Je kan bijvoorbeeld zeggen: ik zat zelf aan x te denken/ik had zelf x in mijn hoofd/ik zou graag x willen verdienen (en dan stil zijn). Ik zou zelf dan nog geen argument geven waarom je x wilt. Dan moeten zij namelijk gaan vertellen waarom ze je dat eventueel niet willen geven en dan sta jij sterker in de onderhandeling. In mijn ervaring kunnen er dan drie dingen gebeuren als je aangeeft ik denk aan x bedrag: ze gaan akkoord, ze zeggen dat dat aan de hoge kant is en geven een argument waarom dat zo is (bv andere mensen in dezelfde functie betalen we ook minder) of ze vragen waarom je aan x bedrag denkt.
Bij die tweede optie zou ik dan niet ingaan op hun argument (dat ga je vaak niet “winnen” en dan kom je al gauw in een welles nietes en dat wil je niet), maar een argument geven vanuit jezelf waarom je vindt dat je x bedrag waard bent. Dus bijvoorbeeld iets over je ervaring/eerdere salaris/etc. Ik zou wel 2 of 3 argumenten voorbereiden, maar als reactie wel in eerste instantie maar 1 argument geven. Als zij dan met een tegenbod komen kan je je andere argument nog gebruiken en val je niet in herhaling. Bij de derde optie zou ik hetzelfde doen als hierboven. Dus 1 sterk argument geven en dan afwachten wat ze zeggen. De verleiding is vaak om een heel betoog te geven maar daar zit een valkuil want hoe meer argumenten jij geeft hoe meer ruimte je ook geeft aan hun om daar een tegenargument voor te geven.
En ik zou altijd hoger gaan zitten dan waar je tevreden mee zou zijn zodat je ook tegemoet kan komen en je in het midden kan gaan zitten. Dan zijn beide partijen “blij” en heb je daardoor soms ook nog ruimte om over secundaire dingen te onderhandelen haha.
Gelijk weer helemaal gedemotiveerd