Het is al even geleden, maar wat ik nog weet wat ik heel fijn vond is ook gewoon heel veel vragen tijdens mijn rijlessen. Ik heb ook een avond cursus gedaan, waar je ook goed klaargestoomd werd, maar ik door omstandigheden heb ik daar toen 2 avonden van gemist. Dus uiteindelijk echt het meeste gehad aan veel vragen stellen aan mijn rijinstructeur. Ik ben toen eind november gestart met rijlessen en precies 2 maanden later had ik mijn theorie.
2 likes
Ik heb nu zoân pakket gekocht waarbij je een aantal weken toegang tot de stof hebt en oefenexamens kan maken. Weet nog niet wanneer ik ga beginnen met lessen maar mij is verteld dat het wel handig is om vast wat van de theorie te weten voor je een lesauto instapt en aan lessen begint haha.
1 like
Ja het is wel fijn vind ik om alvast wat te weten. Ik heb mijn theorie examen gehaald na mijn eerste (proef)rijles en dat was heel fijn vond ik want toen wist ik alle regels al tijdens de lessen en had ik minder stress als ik in een situatie kwam met voorrang op kruisingen bijvoorbeeld.
Ik heb met een aantal apps geoefend, vond dat wel handig en beter te doen dan zoân boek. Geen idee of de apps nog bestaan want meer dan 6 jaar geleden maar in de appstore zoeken op theorie en voorrang etc. zal je wel wat moeten opleveren. Succes!
1 like
Het hangt er vooral vanaf hoe makkelijk je tekst kan onthouden denk ik. Ik heb zelf het boek een keer gelezen en daarna een stuk of 20 oefentoetsen gemaakt en daarmee het gehaald. Tijdsinvestering ongeveer 5 uur?
Ik zou ook zo snel mogelijk je theorie halen! Dat maakt rijden een stuk fijner, ik heb aan het begin echt te vaak moeten vragen of ik nou wel of geen voorrang had en of ik daar nu wel of niet mocht rijden. Heb je al een rijschool? Bij mij was er namelijk wel een wachttijd. Dus ik zou niet aanraden om te wachten met een rijschool zoeken nadat je je theorie hebt gehaald.
Ik had alle stof van theorietoppers doorgenomen verspreid over een week en de dag ervoor een stuk of 15 oefenexamens gemaakt.
Enn ik heb vorige week mijn rijbewijs gehaald! Ook al voor de eerste keer alleen gereden. Op het file parkeren na ging het heel goed. Vond het wel spannend, hoop dat die spanning snel afneemt!
3 likes
Het is echt een beetje beschamend dat ik bepaalde regels gewoon niet kende of maar zo halfhalf ergens in mijn achterhoofd had toen ik nog niet begonnen was met autorijden (dus tot mijn 30e) 
Terror op de fiets.
4 likes
Sinds mijn examen gepland staat ben ik weer heel gemotiveerd. Wat ik fout doe bekijk ik allemaal filmpjes over etc. en was me deze morgen weer helemaal aan het voorbereiden. Ik zou zo rijles hebben en vroeger droomde ik altijd dat mijn instructeur het zou moeten verzetten 
zo net had ik juist helemaal zin om bepaalde vaardigheden vandaag goed te doen, is er een probleem met de auto en gaat het niet door 
Ik kan mezelf ook steeds beter voorstellen dat ik ooit alleen in een auto rijd, kon dat Ă©cht heel lang niet.
4 likes
Zijn er hier mensen die angst hadden voor het ĂŒberhaupt beginnen met rijlessen?
Ik zou echt wel graag mijn rijbewijs hebben, maar ik voel zo veel angst bij het idee van rijlessen/rijden.
Mijn moeder heeft/had (geen contact meer) heel veel angsten, waaronder rijangst. Ze had wel haar rijbewijs, maar durfde een heleboel dingen niet, waardoor er soms gevaarlijke situaties ontstonden (geen echte ongelukken met andere weggebruikers ofzo). Ik zat daar dan als enige, als kind, bij.
Heb het idee dat ik daardoor die angst nu heb.
Iemand ervaring en tips?
Zat nu te kijken naar een instructeur gespecialiseerd in faalangst, rij-angst etc. Misschien dat dat al veel scheelt, maar de stap van contact opnemen is zĂł enorm in mijn hoofd.
Aaah wat vervelend dat je dit zo voelt zeg.
Weet niet of ik goede tips heb. Maar misschien kun je als eerste stap voor jezelf zetten om een keer een proefles te doen? Dan hoef je nog net na te denken over heel dat rijbewijs, maar gewoon een eerste keer in de auto zitten. Dan kun je eens ervaren of je die angst ook in de auto blijkt te hebben?
En voordat je besluit verder te lessen: let er echt op dat je een instructeur hebt waar je je prettig bij voelt. Dat is zo belangrijk!
En verhaal over mijn eigen ervaring: mijn moeder was altijd heel gestressed in de auto. Ik dacht dat ik dat ook zou zijn, want ik dacht door dat voorbeeld gewoon dat autorijden super stressvol zou zijn. Maar nu ik rij, blijkt dat niet zo te zijn. Ik vind het heel lekker vrij en ervaar heel die stress niet! Dus wat ik wil zeggen: jij hoeft niet dezelfde ervaring te hebben als je moeder!
1 like
Dat is misschien wel een goed idee ja. Ik wil eigenlijk ook gewoon een keer met iemand (een vriend(in)) op een grote lege parkeerplaats even achter het stuur zitten, om het aan te voelen. Dat voelt dan als een lagere drempel in mijn hoofd, dan direct met een instructeur.
Fijn ook je eigen ervaring, dat geeft mij wel hoop.
Vind het ook zo lastig dat niemand in mijn omgeving het lijkt te begrijpen. Iedere keer krijg ik verontwaardigde reacties dat ik nog steeds niet begonnen ben en daardoor wordt de druk voor mijn gevoel nog zo veel hoger.
1 like
Ik zou een proefles aanvragen en vragen of je alleen mag sturen. Als je bij een vriendin in de auto gaat zitten en je moet gassen, remmen en sturen enzo dan krijg je misschien meer een gevoel van oeh dit kan weleens fout gaan, want niemand kan ingrijpen.
Bij mijn eerste proefles moest ik alleen sturen en de instructeur regelde de rest dus ik wist dat er niks kon gebeuren. Ik had ook behoorlijk wat angst om te beginnen, leek me gewoon doodeng dus was al 35 toen ik eindelijk begon. Maar na die eerste les dacht ik oh dit is echt veel minder eng dan verwacht. Elke les werd rustig opgebouwd met handelingen en er kwam steeds meer bij, dus je groeit er in mee. Had een enorm rustige en geduldige instructeur, en uiteindelijk ook een faalangst examen gedaan omdat ik paniekaanvallen kreeg alleen al bij de zin âWe gaan nu examenroute oefenenâ. Nu rij ik alsof er niks aan de hand is. Ga ervoor, het zal je best meevallen denk ik als je het eenmaal een keer geprobeerd hebt! Je maakt het nu in je hoofd ws heel groot omdat je niet weet hoe het is.
3 likes
Dat is een goed idee om dat inderdaad ook direct aan te geven bij het aanvragen van de proefles.
Wat fijn dat jij zoân goede ervaring hebt en ook nu gewoon met een goed gevoel in de auto kan stappen!
Ik ga een rijles zoeken en komende week een proefles inplannen. Het klopt inderdaad dat ik het in mijn hoofd enorm maak, het voelt echt alsof ik de marathon ongetraind moet gaan rennen. 
Ja en als je zoân gespecialiseerde instructeur contacteert en een goede treft dan zal die vast nergens van op kijken hoor en die is er om je te helpen.
Ik snap je helemaal hoor dat je het erg spannend vindt! Maar je hoeft indd niet ongetraind een marathon te rennen, je gaat juist de training ervoor starten. Ze laten je echt niet zomaar los in die auto succes!
1 like
Ik ben begonnen met lessen in een simulator en het âechteâ autorijden leer je daar niet in, maar ik vond het wel fijn dat ik al eens gestuurd, geschakeld en met de pedalen gewerkt had voor ik in een echte auto stapte.
1 like
Ja ik! Ik ben op mn 34ste begonnen. Daarvoor kreeg ik al angst van het idee om te moeten. Ik had echt allemaal gedachtes dat ik mensen dood zou rijden en weet ik veel. Het leek me totaal geen goed plan.
Uiteindelijk heb ik vooral de stap genomen omdat ik meer vrijheid wilde om overal te kunnen werken. Want helaas zijn veel plekken ook in NL gewoon niet handig met het OV Ă©n omdat ik overal heen wilde met mn kindjes. Maar ik durfde niet eens te bellen voor een afspraak. Dat heeft mn vriend gedaan voor mij. En heb ook gezegd dat ik het heeeeeel spannend vond. Ik ben na een tijdje ook overgestapt op automaat. En ik zal niet zeggen dat het makkelijk was. Mijn instructrice was enorm streng. Maar ze had wel al +60 jaar ervaring dus ik wist dat ik van haar wel iets aan kon nemen Haha. En inmiddels al een tijdje mn rijbewijs en in 1x gehaald. Wel met een faalangstexamen, maar dat maakt niks uit. Het was het echt allemaal waard! En echt waar als ik het kan, kan jij het ook. Je zal jezelf nog verbazen!
En ik herken me ook in wat @Croky zegt!
2 likes
Sorry ben ik weer.
Ik had vandaag Ă©Ă©n van mijn slechtste rijlessen, vooral omdat ik de turborotonde maar niet leek te snappen en toen ging mijn instructeur daar keihard op de rem. En wilde hij ook even ruilen en toen heeft hij van alle kanten meerdere keren aan me laten zien en omdat het al laat was heeft hij mij ook maar naar huis gebracht (dus mij niet meer laten rijden) Ik voelde me hier echt super naar en dom door.
Voor het eerst ook echt thuis in huilen uitgebarsten 
Ik weet even niet hoe ik mij hier over heen moet gaan zetten.
Dit kan misschien beter in Ă©Ă©n van de mental health topics, maar moet echt ergens kwijt 
Dat hele proces van een super moeilijke vaardigheid leren, terwijl je in een rijdend voertuig zit tussen andere rijdende voertuigen, en jij bestuurt het, Ă©n er zit iemand naast je die op alles wat jij doet let en feedback geeft is ook super super slopend. Denk dat heel veel mensen na een kutles ff gejankt hebben. Ook nog eens pokkeduur die lessen. Uiteindelijk komt het goed, ook al voelt het nu niet zo misschien.
1 like
Thanks voor je berichtje, hopelijk kan ik dat over een paar dagen weer inzien <3
Misschien dat ik volgende week wel even ga aangeven dat hoe hij het vandaag heeft aangepakt niet helemaal voor mij werkte. Ik zal hem besparen dat ik letterlijk de hele avond heb gejankt, maar dit was niet goed voor mijn zelfvertrouwen
1 like
Ik vind rijlessen ook echt wel een soort mentale strijd, ik kreeg vandaag voor het eerst tijdens de rijles ook soort van tranen in mijn ogen omdat parkeren niet wou lukken, ik geraakte helemaal ontmoedigd en had voor het eerst het idee dat ik echt gewoon wou stoppen. Ook op de snelweg reed ik echt best slecht, ik was zodanig geconcentreerd op het wisselen van rijstrook dat ik vergat snelheid te maken wat natuurlijk niet ok is. En zo maakte ik nog wel wat fouten.
Het gekke is dan dat mijn rijleraar tussendoor en op het einde zei dat het allemaal wel goed zit, dat ik veel beter rij dan ik zelf denk enzo. Dus het is ergens ook een kwestie van zelfvertrouwen en durven fouten maken, maar ik haat fouten maken haha 
Ik moet morgen en overmorgen nog telkens 2 uur lessen en dan krijg ik een âbekwaamheidsattestâ waarmee ik mijn voorlopig rijbewijs kan aanvragen (in BE dus). Het gekke is ook dat ik dit proces zoân 10 jaar geleden al eens heb doorgemaakt (20u rijles, bekwaamheidsattest gekregen maar nooit examen gedaan) maar dat ik toen veel slechter reed dan nu. En toch geloof ik nu niet dat ik goed bezig ben haha. Een echte emotionele rollercoaster vind ik het
5 likes
Ah nee, wat vervelend snap heel goed hoe je je voelt hoor! Ik ben ook wel eens thuis in huilen uitgebarsten na de les omdat het zo frustrerend was. Niks mis mee!! Alleen niet door uit het veld laten slaan, goed om er de volgende keer wat van te zeggen inderdaad.
Ik had afgelopen maandag mijn praktijkexamen en het was zo erg!! Ik voelde me niet eens heel zenuwachtig wonderbaarlijk genoeg, maar toen we de auto instapten kwam het wel echt in tienvoud. Het rijden ging prima en ik hoopte qua bijzondere verrichting echt op fileparkeren omdat ik dat zo vaak had geoefend. Alleen toen hij zei dat ik ergens een plekje mocht zoeken om te fileparkeren had ik echt een mega black out, ik kwam continu met het rechterachterwiel tegen de stoep, wat ik in de lessen nooit meer had, en kon wel janken, wist niet meer hoe ik het moest oplossen omdat je alleen mag corrigeren en dat lukte ook niet (te weinig ruimte aan de voorkantâŠ). Toen hij zei âoke we gaan weer even rijden, vul maar in âadres CBRââ dacht ik okeeee dit is verloren zaak. Maar in de buurt van het CBR mocht ik het nog een keer proberen, eerst had ik precies hetzelfde weer en toen zei ik dat ik even moest kalmeren en heb ik een paar seconden in stilte gezeten en rustig geprobeerd te ademen. Hij probeerde me wel gerust te stellen ook, hij zei rij maar even ver er weer uit, niet maar zoân klein stukje, dat helpt niet genoeg. En toen is het gelukt! Ik dacht alleen dat het vast niet genoeg zou zijn, maar toen we naar binnen liepen en hij me een hand gaf om me te feliciteren barstte ik in tranen uit hahaha, van ontlading/opluchting. Zo vreemd dat iets waar je dan zo lang wekelijks mee bezig bent ineens voorbij is! Ben echt heeeel blij
14 likes