Ik neem het mijn ouders niet meer actief kwalijk. Ze waren er oprecht van overtuigd dat dit het beste voor hun kinderen was, ze zien nu ook in dat dit beter anders had gekund en ze zijn in de loop der jaren - ik ben de oudste - ook veel soepeler geworden.
Toch kijk ik er wel op een vervelende manier op terug. Ik kwam uit zo’n beschermde en gecontroleerde omgeving dat ik er behoorlijk wereldvreemd van ben geworden. De eerste paar jaar op mijn openbare middelbare school (of nouja, het was officieel een katholieke school, maar dat was totaal niet te vergelijken met mijn reformatorische basisschool) liep ik totaal verdwaasd rond.
Ik ben heel blij dat ik niet ook op een reformatische middelbare school heb gezeten, dan had ik die cultuurshock op mijn 18e pas gehad. Dat lijkt me vrij laat voor een eerste kennismaking met de grote boze buitenwereld.
Dank!
(en blijkbaar communiceren ze onderling ook niet 
).
. Ik koop/heb zelf ook gewoon heel weinig spullen, ik vind heel veel dingen ‘brol’ of onnodig, en als ik iets koop, is dat vaak na vergelijking en ‘onderzoek’. Het risico is dan ook best groot dat cadeaus, zelfs binnen een bredere noemer (bv. ‘een vaas’), niet gebruikt zullen worden en in de kringloop belanden. Ik zou op zo’n lijst ook dingen durven zetten die ik sowieso wel voor mezelf zou kopen, na opzoeken en vergelijken, dus dan is het heel specifiek. Ik wil dat ding dan toch, dan kan het prima als cadeau, toch? En ik krijg graag boeken, maar ik heb er al zoveel, dus dan geef ik ook liever wat hints (ook omdat ik niet alles (graag) lees).