Nee joh niet alles lezen, dat is echt niet nodig.
Ik heb het idee dat dit nogal verschilt per werkplek dus misschien beter om aan je collegaâs te vragen, maar wij deden altijd een simulatie van de hele promotie (dus inclusief de formaliteiten en de tijdslimiet), dus je hebt dan niet veel tijd voor je vragen, net zoals de opponenten ~in het echt~. Ik las meestal het hoofdstuk wat me toegewezen was en afhankelijk van hoe ver het onderwerp van me afstond ook de inleiding. Kan me voorstellen dat als je iets uit de discussie wil bespreken het misschien zinnig kan zijn om een hoofdstuk te lezen waar dat stuk discussie op voort borduurt. Soms als ik een bepaalde opponent echt goed kende probeerde ik wel eens een beetje met die âbrilâ op naar een stuk te kijken, maar dan moet je maar net iemand uit de commissie kennen haha. Ik probeerde vaak een beetje varierende vragen te bedenken, iets methodologisch, iets wat simpelers âgoh leg dat nog eens uitâ, iets wat meer vooruit kijkend. Meestal kom je toch niet aan alles toe maar dan stuurde ik de rest vaak na. Discussie is wel lastig hoofdstuk in dat opzicht, dan zou ik gewoon één stuk daaruit kiezen en daarop focussen misschien. Of misschien doet iemand nog een gekke stelling of hele wilde aanbeveling aan het eind ofzo dan kun je daar natuurlijk ook vragen over stellen
Uiteindelijk gaat het er meer om dat je als kandidaat even een idee krijgt van hoe lang het nou allemaal duurt en dat je het concept van ârandom vragen ide op je afgevuurd wordenâ prima aan kan, dus je hoeft ook geen baanbrekende vragen te bedenken volgens mij hoor.