Ben jij 100% jezelf op je werk of ‘speel’ je een soort rol?
0 stemmers
Dus niet zozeer dat je op je werk bijv. een bepaalde mening over iets voor je houdt, maar dat je je een beetje anders voordoet dan dat je thuis bent. Hopelijk snappen jullie wat ik bedoel haha
Best case scenario is dat het wasrek leeg is doordat alles afgehaald is om te dragen vóórdat er weer een nieuwe was gedaan wordt, en er dus niks opgevouwen hoeft te worden 
is nog nooit helemaal gebeurd helaas
Van voor naar achter van links naar rechts
Toen ik nog werkte was ik echt altijd anders dan normaal. Kwam denk ik ook door de druk oid. Had wel collega’s die ik dan na werk nog zag en dan was ik een beetje meer mezelf.
Dit is mijn tactiek om nooit m’n beddengoed op te vouwen, gewoon pas wassen als je het bed bijna gaat verschonen
Ik ben steeds meer mezelf! Maar (nog) niet helemaal
Tomaten snijd je met een
0 stemmers
Lastig. Wel mezelf, maar ik laat wel een andere kant zien. Op werk ben ik niet echt bang voor confrontatie en zakelijk zijn, in mijn privéleven ben ik juist meer de ‘mediator’ en probeer ik altijd de mensen om me heen tevreden te houden haha (over het algemeen dan).
Overdreven serieus, beleefd en geïnteresseerd. Inclusief zo’n beleefdheidslachje (geen idee of iemand dat wat zegt). Ik vind het een beetje beklemmend maar het lukt me niet om ermee te kappen. Moet wel zeggen dat ik vooral vanuit huis werk en dat IRL meetings daardoor mss een beetje als sollicitaties aan blijven voelen.
Goed scherp glad mes. Als er alleen een bot glad mes is, dan een kartelmes
Heb jij een appelsnijder
0 stemmers
Bij de meeste van m’n collega’s ben ik wel echt mezelf. Verder wel iets professioneler haha
Ja dit herken ik heel erg (incl. beleefdheidslachje) en ik merk dat het soms best veel energie kost om me eigenlijk anders voor te doen dan dat ik ben… maar ik wil me ook niet helemaal ‘blootgeven’ ofzo. En daardoor kan ik ook wel weer een soort afstand nemen van mijn werk, dus het is eigenlijk ook een soort handig. Klinkt misschien super vaag haha
Iedereen speelt een rol en die is op elke plek/sociale interactie weer anders. Je bent nooit hetzelfde.
https://courses.lumenlearning.com/alamo-sociology/chapter/993/
Dit vind ik echt super interessant, thanks!
Het eerste beste mes dat ik kan vinden, dus zowel een broodmes, kartelmes als een belachelijk groot mes om vlees mee te snijden. Als ik met zo’n plastic vork met snijvlak aan de zijkant een tomaat zou kunnen doorsnijden en die in de buurt lag, dan zou ik dat nog pakken. 
Ja, die heb ik ook! Die is zo fijn.
Sowieso al die Fiskars messen en natuurlijk ook de schaar 
Mijn vriend kocht laast een fiskars schaar. Ik dacht echt: jemig, twintig euro voor een schaar, ben je wel lekker? Maar moet zeggen, dat ding knipt echt magisch goed.
Ik snij verder zelf alles met een aardappelschilmesje met van die goedkope gekleurde plastic handvaten. Of een molenmesje. Iig een klein mesje. Wel op een bamboe snijplank (ook te danken aan vriend. Gelukkig kookt hij 95% van de tijd met echte messen).
ik ben echt helemaal mezelf, zelfde als thuis. zelfde kliergrapjes, even vervelend.
soms loop ik ook stukje op blote voeten of zit ik zo met m’n benen onder me op m’n stoel.
dat kan bij ons ook allemaal. de meesten zijn zo en we zijn meer als een familie zegmaar.
als ik een zakelijke afspraak heb ben ik natuurlijk wel beleefd, vriendelijk en bikkelhard he. dan hou ik ook m’n schoenen aan.
onderhandelingsmodus ON
Ik werk bij een kookstudio en mijn collega’s maken altijd grapjes over het feit dat er nog steeds mensen zijn die dit doen. Ik zou zeggen, ga eens met de messen van je vriend aan de slag haha. Een wereld van verschil!