Bij vapiano snapte ik niks van wat er in mijn handen werd gedrukt en ik wilde daar gewoon blijven staan wachten. "Ok waar is dit voor? " Dan kijken ze je echt aan of je gek bent.
Bij Starbucks met die naam op je beker snapte ik eerst ook niks van. Waarom heb je mijn naam nodig? “Voor op de beker” met een lang gezicht.
En bij Subway moet je volgens mij kiezen uit verschillende dingen voor op je broodje en dat snapte ik ook niet echt. Hoeveel toppings en wat is lekker? Weet ik veel, geef me gewoon een voorbedachte combi.
Ik heb dit vast al eens gedeeld hier, maar ik snap het concept van Subway niet. Ik kwam daar, zag boven de balie een aantal plaatjes van bepegde broodjes. Dus ik zei: ik wil graag de ‘blablabla van plaatje 3’. En toen keek de medewerker me zo’n beetje schaapachtig aan en vroeg wat wil je daar op? Dus ik raakte in paniek want ik wilde gewoon broodje blablabla van plaatje 3, weet ik veel wat daar op zit? Dus ik stamelde nog wat. Kreeg uiteindelijk een broodje en het was niet te kanen.
Nog steeds snap ik niet hoe het kan dat ik een standaard broodje bestel (of iig iets wat geadverteerd werd als een belegd broodje) waarbij ik dan zelf het beleg moet kiezen. Dat is niet hoe het werkt. Nou goed, conclusie, ik kom nooit meer hij subway
Niks mis met only fans
Maar niet heel chill als mn schoonmoeder die fotos zou posten.
Je besteld tonijn bijv. Maar je mag kiezen of je kaas, sla tomaat en shit erop wilt.
Ik heb dit zelfs met de McDonalds, ik vind van die digitale bestelschermen eigenlijk heel stom maar wel ideaal dat ik dan gewoon op m’n gemak even rond kan kijken wat ik wil en ook nog van gedachten kan veranderen. Bij de Starbucks durf ik inderdaad ook nooit zo goed dingen te proberen, maar kom daar toch bijna nooit want hun decaf is vies
Maar waarom hebben ze dan voorbedachte broodjes?! Ik vind het echt een dom concept. Alsof je bij domino’s een pizza quatro formaggi besteld en ze vragen of je er kaas op wilt. Als ik een plaatje zie van een meergranenbroodje, met iets van kip, sla, tomaat en een sausje en ik bestel dat, verwacht ik dat je maakt wat op dat plaatje staat. En als ik liever een wit broodje heb ipv meergranen is het aan mij om dat te zeggen.
Als je wilt dat ik het from scratch bedenk, geef dan geen voorbeelden (waar ook een naam bij staat alsof het een besteloptie is)
Ik heb dat ook bij McDonalds. Zoveel keuzes en dan sta je daar met nog 10 wachtenden achter je en voel je je helemaal gehaast en ik ga dan van de stress ook nog hakkelen en half stotteren.
Ook zo bij Starbucks trouwens.
Oh en ik zie dat er meerdere mensen met vraagtekens bij Subway zijn. Het ligt niet aan mij 
Echt, van mij mag iedere plek zelfscankassa’s en van die bestelschermen nemen. Zou me zoveel stress schelen en dan kan ik tenminste eens naar nieuwe plekken toe.
@ellegirltalk
Oooh wat een hel was Vapiano ook. Hallo, bedien me gewoon, want ik raak gestresst van die lange rijen en die piepdingen.
Ze hebben geen voorbedachte broodjes, alleen het ‘‘hoofd’’ deel van het beleg staat vast. Dus als jij een chicken fajita besteld zeg je eigenlijk alleen dat er chicken fajita op het broodje moet. Welk brood en welk beleg er verder bij komt moet je dan nog beslissen.
De foto’s op het menu zijn er om het aantrekkelijk te maken, want een foto van een broodje met beleg spreekt natuurlijk meer tot de verbeelding dan enkel tekst.
Jaaaaa vreselijk! Ik vind deze winkel ook te stressvol, dus ik ben er precies 1x geweest. Ik wil gewoon een lekker broodje, als ik zelf m’n broodje wilde maken zou ik wel thuis eten.
Weet mijn eerst keer bij Starbucks nog wel met m’n moeder. Hoorde iedereen erover dus wilde er hoe dan ook heen. We hadden een dagje geshopt maar was super koud dus waren wel toe aan een warm drankje terwijl we wachten op de trein. We bestelde allebei een frappuccino want dat was toen zo’n beetje hét drankje wat je genomen moest hebben. Maar we wisten dus niet dat het een koud drankje was, stonden we daar allebei te klappertanden bij de trein
maar wel met een Starbucks beker
Doe dan alsof en maak er wat van. Als jij een plaatje ophangt met kip, sla en tomaat op een meergranenbroodje, geef me dan kip, sla en tomaat op een meergranenbroodje. Ik vond het de eerste keer gewoon een ongemakkelijke ervaring en onduidelijk concept. Zelfs nu ik weet hoe het werkt vind ik het een onnodig moeilijke en stressvolle constructie voor een matig broodje. Dus nope, niet aan mij besteed.
En dat was ook de vraag, van welke winkel krijg jij stress. Denk dat subway verder niet wakker ligt van mijn commentaar of dat ik er nu nooit meer komt. Bij Starbucks heb ik dit probleem niet en anderen hebben daar weer meer moeite mee, denk niet dat die er op zitten te wachten dat ik ze even de les ga lezen over dat het toch logisch is dat ze je naam vragen voor de beker omdat ze anders niet weten voor wie het is of dat je zelf je roerstaafje of rietje moet pakken.
Sorry als ik zuur over kom, maar vraag is ‘welk winkel concept raak je van in de stress’ mijn antwoord is subway en that’s it.
Hahahaha zo herkenbaar! Ik kende Starbucks alleen via youtubers en alleen frappuccino dus ik stond daar helemaal zenuwachtig “Uh mag ik een eeehhhhhh frappetjieno?” En die barrista “een grande frappuccino met een drizzle chocola?” Uuuhhhhhhh

Ik heb daar dus echt geen last van, als ik het niet weet ga ik gewoon op m’n gemakje de borden bekijken om te zien hoe het werkt of wat er mogelijk is. Of ik vraag het aan de medewerker. Als er iemand achter me in de rij staat zeg ik dan ook gewoon “ga maar voor hoor, ik ben nog even aan het kijken.” Ik ben wel altijd die persoon die met verschrikkelijk lange orders aan komt zetten (“hallo mag ik een decaf cappuccino met havermelk en suikervrije hazelnootsiroop alsjeblieft”) maar daar kan ik me ook echt niet druk om maken haha. Toen ik zelf in een koffiebar werkte vond ik zulke orders ook altijd veel leuker om te maken dan de standaard zwarte koffies.
Voelde me laatst wel een boomer toen ik in de Dirk was en het zelfscan betaalsysteem niet snapte (werkte totaal anders dan bij de appie), maar gelukkig was er een daadwerkelijke boomer medewerker die het me kon uitleggen. 
Nee maar ik schrik altijd wel als de bel gaat “omg wie belt er aan op dit tijdstip ik had toch niemand uitgenodigd”, tot ik me besef dat dat waarschijnlijk het eten is dat ik zelf heb besteld. 
De Mac vond ik ook zo heftig de eerste keer, haha.
Wat slim om mensen voor te laten. Ik voel me altijd zo opgejaagd dan en bestel soms ook dingen dat ik later denk neeee was dat er ook, dat wilde ik veel liever.
Vanaf het moment dat ik besteld heb ben ik afwisselend uit het raam aan het kijken en op de thuisbezorgd app aan het checken waar die bezorger blijft 
Als je belt naar een instantie of je huisarts of zo, en de persoon aan de andere kant van de lijn gaat even iets navragen en vraagt of je even geduld hebt en als hij terug is, begint hij met: ‘Bedankt voor het wachten.’ Hoe reageer je dan?
- Ik zeg niks en wacht tot de ander verder praat.
- ‘Geen probleem’
- ‘Graag gedaan’
- ‘Is goed hoor’
- ‘Ja…’
- Anders
0 stemmers
Vind je dat je goed beknopt een probleem kan uitleggen (b.v. aan de huisarts)?
- Nee
- Ja
0 stemmers
Schrijf je voor een belangrijk telefoontje/gesprek/meeting wel een woord voor woord uit wat je wilt gaan zeggen?
- Altijd
- Nooit
- Alleen in steekwoorden
- Soms
0 stemmers
Voel je je snel geïntimideerd door anderen?
- Nee
- Ja
- Alleen door mensen van ongeveer mijn leeftijd
- Alleen door mensen ouder dan ik
- Alleen door mensen jonger dan ik
0 stemmers
