En weer door. Nog steeds teleurgesteld over die droomfunctie, maar nu net toch maar weer een sollicitatie binnen m’n eigen werkveld gedaan. Wel op een functie die vrij hoog gegrepen is, maar niet geschoten is altijd mis.
Denken jullie bij hele hoge salarisindicatie’s ook altijd gelijk dat je dat nu niet krijgt dus vast geen kans maakt?
Edit: hoppa, 4 uur later al de afwijzing binnen. Geen tijd om te gaan hopen op iets in elk geval.
Ja imposter syndrome 
Terwijl je natuurlijk ook gewoon in je huidige baan eigenlijk te weinig kunt verdienen/niet goed bent ingeschaald.
Al kom ik vaak tegen dat de salarisindicatie een enorme range is met duizenden euro’s verschil. Dat voelt soms ook als een wassen neus. Niemand wil dan instromen bij het laagste bedrag, lijkt mij, maar hoe veel procent van de sollicitanten zou de max krijgen?
Hebben jullie dan een bepaald idee vooraf in jullie hoofd? Zo van ik wil minstens op 75% van die range zitten ofzo?
Ik heb vooral altijd in m’n hoofd dat ik er minstens 300 bruto (maar liever meer dan dat natuurlijk) op vooruit wil gaan met wat ik nu krijg. Dan maakt het me minder uit waar dat in de aangegeven range valt.
Zo’n salarisindicatie is ook vaak gewoon de range binnen de schaal toch? Als er een schalen systeem is tenminste
Ik heb gesolliciteerd op een functie die me leuker lijkt dan wat ik nu doe (uiteindelijk weet je dat nooit vooraf natuurlijk), maar het verdient wel minder dan nu (ongeveer €400 bruto)
Zouden jullie een nieuwe baan accepteren als het minder verdient?
0 stemmers
Nee, tenzij ik echt dood ongelukkig zou zijn met mijn huidige baan en ik het financieel aan zou kunnen.
Ik heb dat gedaan toen ik in een heel ander werkveld ging werken. Ik startte met ongeveer € 300 bruto per maand minder, geloof ik, maar inmiddels verdien ik volgens mij bruto al meer dan het dubbele van toen 
Mijn gevoel zegt ‘ja’, maar €400.- is zoveel verschil dat ik nauwelijks meer rond zou komen. Dus dan zou ik het niet doen, ondanks dat ik nu niet bepaald gelukkig ben op mijn werk.
Ik heb net gesolliciteerd op een baan die hoogstwaarschijnlijk minder betaalt dan m’n huidige. Maar stel dit wordt wat, dan is het a) echt m’n droombaan, b) ik kan op de fiets en c)er zijn bijna 2 keer zoveel vakantiedagen.
Daar wil ik wel wat voor inleveren qua salaris. Het zou me op andere vlakken veel meer opleveren.
Dit ligt denk ik echt wel aan een combinatie van factoren:
Anyways, als ik echt m’n droombaan tegen kom zou ik prima €400 euro inleveren - maar daar moet het werk dan ook naar zijn. Dan houd ik nog steeds een prima salaris. Als ik doodongelukkig ben dan zou ik ook prima m’n baan opzeggen en tijdelijk in de horeca gaan werken (en dus echt aanzienlijk minder overhouden) of misschien zelfs niet maar - a) weet dat ik daar terecht kan, b) ik heb om me heen mensen gezien die echt dagelijks kunnen janken door de ellende op werk en dat zou ik echt nergens voor over hebben en c) daarmee kan ik ook prima m’n leven bekostigen (met partners middelen maar ok - happy wife happy life zal ik er t.z.t. wel ingooien😂)
Ps. Niks ten nadelen van horeca - want love horeca maar niet het primaire en secundaire arbeidsvoorwaarden pakket wat ik vanuit die branche gewend ben zeker niet in relatie tot werktijden en fysieke belasting die het met zich mee kan brengen (of vaak gewoon brengt) 
ik heb dat gedaan in vorm van minder uren, ik kreeg de kans om te schakelen naar een ander werkgebied in hetzelfde domein maar dan met een halftijds contract. Uiteindelijk toch de sprong genomen om ook ruimte te maken voor mijn mentaal welzijn wat echt beter gaat nu. Financieel is het echt niet goed (van maand tot maand leven, spaargeld aanboren bij onverwachte kosten etc) maar op termijn zal het wel beteren. Als ik nu hetzelfde fulltime zou doen zou ik ook wel meer verdienen dan voorheen dus dat maakt het makkelijk + het is een beroep waar vacatures vaak niet gevuld raken. En de voorwaarden zijn gewoon beter voor mij doordat ik van een uur enkel pendelen naar 10 min ben gegaan en meer vakantiedagen, ik zou de afweging echt meer zoeken in de bijkomende voorwaarden en het geluk dat je uit de baan zal halen dan enkel het geld.
Bij ons is het indd de schaal, dus afhankelijk van je jaren ervaring/match etc krijg je een aanbod, dat kan dan begin van de schaal zijn. Maar ik zie juist om me heen dat iedereen dan vrij snel doorgroeit en relatief grote financiële
stappen maakt (lage rsp, relatieve schaal positie) dus dat zegt ook niet alles
Ik ben met mijn huidige baan een flinke stap terug gegaan in salaris (800€), met de verwachting dat dit een heel leuke baan zou zijn. Dan had ik het er wel voor over dacht ik. Het viel me toch wel tegen in de praktijk. De baan bleek ten eerste heel erg tegen te vallen, dus daardoor ging ik me nóg meer ergeren aan het lage salaris. Ik merkte dat het dermate laag was voor de betreffende functie dat het demotiverend werkte en het begon me ook tegen te staan dat ik zoveel minder verdiende dan mijn vriend terwijl we hiervoor ongeveer hetzelfde verdienden. Nou ja, alles was dus een tegenvaller haha.
Maar als het je leuk lijkt en je kan met het nieuwe salaris goed rondkomen, zou ik niet meteen nee zeggen.
Update: ik heb dus ontslag genomen 
Hahha shit zie nu pas hoe mislukt die poll is 
Maar bedankt voor alle reacties! Ik heb voor nu gesolliciteerd, dus eerst maar kijken of ik er doorheen kom en daarna hopen dat er ruimte is voor onderhandeling. Zo niet dan moet ik echt goed nadenken en arbeidsvoorwaarden vergelijken
Omg the saga continues. Gisteren had ik dus zelf om een update gevraagd, en daar kreeg ik snel een persoonlijk berichtje op terug met afwijzing. Vandaag de standaardmail die waarschijnlijk ook naar de andere afgewezen kandidaten is gestuurd. Maaaaar daarbij wel dat er een derde vacature is ontstaan, en mijn CV en brief vind het hoofd van die afdeling goed passen. Die vacature staat nog niet online, dus volgens maak ik daar nu wel kans, omdat ze die eerst aan mij aanbieden? Pff weet niet wat ik hier nu mee moet haha
Super leuk toch! Vooral als ze hem jou zo direct geven is dat wel een goed teken. Moeten ze hem wel eerst even doorsturen 
Weet even niet zo goed waar ik dit kwijt moet, maar denk dat het hier het beste aansluit?
Ben op zoek naar mensen die werken voor een detacheringsbedrijf en dan met name die ene die een dag van de week als naam heeft.
Er komt via daar steeds een vacature voorbij die ik als baan zelf interessant zou vinden, maar ik ben bang dat werken voor een detacheringsbedrijf precies is wat ik niet wil. En nu vraag ik me af hoe jullie ervaring daarmee is.
1 van de redenen dat ik nu weg wil bij m’n huidige baan is namelijk omdat ik nu 7 jaar voor een leverancier van diensten werk op vaste plek bij een klant, maar daardoor wel altijd als ‘gast’ voel. Voel me nooit ‘thuis’ op het werk, omdat ik niet écht onderdeel ben van de plek waar ik werk. Ben bang dat als ik nu voor Dinsdag ga werken en ergens geplaatst wordt dus nog steeds dat gevoel blijf houden en dat geen verbetering is.
Bevestiging of andere ervaring dan dat, iemand?
Ik heb een jaar of vier voor een detacheerder (in de publieke sector) gewerkt en ik heb me bij geen enkele opdracht een gast gevoeld. Zeker niet bij de opdracht die uiteindelijk meerdere jaren duurde, daar voelde ik me echt onderdeel van het team. Inmiddels heb ik ook bij een van die opdrachten een vaste baan.
Ik zit ook bij detacheerder. Bij mijn huidige opdracht voel ik me echt onderdeel van het team. Bij mijn vorige opdracht werd ik door de managers wel echt als de “externe” gezien, maar was gewoon echt geen leuke organisatie.