Heeft een van jullie ervaring met het krijgen van een hypotheek met een promotiepositie als je vlak daarvoor bent afgestudeerd (dus geen noemenswaardig salaris de jaren ervoor)?
Pffff ja of van die instituutsbrede presentaties over een onderwerp wat me geen hol interesseert. En de afdelingshoofden maar boze mailtjes sturen dat we allemaal te weinig vragen stellen bij die presentaties. Vriend, ik weet niet eens of ik nou een vraag heb omdat de audio 10 van de 30 minuten wegviel, of omdat iets niet gezegd is, daar ga ik echt niet iedereens tijd mee lopen verdoen. Echt stop trying to make fetch happen. Ze komen nu ook nog met “the current situation is a great opportunity to invite international speakers to give seminars!!! due to time zones these will be scheduled at 8pm in the evening!” echt hou op met me.
@anon29773882 een collega van mij heeft aan het begin van haar postdoc met haar vriend (die toen een PhD deed) een hypotheek kunnen krijgen, op basis van het feit dat ze daarvoor allebei al drie jaar een stabiel inkomen hadden (zonder vast contract wel dus) en ze zei dat die drie jaar inkomensgeschiedenis vaak wel een belangrijke eis was waar zij gekeken hadden
1 like
Ik vind het ook heel vermoeiend om naar virtuele presentaties te luisteren. Heb eerlijk gezegd ook echt geen zin in het congres, heb net even door het programma gebladerd maar ik weet niet of ik 4 dagen ga vullen met virtuele presentaties… Maar goed, mijn abstract was al geaccepteerd, en het is goed voor het cv! Dan ga ik straks maar bij mijn virtuele poster stand met chatboxje wachten tot er mensen langskomen, heel suf. Vind normale congressen trouwens ook vermoeiend, maar wel leuk.
En ik ga ook voor je duimen @lapzwans! Echt spannend!
Ik ben nu bezig met een systematische review voor een project dat niet bij mijn PhD hoort en een heel ander onderwerp is, vind het echt leuk om even iets anders te doen. Het scheelt wel dat ik door COVID een extensie heb gekregen. Had in september klaar moeten zijn met mijn proefschrift, anders was ik nu heel gestrest.
2 likes
Ik doe momenteel in het VK (Londen) mijn PhD. Op mijn afdeling zijn denk ik het meerendeel van de projecten zelf ingevuld, waaronder ook mijne. Er zijn veel universiteiten met Doctoral Training Schools waar je zelf met een onderzoeksvoorstel komt (wel binnen een bepaald vakgebied en enigszins passend bij je beoogde supervisors). Dus ja, het kan zeker!
Vooral goed om te onthouden denk ik dat er niet maar een manier is om met een eigen onderzoeksidee geld/een plek te krijgen. Vanuit mijn eigen ervaring is het vooral belangrijk dat je goed contact hebt met een professor die je kan helpen met het uitwerken van een onderzoeksidee en weet hoe het aanvragen van subsidie in zijn werk gaat (of je weer in contact ken brengen met een collega). Een manier waarop je dat tijdens je master kan doen is goed nadenken over de begeleider van je masterscriptie en als je een tijd door die person wordt begeleid ook kenbaar maken dat je nadenkt over een PhD. En mijn advies zou ook zijn om toch ook je ogen op te houden voor bestaande plekken. Het is zeker goed mogelijk hoor om een eigen voorstel te schrijven en ik snap heel goed de aantrekkelijkheid daarvan (heb het zelf ook geprobeerd) en ik bedoel absoluut niet dat je dat idee moet laten gaan. Maar het is gewoon wel een stukje lastiger en je moet toch ook echt “geluk” hebben en in dat proces die motivatie vast weten te houden!
3 likes
Even hier op aanhaken: die competitieronde van de NWO is sinds 2(?) jaar in veel vakgebieden afgeschaft. In mijn vakgebied is het bijv. bijna niet mogelijk om in Nederland een PhD te doen met je eigen voorstel. Vrienden van mij zijn naar het buitenland gegaan, en zij hebben vaak wel hun eigen onderwerp.
2 likes
Ik kende ze via-via maar veel anderen uit mijn omgeving hadden dat niet, die hebben gewoon een keer een mailtje gestuurd aan degene met wie ze wilden samenwerken. Daar wordt overwegend positief op gereageerd als je een goede student bent met een leuk idee 
Sommige PhD programma’s hier in het VK bieden ook een bijbehorende onderzoeksmaster van 1 jaar aan als onderdeel van het traject waarin je ook het voorstel schrijft. Ik heb zelf tijdens mijn onderzoeksmaster in Nederland het voorstel geschreven, en verbazingwekkend genoeg hoefde dat nog niet super gedetailleerd te zijn (echt maar een paar alinea’s) en er is ook heel veel veranderd aan m’n onderzoek ten opzichte van dat eerste voorstel. Dit verschilt denk ik wel per uni/afdeling!
Ik ben elke dag nog heel erg blij dat ik hier ben gaan promoveren, met name vanwege de vrijheid die ik heb om echt mijn eigen onderwerp te bepalen. Ik denk dat het in NL vrij uniek is om niet op een bestaand project te solliciteren (tenzij je een NWO talent grant krijgt), dus dat is echt een voordeel aan het VK! Helaas is er wel veel onzekerheid wat betreft Brexit en nu natuurlijk de coronacrisis, dus dat maakt de toekomst wel heel onduidelijk.
1 like
Ja in het VK kun je een beurs krijgen (geen vetpot maar je komt er wel mee rond), dan ben je dus niet perse werknemer van de universiteit zoals in Nederland, dus je bouwt ook geen pensioen op ofzo helaas.
1 like
Het verschilt ook heel erg per land. In de landen waar ik mijn veldwerk doe is het gebruikelijk dat field assistants en dergelijke ook als co-auteur benoemd worden terwijl dat hier nooit gedaan wordt.
2 likes
Ik loop nu stage bij een ondetzoeksgroep en het hoofd daarvan doet echt amper iets in het onderzoek. Toch staat hij op letterlijk elke paper die wordt gepubliceerd en dat zijn er echt mega veel (tientallen per jaar want grote groep). Hij komt ook gewoon amper z’n kantoor uit en je kan alleen bij hoge uitzondering met hem communiceren via z’n secretariaat. Ik snap dat dit is hoe het werkt, maar is toch mega irritant dat er iemand op je paper staat waarmee je nog nooit hebt gepraat?
3 likes
Haha mijn promoter is ook dyslectisch dus ik doe de tekst nalezen ook zelf, of vraag iemand anders uit m’n groep (en andersom doe ik het ook voor hen).
edit: gvd ik weet nooit wanneer ik nou promoter of promotor moet gebruiken. Als het over de persoon gaat is het promotor… toch?
Waarschijnlijk een long shot dit, maar is hier toevallig iemand die Castor (vragenlijstsoftware) gebruikt voor onderzoek en die wil helpen met 2 vragen? Ik word helemaal gestoord van dit programma :’)
Hebben meer mensen mentaal last van het thuiswerken? En hebben jullie dat ergens aangekaart? Onderzoek doen is natuurlijk al best alleen, maar nu door Corona is het wel heel eenzaam vind ik. Heb wel af en toe contact met begeleiders en 1x per week een online lunch met de sectie. Verder geen gezamenlijke projecten met andere collega’s oid. Maar ik mis gewoon echt dat je af en toe even iemand aanhoort over z’n onderzoek en daardoor dan weer geïnspireerd wordt, dat je soms even door het gebouw loopt en koffie kan drinken met collega’s etc. Gewoon om soms uit je “gedachten spiraal” te raken even nieuwe input te krijgen. Ik ben echt zooooo gedemotiveerd en zit soms gewoon echt te janken achter m’n laptop van ellende en voel me echt zo nutteloos. Waardoor het werk ook slecht gaat wat dan ook weer niet helpt. Ik zou naar uni kunnen gaan 1x per week maar ja dan zijn daar 2 anderen dus dat is ook niet echt een oplossing. Weet echt niet goed wat ik ermee aan moet (heb nu nog 2 dagen vakantie maar de gedachten van weer achter m’n laptop gaan zitten vind ik zo naar).
2 likes
Ik herken mezelf volledig in jouw verhaal. Aangezien ik in België woon en de Corona maatregelen nog verscherpt werden heb ik het voornamelijk aangekaart bij mijn collega’s. Heel veel herkenden het probleem, en vooral het gevoel van in een negatieve/ongemotiveerde spiraal te zitten. Daarom organiseren we nu met de close collega’s een soort ‘home office’ en dit brengt de motivatie wel wat terug!
1 like
Ja dat is misschien wel een idee. Zeker om er een vaste dag van te maken! Ga eens vragen aan een collega of zij dat ook zou willen. Dankjewel 
1 like
Ah wat vervelend dat je het herkent, maar wel fijn dat je herkenning vond! Bedoel je met home office dat je ook met een klein groepje mensen bij elkaar werkt? Dat is wel een fijne stap lijkt mij!
Bij mij op de afdeling is niet iedereen even open en tot nu toe hoor ik vooral verhalen dat men zo lekker productief is en de andere helft is heel druk met online onderwijs. Ik weet wel van een mede phd’er dat die zich hetzelfde voelt dus misschien kunnen we samen het bij iemand aankaarten op de afdeling.
Bedankt in ieder geval!
2 likes
Ik herken dit ook wel een beetje, hoewel het inmiddels weer beter gaat en ik ook wel wat voordelen zie van deze situatie (voor mij: veel minder reistijd en minder klusjes omdat er gewoon minder gaande is op de afdeling) dus inmiddels probeer ik nu lekker door te werken, ook met het idee van als het ooit (hopelijk) weer terug naar normaal gaat, ik lekker ben opgeschoten en dan weer wat rustiger aan kan doen.
De dingen die ik doe en helpen:
- Van de voordelen gebruikmaken, niet alleen door lekker door te werken maar ook door mijn dagen zo in te delen als voor mij prettig is ('s ochtends rustig opstarten en liever wat langer doorwerken want 's avonds gaat het bij mij juist vaak lekker, na iedere maaltijd een stuk lopen, tussendoor sporten).
- De pomodoro-techniek voor het werken zelf (ik werk in blokjes van 50 min-10 min pauze-50 min-20 pauze en zo verder), aan het eind van iedere werkdag schrijf ik kort op in mijn agenda wat ik heb gedaan zodat ik overzicht houd en een soort verantwoording afleg richting mezelf;
- Mezelf motiveren door kleine projectjes tussendoor die ik leuk vind, ik ben nu bijv. bezig wat interviews uit te werken die ik had afgenomen en wil proberen daar tussentijds ook nog een artikel over te schrijven. Motiveert mij altijd om tussendoor ook wat te produceren en dan zit ik al goed in de schrijf-flow/gebruik ik ook al bronnen die ik later ook weer kan gebruiken voor mijn proefschrift.
- Naast de wat formelere online bijeenkomsten met mijn afdeling doe ik met enige regelmaat virtueel een koffie met een paar andere PhDs, kan je toch wat lekkerder kletsen en opener zijn. Ik initieer dit ook best vaak maar wordt eigenlijk heel goed ontvangen.
- Ik ga regelmatig wandelen met een collega die in de buurt woont, zo heb je toch een beetje die praatjes (deels gezellig deels handig voor werk) die je normaal op je werkplek zou hebben.
Maar soms heb ik ook wel een off-dag/week hoor.
Als ik jou was zou ik misschien toch gebruikmaken van die dag op kantoor trouwens, even een andere omgeving en je kan die twee anderen die er zijn misschien toch even aanschieten voor een praatje? Ik ga zelf vanaf september vanwege lesgeven weer een dag in de week en ik kijk daar eigenlijk heel erg naar uit (maakt me niet eens uit wie er is, denk dat ik ook lekker ga kletsen met de mensen die ik normaliter altijd ontweek). En ik heb het zelf niet aangekaart bij iemand, maar je zou het misschien eens met je begeleider(s) kunnen bespreken als je dat nog niet hebt gedaan?
Ik weet trouwens niet in welk veld je werkt, als je het leuk vindt zouden we (wellicht met een FF-groepje) ook een app/bel/Skype-groepje kunnen aanmaken voor af en toe een extra koffiemomentje of even kletsen met een buitenstaander over je onderzoek/het proces/wat dan ook?
1 like
Inderdaad! Wij werken nu met 2 a 3 personen bij iemand thuis en dat motiveert ons wel.
Ik vind het ook vervelend wanneer collega’s nu net productiever zijn, dan voel ik mezelf nog extra onnuttig 
Maar er zijn zeker veel mensen die je gevoel herkennen! Ik hoop dat je steun vind bij enkele collega’s.
1 like
Als je zo erg worstelt (geloof dat ik ook wel eens eerder over de start van je traject gelezen heb of vergis ik me? Dat klonk ook wel heftig) zou je wellicht ook je promovendidecaan of misschien beter nog psycholoog (als je universiteit die in dienst heeft) kunnen vragen om wat ondersteuning. Heel veel succes! Hoop dat je je snel wat beter voelt
2 likes