering, maar heb bij die van gisteren extra veel tranen gelaten om Patrick. Zo strijdlustig, maar het is hem niet gegund⦠Ook bizar dat er maar drie weken zat tussen het maken van die kist en het versieren van de deksel. Soms lijkt het langer hoe de afleveringen in elkaar steken.
Ja ik raak soms in de war van de chronologie. Want zoals ik het begreep kende Jeroen van het vorige seizoen Jip al want die vond hij zo een inspiratie maar die is pas dit seizoen. Of gaat dat om een andere Jip?
Ik moet vooral zo huilen om Kiki. Ze is nog zo zo zo jong, en hoe ze praat/zich gedraagt ook veel jonger dan hoe ik 16 jarigen ken. En dat grijpt me zo ontzettend aan. Ook in die aflevering dat ze vertelt dat ze niet weer wat er na de dood gebeurt. Ik kan wel janken. En dat zusje en dat je ziet hoe die moeder zich sterk houdt maar die vader het niet echt trekt. Pff heel heftig
OH, nu voel ik me een beetje dom hahahah.
Ja enorm verdrietige aflevering.
het einde voelde ook bijna als een soort cliffhanger eigenlijk.
Ah Jip
ik kan me hem nog zo goed herinneren. Ik zie dat het dit jaar al 10 jaar geleden is dat hij is overleden⦠Heeft zoveel indruk gemaakt
Ik vond het zo mooi hoe Patrick die herinneringen box maakte voor zijn zoontje. Zo goed over nagedacht en heel waardevol voor later denk ik! Maar jeetje, wat een verdrietige aflevering toch weer 
Ik vond het ook wel een heftige aflevering.
Je ziet Patrick zo strijden tegen de dood om zo zijn zoontje nog van alles mee te kunnen geven.
En dan Roy aan de andere kant die geniet van het nieuwe leven wat op komst is .
Ik vond juist dat eerlijke gevoel van die vrouw van Roy zo puur. Niet kunnen genieten, pieken, dalen. Zo open en heftig.