Niet in groepjes maar we bespreken wel klassikaal een opdracht. Soms is het in een heel grote collegezaal 
Dus ik ben benieuwd hoe vaak ik dit jaar weer moet gaan vragen of iedereen zoveel mogelijk in de voorste rijen wil gaan zitten.
@Daria: succes! Doe alsof je dit al jaren doet, fake it until you become it. Studenten hebben waarschijnlijk sowieso niet door dat dit je eerste keer is.
Ik ben net een week aan het werk en
ik vind eigenlijk ook dat ik nu na een week al best goed in t ritme zit en mezelf redelijk nuttig bezig houdt. Misschien is het omdat ik de afgelopen 2 jaar gewerkt heb als onderzoeksassistent en dit niet heel anders is, maar ik ben alsnog positief verrast hoe snel ik me aangepast heb en in mijn rol als 
phd ben gekomen.
Wat ik me wel echt dagelijk voor moet houden is dat ik niet moet vergelijken met andere Phdâs en wat zij doen (ik doe iets heel anders vergeleken met de meeste Phds hier, en elke keer krijg ik weer stress dat zij bijv. Stata of SPSS gebruiken en ik R bijvoorbeeld) (maar R is superieur) of hoe âgoedâ zij zijn en hoe ik dat niet ben. Ik denk niet dat ik niet geschikt ben maar ik moet een paar cursussen volgen over impact en online presence en dan word je al direct geconfronteerd met super jonge Phds die publicaties hebben en podcasts en interviews geven en grappige tweets hebben etc. Het helpt wel om voor mezelf een lijst te maken met prioriteiten in mn phd traject (bijv onderzoek tijdig uitvoeren en papers schrijven > vakken volgen die ik interessant vind en goed zijn voor mijn onderzoek/toekomst > goede lessen geven aan studenten en bko halen > naar het buitenland gaan > impactvolle stukken publiceren > twitter folling).
En onthouden dat het een baan is waar jij voor bent uitgekozen, je promotor is (waarschijnlijk) niet je vijand en wil je ook alleen maar helpen, je gaat dit doen omdat zij graag met jou wilden werken vanwege je potentie, instelling, en waarde
En hang een foto ofzo op van je familie/hond/kat/partner/favo film karakter etc zodat je iets hebt om naar te kijken wanneer je t ook allemaal niet meer weet
dit was mijn wijsheid na 1 week lol groetjes
Neem je het niet allemaal wat te serieus?
mogelijk, maak dat wat uit dan
Nouja wel relevant om te weten als je anderen tips gaat geven
Je moet echt even uitleggen wat gaslighting is aan: neem je het niet wat serieus als iemand een heel boekwerk schrijft over een baan die ze vijf dagen heeft.
Buffel vroeg om tips en lijkt zich heel nerveus te voelen. Ik ben ook heel nerveus over het beginnen met een phd (uberhaupt mijn eerste baan) en had graag dit boekwerk gehad. We zijn nog niet allemaal cynische volwassenen die t allemaal gewoon aankunnen. Ik zal het boekwerk ff in een spoiler zetten zodat je het dicht kan klappen
Ahh dit klinkt echt zo fijn!
Edit: ter benadrukking ik bedoelde mijn post ook helemaal niet als iets wat heel serieus genomen moet worden trouwens. Behalve mijn mening over R dat is een heuvel waarop ik zou sterven
Ik durf te wedden dat wij ongeveer even oud zijn qua âcynische volwassenen die het allemaal aankunnenâ. Ik snap de nervositeit he, iedereen vindt het spannend, maar ik denk ook: take it easy. Dat zeg ik niet om dwars te zitten, maar omdat ik ervaren heb dat je jezelf ook klem kunt werken als je jezelf bloedserieus neemt. Het blijkt behulpzaam, prima, dan heb ik niks gezegd.
Nou dan hierbij nog een cynische reality-check opmerking van mij voor degenen die net starten. Ik had in mijn eerste week ook allemaal van die jaarplannen en doelen gemaakt waar na 5 jaar precies niks van terecht is komen.
Ik vond je ervaringen trouwens heel leuk om te lezen @Kurisu en ook herkenbaar! Voor mij is een PhD doen een continue uitdaging om er iets van te maken, ook als het allemaal anders loopt dan je had gedacht of gehoopt. Ik kan wel zeggen dat ik onderzoek doen nog steeds leuk vind en misschien zelfs wel dat ik nu eindelijk een beetje snap waar ik mee bezig ben.
@Daria Hoe gingen je eerste colleges? Ik hoop goed!
Vandaag weer online werkgroepen geven door de treinstaking, heel jammer. Hopelijk volgende week weer alles normaal.
Ik voel wat spanning in je verhaal @Kurisu! Of lijkt dat zo? Misschien nog een geruststelling (ook voor @buffel): ik had pas na een jaar een beetje het idee wat ik precies aan het doen was en waar het toe leidde. Mijn promotie duurde 3 jaar (ben in de UK gepromoveerd, daar is dat standaard), waarvan ik jaar 1 echt het chillst vond. Hopelijk kun je ervan genieten en leuk cursussen doen en inlezen en naar congressen gaan.
Nee hoor eigenlijk niet haha! Ik denk dat het allemaal veel serieuzer overkomt dan ik bedoelde, het was eerder een âhe weet je nog toen je om tips vroeg om hoe te beginnen, hier is een verslag met mijn ervaringâ en geen âdoe dit en zo hoort hetâ. Enige waar ik momenteel gespannen van raak is de hypothetische meel motten plaag in mijn kantoor. Moet duidelijk aan mân boodschap - Overbreng skills werken, ff kijken of ik een cursus aan kan vragen op 't budget nummer van mân promotor 
Haha nee het was verschrikkelijk 
Door de OV-stakingen moest ik het online doen, ok prima, maar toen bleek de helft van de studenten bij elkaar in een zaal te zitten?! Dus soort hybrid teaching from hell want ik kon totaal geen controle uitoefenen over hun geklets en ze hadden ook al geen van de opdrachten gemaakt dus⌠TJA. Volgende waarschijnlijk weer een herhaling van ditzelfde 
Zit echt te bedenken hoe ik dit beter kan stroomlijnen maar ik heb werkelijk geen flauw idee.
Het is goed dat je er zo mee bezig bent maar het belangrijkste bij een Phd is dat je flexibel bent want er gaan heel veel dingen veranderen. Het is echt heel anders dan de baantjes die ik eerder heb gehad.
Hoe gaan jullie om met een hele zelfverzekerde copromotor? De vorige Phder is nu mijn copromotor en ze is niet bang om te laten zien en vertellen hoe goed ze is met onderzoek doen. Ze heeft nu een andere baan maar heeft aangegeven dat ze na een paar jaar ervaring bij haar nieuwe baan terug wil komen. Ik zou graag na mijn Phd ook een functie willen krijgen bij deze werkgever. Dus stiekem zijn we concurrenten van elkaar maar ik word heel onzeker van haar zelfverzekerdheid.
Ook vind ik haar onbereikbaar, als copromotor verwacht ik dat je toch af en toe afspreekt om dingen door te spreken. Maar zij gaf aan dat ik gewoon moet beginnen met een stuk en het naar haar doorstuur als het af is en dan wordt zij gelijk laatste auteur. En zij is nu ook met mijn andere copromotor aan het discussieren of zij ook laatste auteur mag worden van een stuk wat best groot gaat worden. Ik merk dat ik onzeker en jaloers wordt van ellebooggedrag.
Ja dit is echt hybrid from hell, ik had hetzelfde een keer tijdens 1 de coronatijd. Het was niet mijn beste les ooit, maar wat ik meestal doe is benoemen dat ik snap dat het leuk is elkaar weer te zien en dat hybride onderwijs een uitdaging is voor iedereen incl de docent. En dan helder de spelregels afspreken, Bv: na groepsopdracht moet het direct stil zijn als jij je microfoon aanzet oid. Als de verwachtingen helder zijn, doen de meeste studenten in mijn ervaring wel hun best een beetje begripvol en mee te doen
Ik snap heel goed dat je dat niet prettige manier van werken vindt, het klinkt ook niet als een al te beste supervisor. Vervelend zeg dat je niet wat meer gesteund wordt, is je promotor een beetje ok? Als die ok is, zou je het via hem/haar kunnen spelen, bv door te benoemen dat je door haar geelleboog wat blokkeert en je je afvraagt of het gebruikelijk is dat jij een stuk afmaakten zij haar naam erop zet. oid. Het gaat ook overigens tegen de regels van wetenschappelijke integriteit in om je naam op een âafâ stuiven je promovendus te zetten en ik vermoed dat er veel onzekerheid onder dat ge-elleboog ligt. Hoe moeilijk het ook is, voor competitie heb je twee personen nodig en ik zou echt proberen om er niet in mee te gaan, er is genoeg voor iedereen en zoân vibe zou ik ook proberen uit te stralen naar haar. Ik zou aan haar uitleggen wat je nodig hebt om goed te werken, Bv elke drie weken overleg/update, bespreken en input van haar op opzet studie of outline stuk, suggesties voor literatuur en cursussen om je verder te ontwikkelen en een sparringpartner voor het schrijven van het stuk. Als zij je dat niet kan bieden, kan je haar vragen je door te verwijzen naar iemand anders. Je hebt als promovendus recht op begeleiding en iemand met een PhD op zak zou moeten begrijpen dat het hebben van zoân titel geen privilege is, maar je daarmee een grote verantwoordelijkheid draagt.
Ik had ook niet de insteek dat wat ik nu doe permanent is het is meer een verslag wat ik in mijn eerste week gedaan heb om mezelf bezig en imposter syndrome vrij te houden 
Blehhhh. Dit kan zeker geen jaar wachten? Kan je er iemand anders first author maken/jezelf first maken en daar ook ruimte en tijd voor maken?
Jemig, wat een rotzooi! En ook zonde van de data. Echt niet okĂŠ hoe ze dit heeft achtergelaten. Leek het verder wel alsof ze haar werk serieus nam? Heeft ze wel eens eerder schrijfwerk aan je laten zien?