Wat heeeeerlijk! Gefeliciteerd! Champagne in bed zou ik zeggen 
1 like
Iemand hier ervaring met aan een fulltime postdoc beginnen terwijl je proefschrift nog niet helemaal (i.e., helemaal niet) af is? 
1 like
Gefeliciteerd! En sowieso doen. Hoe ver ben je? Als je leidinggevende een beetje relaxed is, en je niet nog gigantisch veel hoeft te doen, kun je in mijn ervaring (en die van mān vrienden) daar best een deel van je postdoc voor gebruiken 
1 like
Ja, ik! Ik heb een week of 3 geleden mijn proefschrift ingeleverd en mijn postdoc begon op 1 april. Heb wel een week vrij genomen om er nog veel aan te kunnen werken en elk weekend een dag gewerkt. Ook vaak nog in de avonden. Ik moest nog 1 artikel afmaken en een korte discussie schrijven. Moet je nog veel?
Gefeliciteerd trouwens! 
1 like
@Daria en @anon75037719 Ah gelukkig haha en bedankt voor de felicitaties! Ik moet nog 1 artikel grotendeels schrijven (hoewel de analyses daar wel het meeste werk waren en dat is al wel af) en de hele general discussion nog schrijven die bij mij best uitgebreid moet. Ook is de general introduction nog niet af maar al wel een eind op weg. Mijn leidinggevenden zijn wel relaxed maar doen ook net alsof ik vertraging oploop terwijl ik terwijl ik het daar niet mee eens ben, maar goed daardoor durf ik niet zoveel ruimte in mān postdoc in te nemen voor mijn proefschrift (zijn dezelfde leidinggevenden) en het project waar ik bij werk is ook tot de nok toe volgepland dus ik heb ook niet zoveel tijd over. Dus het zal inderdaad op weekenden en avonden aankomen. Maar @anon75037719 jouw situatie klinkt wel haalbaar, twee tot drie maanden meer werken hou ik wel vol denk ik, hoop dat ik dat red!
Heeft iemand dan misschien ook ervaring met onderhandelen over je salaris bij een postdoc? Ik heb vĆ³Ć³r mān phd twee jaar als junior onderzoeker gewerkt (volgens mij was dat onderzoeker 4 en dus dezelfde salarisschaal als een postdoc?) en vroeg me af of ik daardoor misschien een trede omhoog zou kunnen?
1 like
Ik heb het laatste gedeelte van mijn proefschrift op mijn vrije dagen/in het weekend geschreven en daarna (wat later) echt vrijgenomen om het om te werken tot een boek dat gepubliceerd is.
Het is wel echt ff bikkelen (was bijna overspannen aan het einde, want net als jij dubbele baan) maar wel vet blij dat het gelukt is 
1 like
Ja, heel lastig. Ik ben van nature ook helemaal geen multitasker dus het was eigenlijk best wel ruk. Ik zou het dus ook niet per se aanraden maar you gotta do what you gotta do he?
Of bedoel je met ābeginnenā beginnen aan het omwerken van je proefschrift tot een boek? Ik vond het daarvoor in ieder geval wel erg fijn om er wat meer dan een dag achter elkaar aan te zitten. Het ligt er natuurlijk aan hoe je graag werkt - misschien vind je de afwisseling zelfs wel fijn? - maar dat ik er hele dagen aan kon besteden werkte voor mij wel goed iig
Altijd proberen. Toen ik mijn Phd ging doen is mijn werkervaring als arts meegenomen en ben toen in een hogere schaal ingeschaald. Anders was de gat tussen salaris van junior onderzoeker (dat was mijn Phd) en mijn eerdere werk te groot. Vervolgens zijn die jaren weer meegenomen als werkervaring toen ik terug de kliniek in ging als arts.
2 likes
Reject?
Edit: wel grappig! Heb me altijd afgevraagd of mijn gerevisede artikelen en antwoord ook weer bij de reviewers terecht zouden komen of alleen bij de editor.
1 like
Ik neem aan dat je goede argumenten had om nieuwe experimenten te verlangen. Die zou ik nogmaals kort samenvatten en aangeven dat het paper as it is niet van voldoende kwaliteit is om gepubliceerd te worden en de argumentatie van de auteurs niet overtuigd . Vaak kan je ook confidential comments aan de editor toevoegen, daar zou ik zoiets schrijven als dat je geschrokken bent van de reactie van de auteurs, aangezien goede wetenschap niet op ongeteste aannames gestoeld is en dat daarom hun antwoord dat ze verwachten dat het geen verschil maakt, onacceptabel zou moeten zijn voor een blad wat goed wetenschappelijk werk publiceert.
1 like
Ik bedenk me altijd als ik intens aan het schrijven ben hoe dankbaar ik ben dat ik nu mijn proefschrift schrijf en niet 50 jaar geleden, zonder ctrl+f en reference managers 
holy shit dat zou gewoon echt niet zijn gelukt.
8 likes
En op de typmachine!
Ik heb voor mijn onderzoek een paar rond de 50 jaar oude proefschriften gelezen en die waren wel stukken kleiner dan die van nu.
@Ovenschaal Enkele oud-collegaās van mij hebben dit gedaan en werken nu als senior onderzoeker bij een onderzoeksinstituut. Ze waren assistant professors en doen nu meer praktijkgericht onderzoek (richting gedragswetenschappen). Zal per veld wel verschillend zijn.
3 likes
Ja dat is helemaal waar! Ik heb er laatst Ć©Ć©n uit 1894 binnen een middag doorgenomen, was echt super klein. Heb nog een foto gemaakt van de disclaimer in de inleiding: āOfschoon dus mijn onderwerp reeds zeer beperkt hebbende, ben ik bovendien door omstandigheden genoopt geworden aan de bewerking minder tijd te geven, dan ik wel had gewenscht. De goedgunstige lezer gelieve bij de beoordeeling dit te bedenken.ā 
genoopt geworden, fantastisch. En inspiratie voor mijn eigen disclaimer / ābeperkingen van het onderzoekā.
3 likes
Ik zou je sowieso aanraden om eens kennis te maken bij een bedrijf wat je interessant lijkt. Dan kan je ook gelijk peilen wat voor skills ze verwachten en daar rekening mee houden de aankomende jaren. Dat kan echt best low-key en zelf eens gaan kijken/praten met mensen buiten de wetenschap kan ook helpen de knoop door te hakken.
Veel van de skills overigens die je nodig hebt in het bedrijfsleven doe je ook op in de wetenschap: projectmanagement incl financiƫle verantwoording, leidinggeven/supervision, analytisch denken, onderhandelen, rapporteren.
1 like
Ah geweldig 
Ik las even snel ā1984ā en dacht: wow, dat taalgebruik. Het was zeker handgeschreven?
Ik heb begin augustus mijn proefverdediging! Ben benieuwd hoe het is om met andere mensen een lange vergadering te hebben over mijn proefschrift, en om erover te praten in plaats van over te schrijven.
3 likes
Even terugkomend op de laatste alinea: omg het is gelukt, ik heb het zelfs twee treden hoger weten te krijgen dan het eerste aanbod Bedankt voor de aanmoedigingen!
10 likes
Toen ik toentertijd nog als promovendus een deel van de tekst van mān promotor schrapte (via track changes he) zei zij achteraf dat ze dat alleen maar goed vond en een toonbeeld van academische zelfstandigheid. Ik had daar zelf totaal niet over nagedacht, maar als co-auteurs moet je dit gewoon kunnen doen bij elkaar.
Als je inhoudelijk redenen en mogelijkheden ziet om delen van haar stuk te redigeren (lol leuker woord dan inkorten) en daar dan een aardige mail bij stuurt (dat het suggesties zijn blabla benieuwd naar je mening etc), dan is je co-auteur misschien alleen maar blij met je input?
Succes iig! Kan me voorstellen dat het spannend is.
3 likes
Begrijpelijk idd.
Het is voor een edited volume begrijp ik? Je zou het eventueel dan ook zoals he zelf al suggereert in te grote vorm aan kunnen leveren en kijken wat de editor zegt. Ook geen ideale situatie (want het voelt genant) maar dat geeft je iig wat meer tijd en zorgt ervoor dat je nog kan overleggen over een inkortplan. Lastig altijd he?
Edit: wel mooi voor je cv straks! Eyes on the prize haha
1 like
Ik zou het inkortwerk wat je zonder te veel stress nachtwerk kan doen zelf doen. Dan nog even ter info aan deze co-auteur sturen met een vriendelijk mailtje als: vanwege deze richtlijnen van de editors en in lijn met ons overleg op datum zo en zo heb ik deze en deze keuzes gemaakt en helaas ook wat moeten inkorten, ik hoop dat je je kan vinden in de gemaakte keuzes.
Dan naar de editor van het boek opsturen wat je hebt na een grove fine-tuning. Al het werk aan de editor laten is een beetje een shit-move en heeft het risico een monster van Frankenstein-stuk te worden (knop-plak door iemand die zelf geen idee heeft): jij zit inhoudelijk beter in dit onderwerp dus kan de keuzes beter zelf maken. Wat extra woorden is vaak wel ingecalculeerd, maar 30% is wel erg veel inderdaad!
1 like