Het ging eigenlijk heel organisch allemaal op mijn afdeling. Ik ben nog een PhD student (in het buitenland, moet ook studiegeld betalen en ik zit in een sector waarbij er heel weinig funding is), en een organisatie benaderde mij en mijn supervisors met wat vraagstukken. Zij behandelen casussen met een specifiek kenmerk en er was geen wetenschappelijk onderzoek vanuit onze sector die naar dit kenmerk keek. Ik zette wat studies op onder begeleiding van mijn supervisors en met z’n drieën waren we best veel bezig met dit naast mijn PhD. We kregen na verloop van tijd wat vragen intern en extern van andere PhD studenten of zij hier een deel van uit konden maken, dus mijn begeleiders en ik wilden een lab creëren.
We beginnen nu internationale naamsbekendheid te krijgen (door publicaties en consulting van nationale en internationale organisaties) en daarom laat de universiteit dit ook toe, maar de afgelopen paar jaar heb ik dit allemaal gratis gedaan helaas. We beginnen nu wel aan een project wat onder dit onderzoekslab valt door een overheidsgrant die ik met mijn masters project heb binnengehaald en we zijn bezig met het aanmelden voor andere grants, maar niet specifiek in mijn sector omdat het geld wát er is naar andere vraagstukken in mijn sector gaat. Heb eigenlijk nooit over cursussen nagedacht omdat mijn begeleiders echt alle tijd nemen om alles uit te leggen en samen te werken, heb ook een enorm goede band met ze dus bij elke mogelijkheid die op mijn pad kwam, ongeacht of ik me daar klaar voor voelde of niet, had ik de support en kennis van hen om die kans te pakken!