Leuk om hier weer eens bij te lezen in dit topic.
Ik zit zelf nu in mijn tweede ziektejaar in een totaal niet-slagend Tweede Spoor-traject. Ugh, het is zo demotiverend. Heel leuk dat ‘werkervaringsplek’-idee, maar je wordt gewoon niet op gesprek gevraagd.
Ik heb nu ook wel een lastig profiel op de arbeidsmarkt. Ik heb een PhD, dus opleidingsniveau is hoog, maar ik heb ook twee burn-outs gehad, één tijdens m’n PhD en later eentje in het (hoger) onderwijs als docent. Ik ben er intussen achter dat ik ADD heb, en een hoop overige psychische problemen (angststoornis, depressie) dus dat verklaart wel waarom het op werkvlak allemaal gewoon niet echt heeft willen lukken. Ik ben in de afgelopen twee jaren tot de conclusie gekomen dat ik drastisch moet ‘inbinden’ op werkvlak voor m’n eigen kwaliteit van leven. Ook al betekent dat dat het dan financieel erg pittig wordt, dat is het nu al (ziekte-uitkering en ik woon alleen), en daar komt het zwaard van Damocles van de WIA-keurig bovenop met het risico dat ze me niet gedeeltelijk afkeuren en in de WW zetten.
Ik heb me deze week, na weer wat opgekrabbeld te zijn na een depressieve periode, opgegeven voor vrijwilligerswerk in het ziekenhuis, daar heb ik donderdag een gesprek voor. En ik heb deze week nog twee andere gesprekjes voor twee ‘bijbaantjes’ (eentje op MBO-niveau, eentje wel op HBO-/WO-niveau, beide maar voor 15 uur). Dit is letterlijk het grootste succes wat ik in een jaar “re-integratie” heb gehad qua aantal gesprekken. 
Ik ben nu echt op een punt dat ik denk ‘ik moet gewoon weer wat doen, maakt niet zoveel uit wat’, aan de andere kant blijf ik de Tweede Spoor-“bom” een hele moeilijke vinden om te droppen. Ook bij MBO-vacatures, waarmee het moeilijk wordt om de ‘65% van oude inkomen’-grens te halen (uiteindelijke eis van UWV) knappen werkgevers op deze achtergrond af. Vandaar dat ik het nu maar via bijbaantjes probeer, want ik moet toch echt weer een ingang vinden.
Succes met waar jullie allemaal mee bezig zijn/wat jullie hebben lopen!