Ik ook, dat arme kindje, die beelden hakten er flink in…
Same here, wat moet je als moeder dan ook diep gaan zeg. Vond dat idee van het kussen wel heel mooi, dat hij als hij papa mist met hem kan knuffelen.
Voor de mensen zonder Instagram, over Patrick heeft Tim ook iets heel moois geplaatst vind ik. Ik heb echt grote bewondering voor Tim, hoe hij dit programma doet.
“Patrick vertelde eens dat hij aan het sterfbed van zijn moeder met haar afsprak dat zij een seintje zou geven als er een hiernamaals was. dat is goed, zei zijn moeder. ze spraken een teken af, en zoals Patrick het vertelde gaf zijn moeder precies dat teken na haar overlijden. dat was niet alleen fijn voor haar, maar ook voor hem, zo zei hij. het idee dat er een mogelijkheid was dat hij na zijn leven hier bij haar terecht kon komen, gaf troost. (om die reden liet hij zich een paar maanden voor zijn overlijden nog dopen, in de hoop zo een ticket naar god’s achtertuin en zijn moeder te confiskeren, dat was een fantastische dag.) afijn, zoals ik dat persoonlijk vaker doe binnen het maken van dit programma, zet ik al mijn aannames over een hiernamaals of het ontbreken ervan graag even opzij, en hoop ik op alles dat hij bij zijn moeder zit. hand in hand, te turen naar zijn zoon, zijn vrouw, broer, vrienden en al het andere. Patrick, dank voor alle gesprekken, dank voor je openheid, je vriendschappelijke aanwezigheid. je was een pracht van een vent. blij dat ik, na maanden op 1,5 meter van je vandaan bewegen voor je stierf je hand nog heb mogen schudden. en zoals je moeder waarschijnlijk ook zou zeggen: je hebt het goed gedaan.
”
Ik denk ook dat er een verschil is in wat wel en niet in beeld komt als er geen specifieke veranderingen zijn. Bijvoorbeeld met Franscis, als daar niet veel veranderd in de situatie heb je ook niet veel om te filmen/weer te geven.
Ik heb geen eens woorden voor deze aflevering. Wát een mooie, krachtige mensen. Wat een gemis. Prachtige uitvaart van Kiki zo tussen de bomen in de zon. Waar zo zo van hield. Haar dappere moeder en vriendinnen. En dan Patrick z’n overlijden. Z’n zoontje met die helm en knuffel. Breekt echt mn hart ![]()
Ik had bij deze aflevering heel erg het gevoel alsof Tim er echt tegenop zag om de laatste keer naar Patrick te gaan en dus ook definitief afscheid te nemen. Kreeg dat idee een beetje door zijn houding, wat hij zei… maar kan aan mij liggen
Inderdaad, ik ook. Lijkt me ook echt heel heftig om te doen. In een relatief korte periode leer je iemand heel goed kennen maar je weet wel dat diegene zijn/haar leven veel sneller eindigt dan dat van jezelf. Terwijl je (bijna) even oud of ouder bent.
Ik vond het ook wel fijn dat Tim Roy een keertje sprak zonder zijn vrouw er direct naast. Even Roy alleen.
Ja. Ik vraag me elke keer tijdens het programma af hoe ik zou zijn als dit mij of mijn man zou overkomen en ik heb dan nog meer bewondering voor de deelnemers en hun partner.
Denk dat dat ook wel heel pittig was voor Tim. Vraag me af op zo’n moment in hoeverre je nog ‘televisie aan het maken bent’ of dat je als mens afscheid neemt van een ander mens dat een uur later (? als ik het goed hoorde) gaat overlijden. Dat is toch super intens. Ik vond het bijzonder dat hij nog langs mocht komen, terwijl hij Patrick volgens mij korter dan een week daarvoor had gezien nog tijdens dat gesprek met de SCEN-arts. Zegt ook wel iets over de band die ze al met elkaar hadden.
Ik vond het ook wel heavy dat die broer zei dat Patrick vrijwel meteen na zijn laatste gesprek met Tim naar bed is gegaan en nooit meer er vanaf is gekomen. Alsof hij nog heel graag één gesprek met Tim op camera wilde hebben en toen was het klaar.
Trouwens, wat ook mooi hoe Jip in het leven staat en wat volgens haar de essentie van het leven is. En dat ze daar ook echt naar kunnen leven. Zo bijzonder. Zouden maar meer mensen zijn zoals zij… ![]()
Eens, heel herkenbaar. Ik keek naar mn dochter en dacht echt; jeetje… je zal dit moeten missen
Ja mooi he ,en ook haar man! Ik ben alleen soms een soort van bezorgd om haar, klinkt heel overdreven i know. Maar dat je dan wil dat ze wel alle medicatie neemt en naar haar doktersafspraken gaat, en vooral dat ze geen pijn heeft. Weet iemand of ze al weer ergens een huis hebben gevonden?
Poeh ja de dood is zo zwaar en iedereen gaat ook weer anders om met rouw. Toen ik een baby was en mn oma op sterven lag, legde mn vader mij op haar borst toen ze op haar sterfbed lag. Het ergste vond ze dat ze er niet voor mij kon zijn en ze mij niet zou zien opgroeien.
Ik heb zelf 2 vrienden die op redelijk jonge leeftijd hun vader zijn verloren. Eerst praatten wij daar veel over. Maar ik weet nu niet meer of ik dat nog moet doen. Praat jij daar nog wel over met vrienden?
Ik heb het ook al 100 x teruggekeken, ergens vind ik het ook zo mooi. Dat mannetje met die helm, hoe blij hij is met dat kussen. Maar wat een afschuwelijke gedachte dat hij wrs geen ‘echte’ herinneringen aan hem zal hebben
Ik heb jarenlang Over mijn lijk gekeken tot er in mijn directe omgeving de diagnose kanker geconstateerd werd en toen kon ik het niet meer kijken, omdat het te dichtbij kwam. Maar ik heb besloten om dit seizoen toch weer te gaan kijken en heb vandaag even alles gebinged wat er totnutoe uitgezonden is van dit seizoen en ik heb echt al tranen met tuiten gehuild.
Ze zijn nu ook gewoon allemaal jonger dan dat ik ben. En ik ben echt positief verrast door hoe Tim het doet. Ik ben echt geen Tim-fan, maar ik vind het hem heel goed doen.
Ik weet niet of ik dit goed uitleg zoals ik het bedoel maar ik denk dat zijn kracht ook wel is dat hij van de meeste deelnemers net zo goed gewoon een goede vriend had kunnen zijn zonder dit programma, zelfde leeftijdsgroep ook enz meestal. Heb vaak idee alsof ik naar twee vrienden kijk en niet naar een deelnemer en een presentator. Wat natuurlijk ook wel zo is door de band die ze krijgen maar hoop dat je het een beetje snapt ben slecht in dingen uitleggen via internet.
Ja vind ik ook, en juist een beetje dat ‘onhandige’ vind ik heel mooi. Gewoon heel menselijk hoe hij het overbrengt
Vanavond al weer de laatste aflevering