Ah nee, wat vervelend 
Wel aardig dat je actief naar alternatieven zoekt. Heb je gevraagd wat zij zelf fijn of werkbaar zou vinden? (Kan me voorstellen dat ze dat zelf ook niet weet hoor overigens.)
1 like
Dank voor alle antwoorden! Haar zelf vragen heb ik uiteraard gedaan. Daaruit bleek beperkt inzicht en extreem hoge verwachtingen aan mij. Ik ga eens zoeken of er cursussen zijn en zal haar ook zeggen dat ze deel van de begeleiding van dit probleem elders zal moeten zoeken/oplossen
4 likes
Oei wat lastig, ben je haar begeleider? Wat verwacht ze zoal van jou dan (als je dat wil delen)?
[weggehaald ivm herkenbaarheid]
1 like
Ja eens met @grace en @Ovenschaal.
Een harde leerschool is niet fijn, maar eens zal ze op haar bek gaan met dit niveau perfectionisme en dan liever bij jou (relatief veilig volgens mij). Dan zou is het misschien leerzamer als ze zelf het probleem herkent en die cursus zelf vindt ipv dat jij het aanreikt.
Hoe ver in het proces is het? Heb je al een go/no-go gesprek gehad, is dat er überhaupt?Hoe erg is het als het stilligt? Bij ons moet patiëntinclusie gewoon doorgaan maar we kunnen elkaar goed overnemen.
2 likes
Klinkt mij vooral ook als tijd voor een goed gesprek waarin je over een weer de verwachtingen kan uitspreken. Dus dat jij kan aangeven wat je minimaal verwacht, maar dat zij ook kan aangeven wat voor haar belangrijk is en waarin jij haar kan ondersteunen (zoals misschien rust na een drukke onderwijs periode maar dan ingepland zodat jij er niet bovenop hoeft te zitten en zij die druk niet zo ervaart). Wellicht dat er bij haar opgebouwde frustratie/spanning is en een harde les (wat dat dan ook mag zijn) gaat in dit soort situaties volgens mij alleen maar averechts werken op de lange termijn. Volgens mij komt dit soort ‘veeleisend’ gedrag vaak juist voort uit veel spanning/stress e heeft iemand er weinig aan om gewezen te worden op dat deadlines nu eenmaal nodig zijn (omdat je aangeeft dat ze perfectionistisch is) maar meer ondersteuning hoe je dat soort deadlines kan halen zonder te verzuipen
2 likes
Dank voor alle reacties, ik denk ook dat zij vooral probleem eigenaar is en ik haar alleen wat kan ondersteunen. Ik heb over twee weken een gesprek met haar en heb haar huiswerk gegeven om dmv POWER vragen zelf ook een plan te maken en het uitgebreid over verwachtingen te hebben.
Leerpunt voor mij is om dit uit mijn hoofd te zetten tijdens mijn vakantie (want het bederft mijn vakantieplezier 
)
5 likes
Hup voor toffe mensen! En geniet van je tijd in NL!
2 likes
Eens. Perfectionistisch zijn zou in m’n ogen zijn juist meer dan 100% geven en dus ook na drukke onderwijsmomenten meteen doorgaan ipv vrij plannen. Klinkt meer als gemakzucht en snow flake. Moet bekennen dat ik van de oude garde ben als @grace. We gingen altijd door en door. Zelfs in m’n zwangerschapsverlof was ik niet vrij.
@Krekel je kunt haar ook spiegelen en laten zien dat de rest het wel kan en doet en dat het er gewoon bijhoort.
2 likes
Wat leuk! Veel complimentjes voor deze student! (Willen leren en weten wanneer je moet checken/dubbelchecken zijn gouden skills voor studenten/academici)
1 like
Dat was ook mijn intuïtie, maar perfectionisme kan ook juist disfunctioneel zijn en dus blokkeren/bang zijn dat wat je doet niet goed genoeg is, blijven herschrijven etc. Die beast-mode herken ik wel bij mezelf, maar ik heb geen lastvan perfectionisme gelukkig :).
Ik vrees dat zeggen dat het erbij hoort niks oplost en ik zie mijn taak als begeleider ook om haar juist professioneel te laten groeien. Haar probleem is groter dan ik kan oplossen, dat is wel helder, maar ik ben wel benieuwd hoe ik haar kan helpen/ondersteunen om een goed proefschrift te schrijven.
2 likes
Dit is echt precies wat er mis gaat in de cultuur op universiteiten. Ik heb moeten afzien dus dan moet jij dat ook maar doen. Ja, zo hou je mentale problemen en een onveilige cultuur wel in stand ja.
5 likes
Ik heb ook het soort perfectionisme waarvan ik blokkeer, die andere vorm lijkt me handiger 
Wat mij wel altijd is bijgebleven is dat ik destijds tijdens m’n master een docent had die wel zag dat ik het in me had en zij heeft toen wel echt op me ingepraat min of meer en ik had met haar de afspraak om “troep” in te leveren tussentijds. Wat ik troep noemde was zelden ook echt troep natuurlijk, maar op die manier ging voor mij de druk er wel een beetje van af.
3 likes
Ja dit gevoel heb ik er ook bij. Ik heb zelf een burnout en depressie gekregen door de werkdruk dus ik sta er ook niet neutraal in. Maar ik vind dat het best normaal is om een paar rustige dagen te willen na een drukke periode en denk dat dat ook zorgt voor betere prestaties. En dat perfectionisme ook verlammend kan werken omdat je het zo goed wil doen dat je niks durft in te leveren herken ik ook helaas. Enige is dat een PhD doen of in de wetenschap werken dan misschien niet de beste optie is
4 likes
Mee eens. Ik vind sommige van de hierboven (impliciet dan wel expliciet) geuite verwachtingen best wel toxic.
2 likes
Ja ik ben hier hier echt heel erg mee oneens en ben er echt van overtuigd dat er in de kern iets mis is met de manier waarop het systeem in elkaar steekt (qua incentives, welke prestaties worden gewaardeerd en beloond, geen goede manier om problemen met integriteit aan te kaarten etc etc) en de mensen die aan de top staan. En dat het zeker mogelijk is om dingen te veranderen, alleen degene die daar het voortouw in kunnen nemen zitten er warmpjes bij en zien het probleem niet. Kan er echt uren over discussiëren haha, maar merk dat het me echt te veel doet en ik hier eigenlijk niet te diep op in moet gaan want denk niet dat we het eens gaan worden haha
8 likes
Een aantal dingen kan je wel veranderen, vooral op het gebied van hoe je begeleidt, maar het systeem veranderen als promovendus/post-doc/assistant prof is niet realistisch en niet redelijk (want betekent ook einde van hun carrière). Er zijn wel een aantal goede clubs, en initiatieven, zoals bv die van de Jonge Akademie, maar systeem verandering gaat extreem langzaam.
4 likes
Ik herken dit zo erg. Een deel past goed in de oude vertrouwde mal en heeft er geen baat bij om dingen te veranderen, en een ander deel valt terug op de “ik moest vroeger lijden dus buckle up” tov de nieuwe generatie.
Terwijl ik echt wel zie hoe individuele leidinggevende een groot verschil kunnen maken in hun groepen en dus ook naar de volgende generaties toe. Onder andere nadrukkelijk stimuleren dat mensen wel een privéleven proberen te behouden en niet avonden/weekenden/vakanties door gaan werken hoort daar bij vind ik. (En breek me de bek niet open over tijdelijke draaideuraanstellingen etc, waar niemand zogenaamd iets aan kan doen blabla zo is de wet nou eenmaal huil huil haha, ja doeiiiii - maar goed dat is een ander verhaal 
)
3 likes
Als assistant prof kun je in mijn ogen wel degelijk een verschil maken, al is het maar om vanuit je veilige(re) positie leidinggevenden (respectvol) aan te spreken op hun keuzes én doordat je ook mensen begeleid e.d. andere verwachtingen mee kan geven op individueel niveau (zoals het respecteren van avonden/weekenden/vakanties en het niet belonen van ongezondere patronen). Zo creëer je ruimte voor nieuwe opvattingen over hoe de academische wereld ook zou kunnen zijn.
4 likes
Helemaal mee eens, maar dit valt wat mij betreft onder wat ik hierboven manier van leidinggeven noem (waarvan ik ook zeg dat je dat kan aanpassen)