PhD topic

Werk en studie
#280

Als ik mijn master heb behaald wil ik graag voor een PhD gaan. Nu is er een soort van PhD proposal writing vak waar ik graag aan mee wil doen. Voor de aanmelding dien ik onder andere mijn CV op te sturen. Mijn laatste cv stamt echter uit mijn HBO tijd en is dus meer gericht op het bedrijfsleven.

Ik hoop dat jullie me kunnen helpen met de do’s en don’ts van een academisch cv? :blush: Op het moment schrijf ik mijn eerste paper. Echter zit ik nog erg in de beginfase dus heb ik geen publicaties die ik kan vermelden… daarom voelt het een beetje “onnozel” voor me om zo’n cv te maken. Maar ik voel me ook niet zo op mijn gemak om mijn oude layout te gebruiken.

Misschien hoort deze vraag meer in een ander topic thuis :see_no_evil:

#281

Het is misschien afhankelijk van je vakgebied, maar ik denk niet dat je je zorgen moet maken dat je geen publicaties hebt hoor. Ik zette wel altijd de onderzoeksprojecten waar ik aan gewerkt had of mee bezig was er op (in mijn vakgebied loop je veel stage, dus voornamelijk die projecten) met een korte omschrijving. Daar zou ik dan ook bijgezet hebben als ik bezig wat met een publicatie!

1 like
#282

Op mijn eigen CV had ik als student een paar kopjes: opleidingen, research experience (daar vermeldde ik m’n extra activiteiten als onderzoeksassistent op bijv), publicaties, en overige werkervaring. Onder publicaties vermeldde ik ook de papers waar ik op dat moment nog aan werkte. Dat deed ik dan gewoon met de voorlopige auteurs, werktitel, onder vermelding van ‘in preparation’. Dan kan je daar toch iets neerzetten!

Edit: en inderdaad no worries dat je nog geen publicaties hebt voor je aan een phd begint hoor, dat is helemaal niet nodig!

1 like
#284

Heeft iemand hier wel eens een cursus gevolgd of aandacht besteed in een vak aan inclusief/bias-free schrijven? Ik wil hier graag wat mee doen omdat het erg relevant is binnen mijn vakgebied en ik merk dat er geen aandacht aan wordt besteed (niet in het onderwijs, maar ook niet in onderzoek/publicaties). In de nieuwe APA editie wordt hier uitgebreid aandacht aan besteed en ik zou hier ook iets aan willen doen in ons onderwijs/bewustwording willen creeeren bij het belang hiervan bij collega’s. Iemand hier die daar ervaring mee heeft of hier wel eens iets mee heeft gedaan?

#286

Ik heb er zelf geen ervaring mee, maar de vrouwelijke ud’s en hoogleraren die ik ken hebben of een nanny inwonen om de zorg deels over te nemen, of al wat oudere kinderen. Ik zie zelf ook niet echt voor me hoe een carrière in de wetenschap en een gezin samen zou gaan, als je alleen al kijkt naar het overwerken en de druk.

Maar ik zie ook wel vrouwelijke postdocs of onderzoekers die een gezin hebben. Zij geven alleen wel vaak aan niet per se te gaan voor hoogleraarschap/ud.

1 like
#287

Ja ik denk daar best wel vaak over na! Ben nu pas in mijn eerste jaar van mijn PhD, maar ben wel al bijna 30 waardoor ik er wel al over nadenk. En werkte hiervoor al wel langer op de uni als docent. Vroeger dacht ik nog van: ja waarschijnlijk wil ik wel een academische carriere en zo ver mogelijk komen. Alleen nu ben ik daar echt volledig in gedraaid haha. Ik vind de werkdruk veel te hoog en de cultuur die daaromheen hangt keur ik echt enorm af. Dus ik weet nu al wel dat ik na mijn PhD iets anders wil gaan doen.

3 likes
#288

Dit is waar ik tegen het einde van mijn promotie traject ook over nadacht.
Mijn ambitie was niet om perse een eigen onderzoekslijn te hebben en professor te worden.
En de andere carrière perspectieven spraken mij ook niet echt aan. Als ik bij diverse collega’s zag: al 10 jaar werkzaam binnen de afdeling, elke keer een contract voor 2-3 jaar. Dan weer een half jaar eruit omdat er geen vast contract wordt gegeven.
In eigen tijd onderzoeksvoorstellen schrijven om subsidies binnen te slepen…

Nouja, het begon steeds onaantrekkelijker voor me te worden haha.

Dus ik heb eieren voor mijn geld gekozen en ik werk nu naar volle tevredenheid bij een overheidsorgaan. Met een grote stap voorwaarts in salaris (+1000 euro bruto erbij) en een vast contract. En ik kan nog steeds onderzoek doen, zonder tijd kwijt te zijn aan het nodeloos schrijven van onderzoeksvoorstellen voor subsidies.

8 likes
#290

Hmm ja ik weet alleen niet of het per se een vrouwen iets is (hoewel ik wel denk dat het misschien ‘erger’ is bij vrouwen, ook als je kijkt naar de effecten van een kind krijgen op de loopbaan van vrouwen + maatschappelijke ideeën over opvoeding en carrière als vrouw-zijnde).

Ik denk namelijk dat de combinatie voor mannelijke ud’s en hoogleraren ook niet te maken is. Zij zijn ook veel weg en de zorg voor de kinderen ligt vaak bij hun partner. Dit is wat ik heb gezien, dat mannen twee dagen na de geboorte van hun kind weer full-time+20 uur aan de slag gaan. Zal hopelijk niet overal zo zijn, dus misschien klopt mijn beeld niet hoor!

1 like
#293

Ik werk als UD en ben 30 weken zwanger :). Bij mij op de afdeling zijn er meerdere UHDs met kinderen (sommige zelfs met 3,4 of 5 kinderen) die dat hebben weten te combineren met hun gezin. Mijn baas is een vrouw en heeft een kindje van 2 en zegt zelf altijd dat het hard werken is om het rond te breien, maar zowel zij als haar partner werken fulltime. Ik denk ook dat het wel zwaar gaat zijn, maar dat het wel te doen is. Het ligt er vooral aan hoe je je carrière en moederschap voor je ziet. Ik heb er bijvoorbeeld geen problemen mee ons kindje straks 4 dagen naar de opvang te brengen en soms in weekenden een beroep te doen op onze ouders, zodat wij wat kilometers kunnen maken qua werk. Ik heb natuurlijk ook mijn ambities voor het eerste jaar naar beneden geschroefd (minder buitenlans, minder praatjes, minder publicaties, geen nieuwe projecten). Het voordeel van UD zijn is dat je (in veel vakgebieden) ook wat ‘reactief’ werkt, dus promovendi die stukken schrijven, studenten die begeleiding nodig hebben en lessen die je moet draaien, daardoor kom je wel weer makkelijk aan het werk. Dat had me lastiger geleken tijdens mijn promotie onderzoek, waar je de kracht/motivatie toch echt meer uit jezelf moet halen.

4 likes
#295

jezus waar hebben we het eigenlijk over :")

1 like
#296

@Chuckie @Janeway dank jullie wel voor de reacties en ideeën! :blush: Ik ga het er inderdaad dan ergens bijzetten dat ik bezig ben met een publicatie.

1 like
#297

Waar ik gepromoveerd ben (Erasmus) was het juist ideaal om tijdens de Phd tijd of tijdens post doc tijd kinderen te krijgen / aan te beginnen. Ik ben zelf bevallen tijdens mijn Phd en had graag nog een 2e gewild (alleen de natuur niet). Mijn co-promoter is tijdens haar post-doc tijd tweemaal bevallen en is snel doorgegroeid naar associate professor. Het zelfde geldt voor haar collega’s. Als ik de situatie vergelijk met waar ik nu werk (in het ziekenhuis), is kind combineren met een wetenschappelijk carrière binnen een academische ziekenhuis makkelijker dan wat ik nu doe.

#300

Knuffel voor jou!

Laatste zin vind ik heel erg herkenbaar. Ik zou mezelf absoluut niet omschrijven als een optimist (eerder een pessimist), maar qua planning is dit ook altijd het geval!
Ik snap niet hoe andere mensen dat doen…

Het valt vast mee vandaag!

1 like
#301

Als je supervisors zo zouden reageren (zelfs als het 25 pagina’s onzin zouden zijn) zijn ze wel heel slechte begeleiders! Als promovendus ben je daar om (verder) te leren. Dus leg de lat even een tikkie lager.

Ik vind het zelf altijd fijn als mijn promovendi niet defensief/ te verontschuldigend mailen, maar vooral een toon aanslaan als: ik vond x en y best lastig (lastiger dan Ik in mijn planning mee had gerekend), input is zeer welkom, ik ben benieuwd naar je inzichten en ideeen. En dus niet iets als: bijgevoegd het stuk, ik had niet genoeg tijd om x en y, ik heb er zelf niet tevreden over. Zo’n laatste mail kan ik soms wat irritant vinden en moet dan zelf goed opletten om vriendelijk en aanmoedigend terug te mailen. Dus ik zou je aanraden vooral open en leergierig te klinken als je er zelf nog niet tevreden over bent!

2 likes
#305

@grace Je hebt me geïnspireerd om eindelijk “iets” met wetenschapscommunicatie te gaan doen! Ik had het al langere tijd in mijn achterhoofd, maar het was nooit echt prioriteit. Naar aanleiding van jouw vraag erover zat ik er weer aan te denken en heb ik net een mailtje gestuurd naar een online platform of ik artikelen voor ze mag schrijven. Thanks voor het zetje in de goede richting :blush:

6 likes
#308

Ik heb eigenlijk geen flauw idee wat hoog of laag is. Zie dat mijn index 11 is. En 800 citaties (whattt?). Maar of het zoveel zegt?

#310

Ja haha ik heb even rond gekeken en het is idd veel. Maar dat komt denk ik door het onderwerp en de desbetreffende journals waarin het werk gepubliceerd is.

En zo te lezen loop je goed op schema en misschien wel voor hoor.

Ik weet niet of ze bij veni aanvragen naar de H index kijken. Mijn oud co-promoter heeft een hoge h-index icl dubbele van mijn citaties, maar kwam bij veni aanvragen er niet doorheen. Ze kijken ook naar de neven activiteiten etc.

#311

Ik gebruik het zo min mogelijk omdat het maar weinig zegt en ik het geen goede maat voor kwaliteit vindt. Dat lijkt nu ook opgepikt te worden door allerlei gremia (denk aan het ‘nieuwe’ beleid rondom erkennen en belonen bijvoorbeeld), maar stiekem is je H-index nog steeds belangrijk in de praktijk volgens mij, maar het is was minder in swung om er naar te vragen/het erover te hebben. Ik hoop dat we het er over een paar jaar gewoon niet meer over hebben (ook ok de ratrace in de wetenschap wat te verminderen), dus ik schrijf het zelf ook nergens op :slight_smile:

1 like
#313

Waarom zijn die abstract submission portals altijd ingericht als de hel waarvoor je eerst drie salto’s moet doen voor je er in mag??? Echt heel veel frustratie hier op de maandagochtend

6 likes
#315

Had ik ook haha! Nog even volhouden. De voldoening is groot als je je boekje af is en je titel in ontvangst mag nemen. Succes.

1 like