Omdat ik dat er nu met een burn-out niet bij kan hebben. Te veel emoties, te heftig onderwerp, te veel prikkels, dus toen mijn vriend om half 8 de dodenherdenking opzette, ben ik lekker lang gaan douchen en heb ik met een muziekje een moment voor mijzelf gepakt.
Overigens was ik ook niet 2 minuten stil toen ik een jaar in het buitenland woonde. Ik sta vooral uit respect naar anderen bij de oorlog stil en op het moment dat ik in een land woon waar dat totaal niet leeft en verder niemand uit Nederland mij op dat moment ziet of het met mij daarover heeft, dan heb ik geen specifieke reden om op dat moment daarbij stil te staan. Voor mijzelf hoef ik in ieder geval niet perse op dat moment 2 minuten stil te zijn om de doden te herdenken. Daar kan ik ook op andere manieren en op andere momenten bij stilstaan.