Omdat ik het me afvraag:
Heb jij wel eens (rand)psychotische klachten gehad?
Anoniem.
- Ja
- Nee
0 stemmers
Omdat ik het me afvraag:
Heb jij wel eens (rand)psychotische klachten gehad?
Anoniem.
0 stemmers
Ik vier mijn verjaardag niet altijd, maar een appje sturen met âhey gefeliciteerdâ valt voor mij onder âiets laten horenâ. En dat hoop ik toch echt wel van goede vriendinnen te ontvangen. Ik ken al mijn vriendinnen die ik als goed bestempel al langer dan 10 jaar, dus dan zou ik het niet chill vinden als ze na mininaal 10x mijn verjaardag opeens niet eens een appje sturen
Ik heb eigenlijk geen idee wanneer de meeste van mn vrienden jarig zijn. Wel de maand, maar de dag?? Geen idee joh.
Vroeger toen ik nog op Facebook zat kreeg ik een handige reminder, nu vergeet ik het meestal en feliciteer ik later. Achja, ze zijn allemaal dik in de twintig en kunnen het wel handelen.
Ik snap dat dus niet. Als je het niet viert vind je het toch niet belangrijk? Bij mij staat Whatsapp gewoon die dag op negeren en de telefoon neem ik niet op. Als ik felicitaties wil, nodig ik mensen wel uit.
Ik ben dan ook wel raarder dan de normale mens haha
Wow das een hoger percentage dan ik verwacht had (geen aanval, heb zelf ook ja gestemd)
Voor de mensen die ja stemmen op de vraag of je wel eens randpsychotische verschijnselen hebt gehad, wat versta jij daar voor jezelf onder?
0 stemmers
Nou als ik het niet vier is het niet omdat ik het niet belangrijk vind, maar omdat ik bang ben dat er niemand komt. Dat is een angst die gebaseerd is op ervaring uit het verleden. Dus als ik dan ook nog eens niks zou horen zou ik dat wel heel pijnlijk vinden. Vooral omdat mijn vriendinnen allemaal nog op fb zitten en ik mijn verjaardag daar heb ingesteld, dus ze krijgen ook nog eens een reminder via fb
Oh dat is wel vervelend. Dat wist ik niet. Sorry. Dan snap ik wel dat je het belangrijk vind en de felecitaties leuker vind.
Ik heb 3 jaar geleden na een week lang paniekaanvallen een randpsychose gehad. Ik had vooral wanen, maar als ik die dan testte bij mijn vriend en ze niet waar bleken te zijn dan kreeg ik weer paniek.
Heb ook extreme smaaksensaties gehad toen en 1x iets gehoord wat er niet was.
Tussendoor was ik me bewust dat wat ik dacht psychotisch was en was ik doodsbang.
Opname gehad, paniekaanvallen onder controle gekregen en nu daarna geen last meer van gehad.
Al ben ik nu met een tweede op komst best bang voor een kraambed psychose
Hoe oud was je toen je een twijfelaar of tweepersoonsbed kreeg/kocht?
0 stemmers
Bij mân ouders thuis en toen ik op kamers woonde had ik altijd gewoon een eenpersoonsbed. Nu woon ik sinds 3 jaar samen en sinds 3 jaar dus (was 22) heb ik een tweepersoonsbed
Ik heb altijd een eenpersoonsbed gehad totdat ik met mijn vriend ging samenwonen. Hij had al een tweepersoonsbed, dus ik heb nog steeds nooit zelf een tweepersoonsbed gehad
Kreeg?? Moest ik zelf kopen want vonden ze niet nodig
Geen idee wanneer precies maar ik had mijn bed zelf gekocht. Is ook niet in mij opgekomen dat ik had kunnen vragen om een nieuw bed omdat die andere nog goed was.
@Barbie Ik heb pas een groter bed gekocht toen ik uit huis ging. Toen was ik de 21 wel voorbij. Was trouwens ook geen plaats voor een bed breder dan 80 cm in mijn kamer bij mijn ouders (had al mazzel, voor mijn 18e was het 70 cm).
Oh ik las kreeg ook als âkochtâ, wanneer je er 1 had dus. Ik denk dat weinig mensen die hebben gestemd m echt gekregen hebben hoor, zou het daar niet om laten/het zo letterlijk nemen
Maar ik was 18 omdat ik toen op kamers ging! Was wel alleen een matras toen haha want had een ingebouwde hoogslaper het echte bed erbij kwam met 20 maar heb toch op 18 gestemd
Oh ik heb ook wel gestemd hoor, maar ik vond het destijds heel oneerlijk dat iedereen in mân omgeving dat gewoon kreeg en ik mân zuurverdiende centen aan een bed moest uitgeven
Ja kan ik me voorstellen, vooral als iedereen om je heen dat âgewoonâ krijgt! Dat was bij mij niet zo. Ik weet ook nog zo goed hoe blij ik was met mân eerste tweepersoonsbed, lag direct dwars over het bed (nog steeds wel eigenlijk)
Voor mn 16e verjaardag kreeg ik een ânieuweâ kamer. Ik mocht voor het eerst zelf een kleur voor op de muur kiezen (van babybehang naar barbiebehang naar wit gegaan voor die tijd, maar dat was altijd mn oudersâ keus - en ook altijd een verjaardagsverrassing) en toen gingen ze dat voor me schilderen. Toen ik thuis kwam bleek dat ze de verrassing compleet hadden gemaakt met een twijfelaar met van die mooie spijlen, waar ik al tijden om zeurde.
Dat het in combinatie met het 2 muren knalrood en 2 muren babyroze net een bordeel werd hadden ze niet helemaal voorspelt.
Ik wist nooit wat ik wilde voor mn verjaardag dus toen heb ik een bed gekregen 