Ja dit ben ik niet met je oneens hoor, om die reden noemde ik ook expliciet early career researchers in mn eerste post. Ik vind dat je senior wetenschappers zeker aan mag rekenen als ze een onveilig onderzoeksklimaat in stand houden in hun team, want dat team is van hen dus zij bepalen gewoon hoe het daar gaat. Ik heb zelf in een heel veilige omgeving gewerkt, maar ook in een onveilige omgeving waar ik een aanvraag heb geschreven van een half miljoen, nagenoeg in mn eentje, waar mn naam niet op is komen te staan. Dat reken ik die senior onderzoeker eeeeeecht wel aan, haha.
Tegelijkertijd: zij functioneert ook in een systeem waar van haar verwacht wordt dat ze publiceert, een paar ton subsidie binnenhaalt, wat beleids-/bestuurstaken verricht binnen de faculteit, internationaal aanzien heeft, junior onderzoekers begeleidt, uiteraard nog wat valorisatie en dat allemaal in een halve werkweek want de andere helft van de tijd is voor het verzorgen van onderwijs en scriptiebegeleiding. Ja ik denk dat iedereen wel kan begrijpen dat dat gewoon teveel is en je dus wel min of meer gedwongen wordt om ofwel dag en nacht te werken, ofwel om wat noodgrepen uit te halen om het leefbaar te maken.
Dus ik ben het wel met je eens dat ALS individuen verandering moeten veroorzaken dat het dan de senior onderzoekers zijn, maar ik denk dat vooral het hele systeem veranderd moet worden en ik weet ook niet zo goed hoe dat moet en wie daar dan de voorzet in moet geven (er gebeurt al wel iets natuurlijk met de nieuwe cao bijvoorbeeld en meer aandacht voor onderwijscarrieres), maar ik denk in ieder geval niet dat het gaat helpen om de verantwoordelijkheid daarvoor bij jonge onderzoekers neer te leggen. (is bij ons wel eens geprobeerd trouwens, heb een keer een workshop gehad over hoe je als phd student je promotor ergens op aan kunt spreken, werd daar echt zo boos van :â) geef mijn promotor dan een workshop over ethisch onderzoek doen).