PhD topic

Werk en studie
#1848

@Moa wellicht ten overvloede, maar nog een reactie op je posts:

ik zou écht een research master gaan (proberen) te doen. Zeker als je sociologie doet, kan dat bijna niet een verkeerde keuze zijn, zou ik denken. Het zou (wat mij betreft) anders zijn als je bijvoorbeeld psychologie had gedaan en twijfelt tussen klinische psychologie of een ReMa, want dan is kiezen voor het een ook NIET kiezen voor het ander. Met sociologie is dat over het algemeen minder het geval, het is niet per se zo dat sommige carrierepaden afvallen als je kies voor een ReMa. Maar het is wel zo dat een ReMa zo ontworpen is om een goede voorbereiding te zijn op een Phd. Daarnaast kun je er ook een netwerk mee opbouwen, wat het je misschien gemakkelijker maakt om vervolgens aan een phd plek te komen.

Een research master was voor mij een goede voorbereiding op mijn phd. Het was eigenlijk een min of meer naadloze overgang, behalve dat ik ipv 2000 euro per jaar te betalen nu 2000 euro PER MAAND op mn rekening gestort kreeg :money_mouth_face: qua zelfstandigheid, taken, verantwoordelijkheden veranderde er niet zo heel erg veel. Ook qua statistiek was de ReMa een betere voorbereiding op een Phd dan een gewone master.

Ik heb regelmatig bij sollicitatiegesprekken gezeten voor phd-plekken, en zelf vind ik het altijd belangrijk dat iemand het werk echt leuk vindt. Natuurlijk moet je het thema van je phd ook interessant vinden, maar “geinteresseerd zijn in het gedrag van psychopaten” is gewoon echt niet hetzelfde als minutieus aan een tekst schaven, je onderzoek pre-registreren, een aanvraag voor de ethische commissie, toestemmingsformulieren, data archiveren, analyses doorgronden, literatuurstudies doen, etc etc etc etc. En dat is wel waar je dagen grotendeels uit bestaan. Onderwijs zou een klein deel van je aanstelling moeten vormen (of helemaal niet), maar wat eerder ook al gezegd is: zelfs twee uur onderwijs in de week kost in eerste instantie veel voorbereidingstijd.

Als je het doen van onderzoek leuk vindt en als de werkzaamheden bij je passen, kan ik me ook bijna niet voorstellen dat het een zinloze baan zal zijn, ook als je daarna niet in de wetenschap blijft (en die kans is gewoon groot want er zijn niet zoveel plekken). Want analytisch denken, overleggen, je denkroute beargumenteren, samenwerken, dat zijn vaardigheden die je ook op andere plekken nodig hebt. Het is niet “slechts” een phd, het is ook gewoon vier jaar aan bepaalde werkervaring. En als je daarna op een andere plek binnen de universiteit gaat werken (bijvoorbeeld als coordinator van een opleiding, als beleidsadviseur, bestuurssecretaris, weet ik het) komt een phd je van pas. En ook als je daarna als onderzoeker bij een gemeente gaat werken, heb je gewoon vier jaar aan relevantie werkervaring. Dus zelf zou ik er niet zo snel bang voor zijn dat je jaren hebt verspild. Maar goed, hierboven schrijft iemand over een andere ervaring, dus wat weet ik ervan :stuck_out_tongue:

6 likes
#1850

Ik ben geen socioloog, wel aanverwant en erg enthousiast over mijn PhD (ondanks mn geklaag hier), maar ik zit wel in een vrij luxe uitzonderingspositie (waarbij ik moet zeggen dat ik onder reguliere voorwaarden nooit gestart was. Ik geef geen onderwijs, word goed betaald, werk nagenoeg niet over, heb uitzicht op vast contract, reiskostenvergoeding. Ik ben echt heel kritisch over de universitaire voorwaarden en zou goed overwegen of dat het je waard is). Ik ben 4 jaar na mijn start met werken begonnen en je mag altijd een berichtje sturen. Ik heb anders dan anderen hier geen flauw benul van wat ik hierna wil. Kwam er tijdens het werken achter dat ik echt verdieping mis en dat ik aan onderwerpen wil werken die nog niet vanzelfsprekend worden behandeld in Nederland. In veel werkomgevingen (heb hiervoor voor een onderzoeksinstituut en in beleid gewerkt) is daarnaast gewoon heel weinig aandacht voor kennis en al helemaal niet voor het op kennisbasis kritisch beschouwen van waarom we doen wat we doen en ik ben daar ook gewoon goed in. Dat vond ik als (pedagoog) juist het leukste en belangrijkste in mijn werk. Ben via een zijpad (ik promoveer aan de uni, maar het traject wordt betaald door het hbo) hierin gerold.

Leukste aan mijn PhD vind ik de vrijheid. Ik heb echt fijne promotoren die buiten het algemene onderwerp volledige vrijheid hebben gegeven om uit te zoeken wat ik interessant vind. Waarmee prima te debatteren viel over of ik een bepaald conceptueel kader wat zij dan interessant vinden niet gewoon kon negeren omdat het mij niet paste. Daarnaast heb ik aardige contacten in mijn veld (doordat ik al werkervaring had) waardoor toegang tot participanten en data niet een nog grotere horde werd dan het normaal al is.

Als je eerst nog een master moet doen zou ik die eerst aanpakken en tegelijkertijd oriënteren: wie doet er interessant onderzoek in je veld? Kijken of het onderzoeken in de master je bevalt of er thema’s zijn die jou specifiek aanspreken. Congressen/gastcolleges bezoeken, je gezicht laten zien om je kansen wat te vergroten. Ik zou er niet zoveel haast mee hebben eerlijk gezegd. Je leert gaandeweg ook een beetje waar je heen wilt en ik denk dat een PhD in de sociologie anders dan in de betawetenschappen ook iets is wat je primair uit een bepaalde passie/drive moet doen omdat het zich gewoon niet zo rechtstreeks terugbetaald en de kans op een succesvol academisch pad ook gewoon niet gigantisch is. Ik zou jezelf wat dat betreft tijd gunnen. Kies een master die je leuk vindt, loop een toffe masterstage en neem daarna desnoods vanuit een andere baan de tijd om een PhD vacature af te wachten.

Zelfstandig promoveren zou ik niet aan beginnen zo vroeg in je carrière. Academische seniorbanen liggen niet bepaald voor het oprapen en een PhD is in mijn ervaring een traject waarin je steun nodig hebt. Ik vind het idee van een zelfstandige PhD eigenlijk echt ongewenst want het stort je in een super precaire positie. Als je een carrière in de wetenschap ambieert is in mijn ogen veel doorslaggevender nog dan dat je slim bent, onderzoek leuk vindt, mooie publicaties schrijft dat je mentoren hebt en een netwerk opbouwt binnen de academische wereld. Om dat weer te kunnen doen heb je toegang en middelen nodig. Doordat ik in een vrij groot project zit kan ik ook in drie verschillende universiteiten en een hbo instelling een kijkje in de leuken nemen en het verschilt zo per universiteit/afdeling wat de sfeer er is, hoe de omstandigheden zijn dus als het even kan zou ik dat meewegen.

4 likes
#1851

@Victoria Research master is een goeie! Zag het staan tijdens het bekijken van masters maar eigenlijk niet bij stilgestaan. Heb net wederom gekeken, wel een lastige om te doen, iets met toelatingseisen waar ik niet aan voldoe :frowning: Ligt aan welke master ik kies maar voor 1 zou ik sowieso een pre-master moeten doen. Vind dat niet erg want ik wil echt weer naar school (goede oude tijden) haha. Zag wel enkele interessante research masters, maar daar wordt toch echt een bachelor uni gevraagd :frowning:
Maar, ik ga het meenemen om het uit te zoeken hoe dat precies zit, thanks nogmaals!

@anon50301661 Ik ben niet eens bezig maar nu al huiverig voor recruiters/HR die geen idee hebben en voor ongebruikelijke dingen snap ik het wel, toch verwacht ik altijd iets meer inzet (die overigens nooit komt :P)

@Shaaar Ok jou verhaal klinkt echt als een droom! En je hebt interessante punten vermeld. Ik ga jou een PM doen, want er zitten er paar offtopic vragen bij verwacht ik :smiley:
En wat je zegt over zelfstandig promoveren, dat lijkt mij ook niets vandaar dat ik daar niet verder op in ben gegaan. Ik ben het eens met dat je in sommige gevallen echt de hulp en vooral middelen nodig hebt. Dit was voor mij een leermoment tijdens mijn eigen scriptie :see_no_evil:

#1852

Maar je zult dan sowieso een schakeltraject moeten doen, toch? Of zijn er masterprogramma’s waar je met een hbo bachelor direct toegang toe hebt? Ik heb onderwijs gegeven aan schakelaars, heb een grote schrijfopdracht begeleid, en mijn ervaring (op basis van zo’n 60 studenten) is toch wel dat de overstap van hbo naar wo best wel groot is. Uiteraard waren er ook studenten voor wie dat enorm meeviel, dus laat je niet per se afschrikken, maar wil het toch meegeven.

1 like
#1853

Klopt! Er is 1 master waarbij ik direct toegang heb (deze master staat ook as voorkeur 3) Er zijn er dan nog twee waarbij een pre-master nodig is. Voor de 1 kijken ze naar je gemiddelde (dat zit goed) de andere wilt dat je een toets doet (prima). Dit zijn de masters die mijn voorkeur hebben.

Maar voor de research masters staat er dus dat je een Bachelor nodig hebt op Uni, niet HBO. Niet perse dat zonder pre-master niet kan, maar gezien de inhoud lijkt het me wel sterk dat je met een pre toegang hebt om eerlijk te zijn. 1 jaar pre lijkt me niet voldoende overbrugging.

#1854

He! Mijn PhD is deels sociologie (sociolinguïstiek), maar ik promoveer niet in Nederland (Heb mijn BA wel in Nederland gedaan). Ik zie dat andere forummers al veel van je vragen hebben beantwoord, maar mag me altijd DM’en!

Volgende week is mijn viva :upside_down_face: heeft iemand toevallig nog tips? Voel me wel goed voorbereid, maar ben nu best zenuwachtig.

1 like
#1855

Spannend hoor! Is dat bij jou vergelijkbaar met hoe dat in de UK gaat?
Ik heb zelf nog niet verdedigd dus ook niet echt hele goede tips denk ik (behalve de voor de hand liggende tips van het commentaar van reviewers nog eens bekijken en misschien een keer met een collega oefenen). Succes alvast!

#1856

Ja, vergelijkbaar met de UK! Het is hier ook zonder publiek in de ruimte (gelukkig maar, haha). Thanks, ik ga nog eens oefenen.

#1857

Pff ik heb straks jaargesprek na m’n eerste jaar en ik zie er zo tegenop. Ben in augustus uitgevallen vanwege angst en somberheidsklachten, na twee weken weer voor 50% aan het werk gegaan maar het gaat helemaal niet goed. M’n therapeut sprak gister ook uit dat ze denkt dat ik echt even helemaal niet moet werken dus ik ga dag straks ook bespreken.

M’n supervisor is heel lief en het jaargesprek gaat natuurlijk over het hele jaar, maar ik voel me natuurlijk al veel langer dan sinds augustus niet goed en heb constant het gevoel tekort te schieten. In deze staat reflecteren op het laatste jaar is echt heeeeel kut. En ben ook heel bang dat m’n supervisor gaat zeggen dat ze denkt dat het niet haalbaar meer is. (Wat misschien waar is, want ik heb sowieso maar drie jaar voor complex kwalitatief onderzoek :woman_facepalming:, en nu loop ik ook enige vertraging op).

En 100% kans dat ik na drie minuten moet huilen en dat vind ik ook zó kut. Want ik wil gewoon een “volwassen” gesprek voeren maar het gaat voor geen meter.

#1858

Zie je het eigenlijk zelf nog wel zitten? Dat zou het belangrijkst moeten zijn toch?

5 likes
#1859

Maar als je een opdracht hebt gekregen die niet haalbaar is, dan ligt dat toch niet aan jou? Ik weet dat er een beweging is om phd-trajecten naar drie jaar ipv vier jaar te krijgen, maar de realiteit is dat in veel disciplines promovendi er (veel) langer over doen dan die vier jaren.

6 likes
#1860

Zeker waar, maar dat is op dit moment heel moeilijk voor mij om te weten :smiling_face_with_tear:

@Victoria ook waar, maar ook de gare realiteit en moeilijk om te navigeren tussen wat ga je toch proberen en waar begin je niet aan

1 like
#1861

Maar jij werkt onder de verantwoordelijkheid van je supervisor, toch? Dus als blijkt dat je een te omvangrijke opdracht hebt gekregen (of voor jezelf hebt geschreven), moet je samen met haar in gesprek over hoe je die opdracht aan kunt passen. Je zegt hier niets over in je eerste bericht dus misschien is het niet zo, maar ik kan me wel voorstellen dat een jaar lang bezig zijn met een onhaalbare taak niet echt bijdraagt aan je welzijn. En hoe meer je uitvalt, hoe onhaalbaarder die taak wordt… Misschien maak ik het nu groter dan het is hoor, maar je zou als phd student echt niet de verantwoordelijkheid moeten voelen voor een opdracht die bij voorbaat al onhaalbaar is.

5 likes
#1862

Ja dit enerzijds, maar het is ook grenzen aangeven en verwachtingen managen en ik denk dat supervisoren hier verantwoordelijkheden in dragen, maar die hebben ook hun eigen belangen. Mijn eigen ervaring nu bijna een jaar in is wel dat als jij niet voor jezelf op komt de rest dat ook niet doet. Mijn promotor wilde eigenlijk ook dat ik een derde casus ga bestuderen want daar heeft ze de connecties al voor en het is een interessante casus terwijl ik op twee (= een jaar veldwerk) prima kan promoveren. Enerzijds kan zij dat zelf ook bedenken, feit is dat ze dat niet uit zichzelf doet en mij gerust 1.5 jaar het veld in stuurt als ik ja zeg.

Succes met bespreken straks, zou het advies van je psycholoog opvolgen, ook om goed na te gaan denken over of je door wilt en zo ja: onder welke voorwaarden je dat wilt en kan doen, zodat je dit gesprek straks iets minder emotioneel nogmaals kan voeren. Als dan blijkt dat waar jij aan denkt onmogelijk is heb je ook een antwoord.

3 likes
#1864

Dankje. Het is inmiddels achter de rug. Los van dat ik denk dat drie jaar tijd voor een promotieonderzoek hoe dan ook heel weinig is (ik moest het wel nog helemaal zelf bedenken, opzetten, data verzamelen etc), is/was het op zich verder denk ik wel haalbaar. Mijn promotor waakt er in elk geval juist wel voor dat het niet te groot wordt etc, dus daar ligt het niet aan.

Het is vooral mentaal voor mij heel zwaar omdat ik het op de een of andere manier zó belangrijk vind dat ik er aan onderdoor ga :woman_facepalming: Wat dat betreft kan ik mij inderdaad afvragen of ik het zelf wel “moet” willen of niet. Maar goed.

Het gesprek was kut omdat de situatie kut is. Ik kan nu niet werken, móet het eigenlijk even loslaten en de tijd tikt wel door. M’n promotor voelt zich inderdaad verantwoordelijk voor het project en gaat er over nadenken hoe dat misschien toch verder kan in de tijd dat ik afwezig ben, en dan kijken we als ik weer kan gaan opbouwen waar we staan en hoe verder. Ze heeft in elk geval wel aangegeven dat ze heel blij is met mij in het team en dat ze mij ook heel graag voor de duur van het contract erbij wil hebben, en dat we moeten kijken hoe dat kan (als ik dat wil) op een manier die werkt.

1 like
#1865

Wat kut voor je dat er zo veel druk op je ligt. Ik weet niet of dit (financieel en praktisch) een optie is hoor, maar zou je misschien als je weer aan het werk gaat, minder dagen kunnen werken en dan je traject over een langere tijd verspreiden? Dus stel dat je nu 3 jaar 4 dagen per week werkt, dat je daar bijvoorbeeld 4 jaar 3 dagen van maakt? Met meer tijd en ruimte voor jezelf is het misschien wel wat behapbaarder allemaal.

1 like
#1866

Ja heb ik ook over nagedacht en nog bedankt voor je reactie! Als ik van vijf naar drie dagen zou gaan zou dat misschien wel wat mentale ruimte en tijd in de zin van extra maanden opleveren. Al ben ik wel bang dat ik er dan in praktijk alsnog 32-36-40 uur mee bezig zou zijn… daarom heb ik ivm de aard van zo’n promotietraject in eerste instantie ook gekozen voor fulltime 36 uur ipv 32 uur, omdat ik denk dat ik er hoogstwaarschijnlijk toch die uren wel aan besteed en er dan maar beter voor betaald kan krijgen.

Het lijkt mij serieus wel een fijne optie, wanneer ik weer kan werken, maar ik denk niet dat het mogelijk is om het contract om te zetten en ik vraag mij ook af of het kan in de constructie waaruit ik word betaald. Ik word namelijk uit een beurs betaald die mijn leidinggevende heeft gekregen om een eigen onderzoeskgroep en lijn te starten, en ik vermoed dat het idee is dat daar binnen drie a vier jaar wel resultaten van te zien zijn. Financieel zou het niet ideaal zijn maar denk dat het wel te doen is.

Voor nu moet ik het hele project even proberen los te laten. Als ik weer kan gaan werken (ben nu ziekgemeld) maar de balans opmaken… Probeer te wennen aan het idee dat niet (hier) promoveren een optie is en niet het einde van de wereld. Maarja wel moeilijk. :frowning:

1 like
#1867

Waarom heb je die angst? Want in principe kan je uitzonderingen daargelaten het bij 32 uur houden als dat de afspraak is die je maakt met je leidinggevende.

1 like
#1869

Je mag mij dmen! Ik ben gepromoveerd en leid nu zelf een aantal projecten.

4 likes
#1870

Je mag mij altijd PM-en! Ik zit in de sociale wetenschappen en heb zelf een onderzoekslab in mijn universiteit opgezet en leid daar de projecten van, hopelijk kan ik je helpen? Al zie ik dat Krekel ook al had gereageerd dus misschien heb je al antwoorden op je vragen!

5 likes