Maar dit is dus echt niet zo, jij hoeft helemaal niet te leren om tegen pesten te kunnen. Ik begrijp het wel hoor en het is misschien ook wel de meest realistische optie omdat je niet verwacht dat je het voor elkaar krijgt om het gedrag van deze man te veranderen en dus zit er weinig anders op dan jezelf te veranderen, maar het is niet normaal om dat van jezelf te verwachten.
Ik heb zelf ook geen andere oplossingen. Voor mij is de grote red flag hier dat anderen het al weten en niemand actie onderneemt, dat zegt genoeg over het wespennest waarin je dan zit. Heb buiten de academische wereld een nare werksituatie die bij lange niet zo giftig was als dit meegemaakt waarin de formele weg achteraf gewoon heel veel energie heeft gekost (en dan heb ik het niet eens afgemaakt) en zou dat dus ook nooit meer zo snel doen. Ik ga met die ervaring in het achterhoofd ook bewust niet in dienst van een uni en ben in werk heel kritisch overvoor wie ik werk. Maar dat is toekomstmuziek, daar heeft Wipwap niks aan. Sluit me dan ook aan door de tips over documenteren, naar de wel oké mensen toetrekken en weggaan als je dat op termijn kunt.
Hij heeft inmiddels âexcusesâ aangeboden maar wat een grap
Wowww haha ja ja, ik geloof er geen zak van dat hij zelf een extra inspanning gaat leveren tbv het bewerkstelligen van de cultuuromslag.
Beetje late reactie, maar zou je nog een soort âwisselgeld gesprekâ kunnen hebben met je promotor? Als jij dit project moet doen, kost het je wat (veel! Want je moet met een idioot werken), dat levert hem wat op (anders was niet doen wel een optie). Dat geeft je een goede positie om te vragen om iets wat je leven makkelijker maakt, Bv geen onderwijsverplichtingen, hulp van een student assistent of een langere vakantie oid?
Wellicht kan je deze achter de hand houden voor iets in de toekomst, dus als je iets wil hebben/doen dit als munitie gebruiken :). Proberen kan weinig kwaad!
Ik heb mijn letter na 2 revisions bij dit journal een week geleden ingediend en nu staat er âAwaiting Reviewer Assignmentâ. Er gaan toch geen nieuwe reviewers naar kijken??
Nee wat een kut bericht. Dikke knuffel
Wat klote zeg ![]()
Oneee! Wat enorm onverwacht en vooral ook zo onverdiend! Academia is zo lelijk en zoooo politiek. Dat helpt je nu natuurlijk helemaal niks, want dit is gewoon helemaal kut en snap dat je min nul zin hebt om die grants af te schrijven.
Lief dat je baas zo begripvol is, maar dit is wel zijn cue om iets te doen en niet alleen jou te troosten. Vragen voor later: Je hebt ook een mentor toch, kan die nog aan wat touwtjes trekken (als je toch nog verder wil?)?
Jeetje wat heftig zeg! Je mag heel boos zijn en je verdrietig voelen. Ik ken je niet maar ik keek altijd tegen je op op basis van je berichten hier. Je was altijd zo enthousiast over je werk en leek superhard te werken. Als ze je dan nog niet supporten dikke middelvinger naar ze dan!
Dit is allemaal nog zo vers dus zijn is het lastig om een beslissing te nemen. Maar er is niks mis met op een andere plek hetzelfde werk proberen te doen. Niet als revenge maar als voor je eigen geluk opkomen. Je kunt een nieuwe baan zoeken met zekerheid waar je niet gelukkig van word maar daar heb je jezelf alleen maar mee.
Mijn copromotor (immunoloog) heeft gekozen voor hetzelfde doen op een andere plek en ik ben heel blij met hem. Maar dat zijn keuzes voor later. Ik zou even een paar dagen vrij nemen tbh. Even loskomen van dit gezeik. Ik heb recent iets gehad waar ik hetzelfde gevoel aan overhield en had echt even tijd nodig weer lol in mân werk te krijgen
Eens hiermee! Maar blaas hier ook vooral wat stoom af! Want ook als het one way or another goed komt, is dit natuurlijk helemaal klote dat dit en je zo verteld wordt
Oef wat zuur zeg. Het klinkt super onnodig en oneerlijk ![]()
Ik begrijp je gevoel van wraak willen nemen heel goed. Ik ben ook een keer âontsnaptâ vanwege een soortgelijk gevoel (âik heb jullie niet nodigâ) maar zoals de anderen hierboven ook zeggen doe je het uiteindelijk voor jezelf. En de liefde voor het vak kan dus eventueel betekenen dat je bij een ander instituut gaat werken. Dat hoort ook wel een beetje bij academia toch? Als in, het zou fantastisch zijn als je direct na je promotie aan kan blijven voor je hele carriĂšre maar dat is (in ieder geval in mijn veld) vrij zeldzaam toch? Dingen (regels, mensen) veranderen ook heel snel, dus wie weet hoe het allemaal zit over een paar jaar?
Goed dat je het even laat bezinken nu en een game plan gaat maken. Laat zoân afdelingshoofd niet (teveel) bepalen hoe jouw leven er uit gaat zien!
Ugh, I feel you hoor.
Tot je een vaste baan krijgt is je positie in de academische wereld zo precair en afhankelijk van allerlei formele en ook super flauwe, oneerlijke en triviale toevalligheden⊠ĂĂ©n van de ergste aspecten er aan is natuurlijk ook die âzo is de academische wereld nou eenmaalâ-houding. Want enerzijds is het inderdaad nu zo (dat zie je ook terug in mijn initiĂ«le reactie, en ook wel eerder in jouw opmerkingen over het vak) maar tegelijkertijd: moet het echt zo zijn?! Een collega van mij werd laatst ook geweigerd om een veni in te mogen dienen. Nou, fijn om zo lekker verder te postdoccen dan ![]()
Je hoeft niet per se te doen alsof je het weet. Kan voor een veldwerkpartij ook heel interessant zijn als jij de thematiek en je plannen aandraagt en hem daarop laat reflecteren, vraagt wat zij zouden willen weten. Juist als je nog niet in een in beton gegoten stadium bent.
Ik denk dat die twee: zelfverzekerheid over de relevantie van je onderzoek en openheid over de fase waarin je zit best goed naast elkaar kunnen. Nice dat ze openstaan voor deename!
Ik bedoelde niet dat je ze beloften hoeft te doen, het onderzoek is van jou en ik denk dat veel praktijkpartijen dat best snappen. Die van mij zijn iig nog niet bijster onder de indruk van de bijdrage die wetenschap kan hebben (wat ik chill vind want ik ben zelf ook mega cynisch). Eerder dat oprechte nieuwsgierigheid voor hun verhaal ook een goed smeermiddel is en daarnaast geloof ik ook gewoon dat het heel waardevol is in deze fase.
Knap! Ondanks de situatie daar met die andere beurs!
En Jaa haat aan die deadlines net na kerst of net na de zomervacanceâŠ
Ik heb eerder geschreven over mijn Phd voorganger die mij nu begeleidt met een Phd project, maar eigenlijk heb ik alleen begeleiding gehad via het nakijken van een manuscript. Ik heb in het begin een studieprotocol gekregen en ik moest data verzamelen en op basis daarvan heb ik iets opgeschreven samen met een andere collega die meeschrijft, maar ik heb niet het idee dat ik hier nou heel erg veel van leer. Ik denk dat zij ook te onervaren is om mij helemaal te begeleiden, maar zij heeft nu wel de positie om dat te doen. Wordt er iemand hier ook begeleid door post-docs die weinig ervaring hebben en hebben jullie tips of vraag ik te veel hulp en is dit normaal?
Als ik dit project heb afgerond dan wil ik eigenlijk geen projecten meer met haar doen omdat ze er zo weinig tijd in steekt terwijl ik juist een Phd wilde doen om meer wetenschappelijk te worden. Het helpt ook niet mee dat ik haar een ongelofelijk slijmbal vind bij mijn promotor. Laatst zat ze helemaal te vertellen dat ze allemaal verzoeken kreeg van onderzoekers of dit wel de juiste keuze voor haar was en of ze niet iets anders wilde gaan doen bij hun. Kan zo slecht tegen humble brag, ik wilde bijna zeggen, daar moet je wel tijd in steken.