PhD topic

Wat tof!!

1 like

Ik werk als postdoc (sinds een paar maanden) en zou vanaf oktober scripties gaan beoordelen voor max 0.2fte.

Niks van gehoord, maar omdat ik zekerheid wilde nagevraagd. Er was iets fout gegaan en nu waren de scripties al verdeeld - vanaf februari zou ik meedraaien maar als er eerder iets zou zijn zou ik het wel horen.

Ik zei “ok prima, hoor het wel!” want februari komt me sowieso beter uit, maar die “hoor het wel” is opgevat als ijverigheid en nu is me gevraagd of ik ergens in oktober een heel vak kan geven omdat een docent is uitgevallen.

Ik weet niet zo goed hoe ik dit netjes kan afwimpelen zonder het in de toekomst voor mezelf te verpesten, en wetende dat ze iemand anders moeten gaan vinden
 maar het zou voor m’n sanity wel echt beter te zijn om dit er nu niet bij te nemen (scripties is wel ff wat anders dan zoom colleges geven zonder fatsoenlijke voorbereidingstijd).

Wat zouden jullie doen: netjes afzeggen (zo ja, tips? :sweat_smile: Iets anders dan ‘grapje vergeet dat ik er naar vroeg’) of gewoon schouders eronder omdat ik mezelf in de nesten heb gewerkt?

P.S. Stiekem vind ik dat ik dit er bij zou moeten kunnen doen omdat het goed is voor m’n cv maar ik trek het momenteel gewoon niet :cry:

Netjes afwimpelen! Ik zou iets zegen als dat je begrijpt dat ze omhoog zitten en je je geblokt voelt dat ze dit aan je toevertrouwen, maar je hier veel voorbereiding voor nodig hebt en onder deze omstandigheden geen kwaliteit van onderwijs kan garanderen en je je daar niet goed bij voelt/je voor een eerste vak meer tijd nodig hebt. Zoiets?

5 likes

@Daria Als je het niet trekt zou ik het ook afzeggen en me daar ook niet schuldig over voelen, het is hun taak om een geschikt persoon te vinden en dat ben jij dan nu even niet. Ik zou gewoon zeggen dat dit een grote tijdsinvestering is en dat je die tijd nu niet hebt, maar dat als ze in de toekomst nog iemand nodig hebben ze je zeker mogen benaderen.

Maarrr ik zou misschien nog wel even nadenken of het misschien niet heel leuk is om dit vak te geven, en of je er wat andere taken voor zou kunnen laten liggen? Misschien kan dat niet hoor, maar het klinkt alsof het wel iets leuks is!

1 like

@Daria ik vind niet dat je jezelf in de nesten hebt gewerkt hoor, je hebt niets geks gedaan. Zij kunnen het altijd vragen maar als je niet wil/kan zou ik inderdaad beleefd (maar wel stellig) nee zeggen. Wat @hanson nog zegt trouwens, weet niet of het een ander verhaal wordt als je dit nu wel zou doen maar dan andere werkzaamheden (nu of later die scripties?) kan laten zitten? Maar pas goed op jezelf hoor.


Ik heb laatst voor het eerst in twee jaar duidelijk geweigerd trouwens op een verzoek tot een extra taak, bij ons moeten alle phds een soort communicatie/assertiviteitscursus volgen - niet dat daar het probleem ligt ipv bij de gestoorde werkdruk en hiërarchische structuren - maar ik dacht, nou, ga het meteen ff toepassen in de praktijk :tada:

Als jij weet dat het te veel gaat worden en je het niet zit zitten zou ik dit gewoon duidelijk aangeven. Zij vragen iets aan jou en dat staat ze vrij, maar het staat jou ook vrij om daar nee op te zeggen. Mijn ervaring is dat je zelf altijd heel goed weet wanneer iets te veel wordt en als je dat gevoel bij voorbaat al hebt dan is dat een gegronde reden om het niet te willen doen. Ik begrijp wel heel goed je gevoel dat je hebt dat je denkt dat je het anders in de toekomst hebt verpest, maar zo kijken leidinggevenden er doorgaans echt niet tegenaan. Ik heb bij een cursus geleerd hoe je nee kan zeggen dus ik volg dat rijtje altijd zelf op en het werk goed haha:

Start

    • Show understanding and appreciation for the request.
    • Summarise what your supervisor wants from you.

Middle

    • Say that you can not do it.
    • Give 1 short argument.
    • Silence (give your supervisor the opportunity to react).
    • If needed, say ‘no’ again.
    • Offer (your help to find) a solution (if apllicable).

End

    • Discuss how to confirm your agreements.
    • Summarise and close the meeting.
3 likes

Geinig, ik kreeg de tip: duidelijk nee zeggen (evt met argumenten maar tegelijkertijd niet te veel ingang geven voor discussie), evt. aanbod voor op een andere manier meedenken of meewerken, en dan afsluiten met nog een keer een duidelijke nee. Beetje lomper dan jouw format maar het voelt voor mij wel natuurlijk om het op deze manier te doen.

1 like

Ja dat was ook wel de strekking inderdaad van wat ik heb meegekregen! Dat je echt maximaal 1 argument moet geven, maar daar inderdaad niet te veel op moet in gaan omdat het niet de bedoeling is dat je ruimte creeert. Dus bijvoorbeeld alleen: ik heb er geen tijd voor. En niet: ik heb er geen tijd voor want ik moet x en x ook allemaal doen en ik heb het dan sowieso druk omdat ik dan een deadline heb een maand later etc. Omdat er dan idd te veel ingangen zijn om je argument te weerleggen.

2 likes

Heb toevallig ongeveer met dit format een mail gestuurd vanochtend!

Ik twijfel nog steeds of ik er strategisch gezien wel slim aan heb gedaan (echt constant :see_no_evil: stahhhpp), maar vind het ook wel fijn dat ik daadwerkelijk tijd heb voor een echt essentiĂ«le cursus (echt nodig voor m’n onderzoek!) - hopelijk begin ik in februari dan met onderwijs.

1 like

EĂ©n van m’n papers is weer afgewezen :partying_face:

1 like

Het is weekend! Lijkt me een probleem voor de maandag ;). (Nee, sorry ik snap het and feel your pain, maar vandaag mag je nog even struisvogelen toch?). Is het desk-rejected of na Peer-review en kan je wat met de opmerkingen van Peers? Kan je nog een journal hoger proberen Voor je lager afdruipt?

1 like

Ah wat balen
 ze zouden die mails eigenlijk niet moeten versturen in het weekend.

Geen ervaring, maar ik ken wel genoeg mensen die er langer over hebben gedaan door bv lesgeven, andere baan, wat dan ook (waaronder ikzelf). Met name zo’n korte periods als 4 maanden zou in mijn veld (geesteswetenschappen) iig geen probleem zijn!

1 like

@Krekel @Chuckie @d12baby Even 1 reactie op jullie samen: Het was een afwijzing na peer review thank god, desk rejects vind ik al helemaal kut. Ik kan op zich wel wat met de feedback al heb ik het nog niet gedetailleerd gelezen want van een van de reviewers was het echt veel :grimacing: En inderdaad zo’n mail om half 9 op zaterdag, meteen Wie is de Mol voor me verpest deze week hahaha. Maar om het nog naar een beter tijdschrift te sturen was nog niet bij me opgekomen, dat kan natuurlijk gewoon hahah. De feedback implementeren om het vervolgens naar een beter tijdschrift te sturen voelt wel een beetje als ‘thanks for the free lesson, bitch’ :joy:

10 likes

Ja! Ik heb een cursus gevolgd hierover en dat vond ik heel erg leuk, ook handig want ik ben ook veel bezig met de media en vanuit die cursus is het me ook gelukt om een opiniestuk in een krant gepubliceerd te krijgen. Ik vind het wel heel waardevol om te leren hoe je wetenschap kan communiceren naar een breed publiek, niet alleen voor media maar ook in presentaties e.d.

Wat een leuke vraag! Ik zou hier ook wel graag een cursus over volgen. Heb tijdens m’n studie geschreven voor een populair wetenschappelijk studentenblad, maar sindsdien mis ik dat eigenlijk in m’n baan als onderzoeker (binnen de psychiatrie). Hoorde laatst overigens over Dokter Media, ook wel een leuk initiatief om medisch wetenschappelijke berichten nader uit te leggen/te weerleggen.

Het lastige aan een baan als wetenschapper blijft toch wel dat je hier uiteindelijk geen ‘credits’ voor krijgt zoals voor een publicatie, maar toch zie ik het als een van de kernonderdelen van mijn werk.

Ja precies, superbelangrijk! Zeker nu de wetenschap ook steeds meer gezien wordt als ‘ook maar een mening’. Denk dat het voor ons steeds belangrijker wordt om zichtbaar te zijn en te laten zien wat je doet en hoe je tot resultaten komt.

Ik zou het zelf heel leuk vinden om meer over m’n onderzoeksveld te schrijven, maar weet nog niet echt de juiste outlet te vinden (blog, krant, vakblad). Ben benieuwd hoe anderen hierin staan!

Ik zit in de hoek van sociale en medische wetenschap. Ik vind het ook echt wel een aanrader voor PhD studenten om iets te leren over wetenschapscommunicatie, het is zo belangrijk om wetenschap meer toegankelijk te maken en om niet alleen te denken aan wetenschappelijke publicaties. Inderdaad wel jammer dat je er weinig credits voor krijgt tijdens je eigen PhD traject zoals je bij een wetenschappelijke publicatie wel zou krijgen. Tegelijkertijd kan je jezelf zo wel profileren als een expert dus er zitten ook wel mooie kansen in.

Sowieso goed om daar ervaring mee te hebben/op te bouwen al tijdens je promotietraject, want dat is niet alleen leuk en een directere impact, maar ook iets wat steeds belangrijker wordt als je verder komt in je carriĂšre (voor de meeste beursaanvragen moet je tegenwoordig iets schrijven over public impact/knowledge utilization en dan helpt het echt als je al aantoonbare ervaring hebt)

Nou ik moet wel zeggen dat ik in mijn project best veel aan wetenschapscommunicatie doe maar ik heb helemaal niet het gevoel dat dat op enige manier gewaardeerd wordt in de academische wereld en dat mijn collega-phd’s die lekker fundamenteel en theoretisch bezig zijn en vooral praten met hun eigen mensen op hun eigen congressen voor mijn gevoel veel meer worden gezien als echte wetenschappers.

Maar goed ik vind het wel belangrijk dus ik blijf het lekker doen haha (al leent mijn project zich daar aan de voorkant ook al meer voor hoor)

2 likes