Ik vind het ouderwets/achterhaald, en dat mag gewoon. Maar het meest treurig van mezelf vind ik dat ik vrij goed ga op reddit threads over âhoe wist je dat dit huwelijk ging falenâ en âwat is het meest nare dat je hebt gezien op een trouwdagâ en âhoe lang hield het kortste huwelijk het uitâ.
Mijn favoriete verhaal is van een bruidegom die erachter kwam dat zijn bruid was vreemdgegaan met zijn âbest manâ (hoe zeg je dat ĂŒberhaupt in het Nederlands, of is dat gewoon een Amerikaans concept)? En toen werd gevraagd werd of hij met haar wilde trouwen zij hij âneeâ, en als uitleg liet hij een filmpje projecteren op een groot scherm waarin zijn zij seks had met zijn beste vriend. En publique.
Maar ik vond ook een leuke van een vrouw die erachter kwam dat haar man met haar zus vreemdging. Zij was wel met hem getrouwd, maar meteen nadat ze getrouwd waren kondigde ze aan van hem te willen scheiden. Reden was dat ze joods waren, en in de joodse wet is het blijkbaar verboden om zelf na de dood/scheiding van je vrouw haar zus te trouwen. Dus die had ze zo geblokkeerd.
Ja, kan echt van die dingen genieten en vraag me af of ik dan bitter ben dat ik de romantiek van trouwen niet inzie.