Ik ben uitgenodigd voor een gesprek volgende week, maar bij de vacature staat geen salarisindicatie. Zouden jullie dat op voorhand vragen of niet? Ergens zou ik het echt (voor beide kanten) verspilde tijd vinden als ik daar aankom en het blijkt niet toereikend te zijn, maar aan de andere kant wil ik ook niet overkomen alsof ik het salaris het allerbelangrijkste vind.
Misschien kun je aanbieders vinden via Blikopwerk? Die verzorgen de keurmerken voor taalscholen.
Als je al een gesprek hebt staan zou ik er denk ik niet nu nog achteraan bellen, het wel in dat eerste gesprek bespreken. Nu nog bellen na bevestigen van dat gesprek zou ik een beetje raar vinden voelen, dan had ik geïnformeerd voor ik zou solliciteren.
Ja normaalgesproken wordt daar wel over gesproken tijdens zo’n eerste belletje met een recruiter, maar dit ging zo snel dat ik het eigenlijk niet durfde op te gooien haha. Zo stom eigenlijk.
Heb je een sollicitatietraining overwogen? Iemand die met je kan meedenken om meer zelfbewust te zijn van jezelf?
Ik heb hier even naar gekeken en ik vind het vooral heel duur, maar misschien kijk ik verkeerd.
Ik weet ook niet of het gaat helpen. Gesprekken gaan in principe vaak goed, feedback is ook altijd goed, maar dan toch kiezen ze iemand die wél perfect bij de vacature past.
Ik ga er voor mezelf nog eens goed over nadenken hoe ik kan laten zien dat mijn ervaring een pluspunt is voor de functies waar ik naar zoek, en dat dan ook duidelijker uitleggen in gesprekken en de motivatiebrieven.
Daar kan zo’n training juist goed voor zijn. Training is niet alleen bedoeld om je zwakke of sterke punten te leren herkennen, maar juist ook om dat stukje extra te kunnen laten zien waardoor jij het wel wordt. Het is wel een persoonlijke ervaring. Ik werk in een sector en een regio waarbij de opleidingsplekken en daarna de plekken tot een vast contract spaarzaam zijn. Ik dacht ook ik heb een goed CV en kan prima babbelen dus het komt wel goed. Totdat ik gewezen werd op het feit dat er naast mij minimaal 30 anderen zijn die ook geschikt zijn. Juist dit beseffen en toch trucjes te leren om je beter te onderscheiden kan helpen. Ik heb in afgelopen jaren twee verschillende trainingen gedaan. 1 was vrij algemeen en had idd geen verbetering. Terwijl de andere duurder was icl een persoonlijkheidsanalyse en dat laatste vond ik fijner. Het gaf mij veel meer inzicht over wie ik ben in de team, waar mijn pluspunten echt liggen en ik leerde ook dingen waar ik niet eerder bij stil heb gestaan. Het heeft voor mij positief uitgepakt. Ik denk dat ik de regio waar jij woont je ook voor verschillende prijsklassen een training kunt krijgen.
Ik denk dat het wisselen van branche ook gewoon echt lastig is. Ik probeer ook wel eens te solliciteren op een functie waar ik geen directe ervaring in heb, maar waarbij ik wel de skills bezit die ze willen hebben. Daar word ik eigenlijk ook bijna altijd afgewezen, omdat er altijd mensen zijn die wel x jaar ervaring hebben en een veiligere keuze zijn.
Het is bij mensen uit een andere tak ook als sollicitatiecommissie best moeilijk om in te schatten of je ze heel veel moet gaan inwerken in de specifieke context. Technische vaardigheden/opleiding zijn vaak gewoon niet zo zeldzaam, dus je zoekt iemand die juist goed de context kent. Je kunt dan iemand aannemen die uit iets heel anders komt maar dan moet er tijd en middelen zijn om veel in te werken.
Als ik heel algemeen uit eigen ervaring spreek; het gesprek maakt dan écht veel uit. Wij hebben als commissie onlangs iemand aangenomen wiens cv op het randje zat (commercieel en wij zijn wetenschap), maar ze was zó kalm en zelfverzekerd en geïnteresseerd tijdens het gesprek dat we verkocht waren. Dat je denkt, ook al was je hiervoor wat mijn part hovenier, ik zou jou voor alles aannemen hahaha. Dus gesprekstraining kan denk ik echt wat doen!
Ik vind solliciteren echt kut?? Gelukkig zit ik dit keer in de luxe positie dat ik werk heb en niet weg moet.
Hahahahahaha ze hebben me gemaild “sorry dat het zo lang duurt, we hebben gesprekken met andere mensen die we nog willen afronden en kunnen je pas in september laten weten wat het wordt, is dat goed voor jou?”
Ik heb hen laten weten:
- dat ik, gezien onze afspraak, eerder een antwoord had verwacht en daarom de afgelopen drie weken natuurlijk niet heb stilgezeten en verder heb gesolliciteerd, hoewel zij natuurlijk mijn voorkeur krijgen
- dat ik
gezien de omstandigheden
(ik zit midden in de aankoop van een woning en daar zijn zij van op de hoogte) genoodzaakt ben om te tekenen bij de eerste werkgever die mij een contract kan aanbieden - dat ik graag in de running wil blijven maar hen op de hoogte zal houden wanneer mijn situatie verandert*
(*) als mijn situatie verandert (en dat hoop ik ten zeerste) ga ik hen dat lekker niet laten weten
Jeeetje wat enorm frustrerend! Zo lang wachten is toch niet normaal. Hopelijk heb je gauw een fijn contract en idd niet laten weten hoor.
Ja normaal zou het mij niet zo uitmaken, ik ben vrij nonchalant met timing enzo maar ivm mijn hypotheek MOET ik in de komende twee weken een contract hebben anders trekt de bank zich terug en heb ik geen hypotheek en dus ook geen woning ![]()
Ik sta er 's ochtends mee op en ga er 's avonds mee slapen, en ik ben puur van de stress al een paar kilo afgevallen.
Ik duim voor je!!
Wat een kut situatie, kun je niet je bij een detacheringsbureau inschrijven? Een vriendin van mij kreeg daar zelfs meteen een vast contract aangeboden. Maar ik weet niet of er voor alle sectoren zoiets is.
Ik heb (99% zeker ik wil het niet jinxen) een baan!!!
Ik merk dat het solliciteren me soms een beetje opbreekt. Nu bij twee bedrijven in principe de baan gekregen, maar door stomme omstandigheden toch niet doorgegaan. Ik heb morgen weer een tweede gesprek ergens en ik blijf gewoon elke keer best zenuwachtig de dagen ervoor, veel aan het inlezen over het bedrijf en voorbereiden op eventuele vragen. Ben die stress die ik er elke keer door krijg zo zat.
Hoe is het hier mee? Ik ken je verder totaal niet, maar heb de afgelopen dagen meerdere keren aan je gedacht. Wat een kut situatie zeg.
Als het goed is mag ik donderdag tekenen voor een baan. Hopelijk maar tijdelijk want het loon ligt ongeveer 40% lager dan mijn laatste loon, en is daarmee ongeveer gelijk aan mijn werkloosheidsuitkering ![]()
Normaal kan de aankoop van de woning nu wel gewoon doorgaan, maar ik ben ondertussen al zo gewend dat er op het laatste nippertje iets misloopt dus ik ga nog niet vieren.
Lekker bezig! You got this ![]()